ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΚΚΟΥΣ ΤΩΝ ΔΕΝΔΡΩΝ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΓΕΝΩΝΤΑΙ. ΚΕΦ. ΚΘ'

Εάν θέλης να φυτεύσης δένδρα το φθινόπωρον, κάμνει Β6r χρεία να έχης τους λάκκους σκαμμένους από τον Ιούλιον ή καν τον Αύγουστον να είναι καθένας ποδάρια τρία βαθύς και πλατύς τέσσερα δια να κάψη το χώμα ο ήλιος να εργάση. Και ας είναι ο λάκκος απάνω στενός και κάτω πλατύτερος δια να απλώσουν οι ρίζες ογλήγορα και, όταν θέλης να φυτεύσης το δένδρον, γέμωσε πρότερον τον λάκκον άχερα, κάψε τα εκεί μέσα, ότι με τον τρόπον ετούτον κάμνεις δύο καλά· πρώτον καίεις τον τόπον τριγύρου και δεύτερον το άχερον δίδει του δένδρου πολλήν ωφέλειαν. Και τότε άλειψε τας ρίζας και αυτό το όρθιον του φυτού με χολήν βοδίου δια τους σκώληκας, ως άνωθεν εγράψαμεν. Έπειτα αφού το φυτεύσης, πρώτον μεν του βάλε καμπόσον χώμα, οπού να το έχη η ψύχρα και ο ήλιος εργασμένον, και μετ' αυτό σκέπασε όλες τες ρίζες και πάτησέ το. Έπειτα έχε κοπρίαν καλήν ενός χρόνου εργασμένην, ότι, εάν είναι πολλού καιρού, εξεθύμανε και δεν ενεργά, και μετ' αυτήν ανακάτωσε το επίλοιπον χώμα, σκέπασε το φυτόν έως άνω και πάτησέ το καλά από την μέσην και κάτω του λάκκου και απ' εκεί και απάνω ολιγότερον. Και κάμε του δύο λάκκους εις το απάνω μέρος παράμερα του φυτού να σταματά το νερόν να ποτίζεται. Το δε φυτόν ας είναι καλά χωσμένον με το κοπρόχωμα δια να μη ξεπαγιάση από τας χιόνας και χάσης τον κόπον σου· δι' αυτό σου είπομεν να βάλης την κοπρίαν, ήτις κάμνει δύο ενεργείας· δίδει του δένδρου σπατάλην και εβγάνει προκομμένα Β6ν βλαστάρια και φυλάγει το από την ψύχραν με την ζέσιν αύτης. Και, δια να μη το καύση πάλιν ολότελα, σου είπομεν να την βάλης ανακατωμένην με το χώμα και τότε δεν βλάπτεται. Εις δε τον γύρον του φυτού έμπηξον καλάμια ή πικροδάφνες δια να μη φάγουν τα ζώα εκείνο οπού φαίνεται. Ο δε καιρός οπού φυτεύουσιν είναι από τες υστέρες Οκτωβρίου έως τας πρώτας του Δεκεμβρίου, μα να μην είναι το φεγγάρι γεμάτο, διατί τότε όλα τα δένδρη γεννούσι σκωλήκια και φθείρονται. . S. 157