ΝΑ ΚΑΜΗΣ BEPNIKH ΟΠΟΥ ΧΡΥΣΩΝΕΙ TO ΑΣΗΜΙ ΚΑΙ TO ΣΤΑΝΙΟ ΚΑΙ ΧΡΥΣΟΠΕΤΣΑ ΚΑΙ ΕΤΕΡΑ. ΚΕΦ. PϞΒ'. (PϞΔ')

Βράσε εις ένα χάλκωμα λινόλαδον λίτρες δώδεκα και ας βράση ώραν πολλήν έως να βάνης μέσα μίαν πένναν, ήγουν πτερόν, να καίγεται και τότε έχε έτοιμα έξι λίτρες ρητίνη του πεύκου, ήγουν αρτσίνη, άσπρη, παστρική και άδολη, να είναι ξηρά μικρά κομματάκια, και αλόη, (cavalino), στούπισέ τα αντάμα και έβγαλε το χάλκωμα να κρυώση το λάδι καμπόσον. Και τότε ολίγον κατ' ολίγον ρίχνε μέσα την ρητίνην και αλόην και τότε το βάλε πάλιν εις την φωτίαν να βράζη έως να γένη μία δυνατή κρόστα, ήγουν να πετσαλιδιάση εις την απάνω μεράν, και συ άφες το ακόμη εις την φωτίαν να περάση καμπόση ώρα. Και τότε τρύπησε την κρόστα με κομμάτι ξύλον και έβγαλε ολίγην βερνίκην και άπλωσέ την εις χαρτίν να την ιδής αν είναι καλή, να έχη το χρώμα της M6r εύμορφον, έβγαλέ την. Ει δε και λείπεται, άφες την έως να γένη τελεία και εύχρηστος και τότε την στράγγιζε με πανί λινόν και φύλαξέ την εις τα αγγεία, η οποία είναι τόσον πολύτιμος, οπού ου μόνον τας άνωθεν χρείας κάμνει, αλλά και ιατρικά διάφορα, καθώς οι ιατροί το ηξεύρουσιν εξαιρέτως, και ενεργά εις τες καϊμάδες θαυμασίως, καθώς εγράψαμεν, έτι δε και τους υδρωπικούς και όσους έχουν ρίγον τεταρταίον, ήγουν κβαρτάνα, ιατρεύει να τρώγουν κάθα ταχύ νηστικοί μίαν ουγγίαν.