ΠΕΡΙ ΤΕΥΤΛΟΥ. ΚΕΦ. ΡΖ'. (ΡΘ')

Το σεύκλον είναι τριών λογίων· το άσπρον είναι κινητικόν, το μαύρον στυπτικόν και το κόκκινον εις την γεύσιν ορεκτικόν, πλην και τα τρία γεννούσι κακούς χυμούς. Ο ζωμός αυτών καθαρίζει την κεφαλήν, όταν τον παίρνης από την μύτην με ολίγον μέλι, ομοίως και εις τον πόνον των αφτίων είναι ωφέλιμος· να φάγης ψημένον το άσπρον με σκόρδον ωμόν, φθείρει τους σκώληκας. Το ζουμί του μαύρου ωφελά, να το πίνουν εις δάκαμα όφεως. Όταν τα μεταφυτεύης, εάν βουτήξης τας ρίζας του εις την κόπρον του βοδίου, γίνουνται μεγάλα περισσότερον. Το άσπρον είναι κινητικότερον από τα άλλα και το κόκκινον γλυκότερον, δια τούτο το κάμνουσι κομπόστα και το έχουν όλον τον χρόνον αντίς δια σαλάτα καθώς παραπάνω εγράψαμεν. Το χρυσολάχανον είναι σχεδόν μίας φύσεως με το σεύκλον δι’ αυτό δεν γράφομεν περί αυτού περισσότερον.S. 209 G8r