ΔΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΥΝΙΣΗ ΤΟ ΚΡΑΣΙ. ΚΕΦ. ΜΘ'

Καύσε φλούδα δρυός ή κλήμα, οπού κάμνει άσπρα σταφύλια, και βάλε την στάκτην εις το αγγείον κατά την ποσότητα του οίνου, ήγουν εάν είναι δέκα μίστατα, βάλε τρεις χεριάς άθον ή τέσσερις. Ομοίως το φυλάγει και το C6v λάδι, ήγουν να βάλης εις το αγγείον, οπού έχει το κρασί, μίαν κανάτα λάδι ή περισσότερον. Το οποίον το σκεπάζει όλον και δεν το αφήνει να χαλάση. Και πάλι ύστερα, αφού σωθή το κρασί, μαζώνεις το λάδι και δεν χάνεις τίποτας. Άλλοι πάλιν βάνουσιν ένα κομμάτι λαρδί παχύ και το τυλίσσουν με κομμάτι· λινόν πανί και κρεμνούσι το εις το μέσον του κρασίου, αμή εγώ δεν το επαινώ, διατί μολύνεται ο οίνος και δεν πρέπει να λειτουργήσουσι μετ' αυτόν, ούτε Τετράδη και Παρασκευή να τον πίνουσιν. Άλλοι βάνουσιν S. 167 αβγά και τα ταράσσουν με το μέλι, ήγουν μόνον το άσπρον των αβγών, και αυτό το φυλάγει και δεν ξυνίζει, αμή δεν πρέπει (μου φαίνεται) τον οίνον οπού είναι με την κόντζαν αυτήν να βάνη ο ιερεύς εις την Ένωσιν.