ΔΙΑ ΝΑ ΙΑΤΡΕΥΣΗΣ ΚΡΑΣΙ ΞΥΝΙΣΜΕΝΟΝ. ΚΕΦ. Ν'

Εάν αρχίζη να ξυνίζη ο οίνος, βάλε άμμον πολύν εις ένα σάκκον. Ει δε και δεν έχεις άμμον, ας είναι και χώμα, μα να το έχη καϊμένον ο ήλιος, και πέρασε όλον το κρασίν από την άμμον και πάλιν βάλε το εισέ αγγείον και τότε χάνει την ξυνάδα του. Ει δε και είναι ξυνόν ολότελα και θέλεις να το κάμης να γένη κρασί, βάλε του μέσα πρασόσπορον. Ή κάμε C7r ένα κουτί με κερί, γέμωσέ το μέλι, κρέμασέ το εις τον πάτον του κρασίου και άφες το.

Ετέρα ερμηνεία. Όταν ίδης και θέλει να καταλυθή το κρασί, έβγαλέ το από το βαρέλιν εκείνο, βάλε το εις άλλο αγγείον καλόν μυρωδάτο και τότε έπαρε τόσα νεράντζα γλυκά, όσα φορτία είναι το κρασί, κόψε τα εις τέσσερα κομμάτια το ένα και πέρασέ τα με ένα σπάγον, βάλε τα από τον πόρον εις την μέσην του κρασίου, εις τα οποία δέσε μίαν πέτραν να υπάγη εκείνη εις τον πάτον του αγγείου και τα νεράντζια παραπάνω μίαν πιθανήν και, αφού περάσουν ημέρες δέκα, έβγαλε τα νεράντζα, ρίξε τα και πίνε τον οίνον. Ει δε και είναι το κρασί χαλασμένον ολότελα, μετάγγισέ το, βάλε το εισέ βαρέλι παστρικόν και ρίξε μέσα πολλά μαράσκια, ήγουν ξυνοκέρασα, και αυτά το κάμνουν και βράζει και ούτω χάνεται η κακοσύνη του και, ωσάν ξεβράση, το έβγαλε, βάλε το εισέ καλόν αγγείον.

Έτερον. Βάλε μέλι εις το καταλυμένον κρασί και ανακάτωσε το να γυρίση.

Έτερον. Ψήσε εις τον φούρνον άσπρους κοχλάκους, ήγουν στρογγυλές πέτρες οπού είναι εις τους ποταμούς, και άφες τες να κάμουν εις την φωτίαν έως να σκάσουν και τότε κοπάνισε, κάμε τες αλεύρι, βάλε το εις τον οίνον και ιάται.

Έτερον. Έβγαλε το κρασί από το βαρέλι εκείνο και γύρε C7v το εις την ύλην αλλού κρασίου καλού μυρωδάτου να μεταγυρίση την φύσιν του. S. 168

Έτερον. Έπαρε μίαν λίτραν στύψιν γυαλερήν, εύμορφον, ζάχαρην ροζάδην άλλην τόσην και οκτώ λίτρες μέλι εκλεκτόν, το οποίον βράσε πρώτα μοναχόν και ξαφρισέ το καλά να μην έχη τίποτα ρύπον και τότε κοπάνισε την στύψιν και ανάλυσον την ζάχαρην και, αφού ψυχρανθή το μέλι, έβγαλε μίαν στάμνον κρασί και βάλε τα όλα μέσα, ανακάτωσέ τα και γύρε τα εις το κρασί και ανακάτωσέ το καλά με ένα ραβδί να υπάγη εις όλον το αγγείον και φράξε το.

Άλλο. Κοπάνισον πιπέρι πολύ και ρίξε το εις το βρωμεσμένο κρασί και αχαμνισμένον να γένη καλό και μυρωδάτο. Το αυτό κάμνουσι και τα φλούδια των πικραμυγδάλων να καύσης, να τα κάμης άλευρον, να το βάλης εις τον οίνον ως άνωθεν. Η κιτρόσπορον και κικίδια καύσε και βάλε μέσα την σκόνην τους. Ή βάλε του μαραθόσπορον πεντέξι χεροπιάσματα. Ή ρίξε του μέσα καμπόσην άμμον.

Έτερον αληθέστερον. Έπαρε κ' λίτρες σταφίδα ψιλήν, βάλε την εις ένα μεγάλο χάλκωμα και γέμωσέ το κρασί καλόν τρία μίστατα ή περισσότερον και κόψε ένα κίτρον και τρία νεράντζια γλυκά εις μικρά κομμάτια και στίψε και το ζουμί τους όλον μέσα εις το χάλκωμα, βάλε και τριών ασπρών μοσκοκάρφια και άλλην τόσην κανέλλαν, βράσε τα καλά έως C8r να φυράση ένα δάκτυλον, ξάφρισέ το καλά. Έπειτα έτσι ζεστόν το γύρε εις το βουτσί και φράξε το επιμελέστατα.

Εγώ έγραψα πολλάς ερμηνείας δια τους πτωχούς και όστις δεν έχει έξοδον να κάμη την μίαν, ας δοκιμάζη την εύκολον.

Έπαρε μίαν ράβδον χοντρήν από ξύλον ετέας και τρύπησέ την εισέ πολλούς τόπους με ένα τριβέλι χοντρόν, μα να μη περνά την όλλην μεράν της ράβδου, τες οποίες τρύπες γέμισε μέλι καλόν και τριμμένην ζάχαρην, και βάλε το μέσα εις το κρασί, άφες το καμπόσες ημέρες και θεραπεύεται.