ΔΙΑ ΤΑ ΦΥΤΑ ΠΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ. ΚΕΦ. ΛΗ'

Όταν θέλης να φυτεύσης αμπέλι, πάγαινε από τον Αύγουστον, σημάδευε τες καρπερές μάνες με κοκκινόχωμα ή δένε τες με κομμάτι σπάρτον, όταν έχουσι τα σταφύλια, να τες εγνωρίζης ύστερα, όταν κόπτης τα κλήματα, από τα οποία διάλεγε εκείνα, οπού εβγάνουν το βλαστάρι με τον καρπόν από κάθα ομμάτι. Και ας είναι από αμπέλι πολλών χρόνων, ότι εάν είναι φυτεία δεν προκόπτουσι. Και διάλεγε τα κεφάλια, ήγουν από τα δύο κλήματα της κορυφής, να παίρνης το απανώτερον, εκείνο οπού κόπτει ο κλαδευτής και Cv ρίπτει με όλα τα ομμάτια, με κομμάτι κλήμα περυσινόν, οπού δείχνει ωσάν σφυρί, ότι εάν επάρης το δεύτερον κλήμα, οπού κόπτει εις το τρίτο ομμάτι και τα δύο απομένουν εις την κουρμούλλαν, δεν προκόπτει τόσον καλά ως το πρώτον. Και φύτευε τον Φεβρουάριον ή τον Μάρτιον. Ο λάκκος ας είναι εις το πλάτος ποδάρι ανάμισυ, εις το βάθος δύο και εις το μάκρος κατά τα κλήματα. Βάνε δύο εισέ κάθε λάκκον και, αν πιάσουν και τα δύο, εβγάνεις το αχαμνότερον. Και όταν θέλης να φυτεύσης, βάνε τα εις το νερόν μίαν ημέραν πρωτύτερα και τότε, όταν τα φυτεύης, έχε κοπρίαν βοδινήν λυμένην εις τον νερόν ωσάν χυλόν και βούτα καθένα εις αυτήν πρότερον και τότε το βάνε εις τον λάκκον και πιάνει καλύτερα και μήτε τα ζώα το τρώγουσιν. Έπειτα του βάνε καμπόσην κοπρίαν χωνεμένην και χώμα καλόν και άφηνε κάμποσον λάκκωμα δια να ποτίζωνται.