Agapios Landos, Geoponikon Venedig 1643

ΔΙΑ ΤΑ ΝΕΡΑΝΤΖΙΑ. ΚΕΦ. ΡΙΣΤ'. (ΡΙΗ')

Όσον είπομεν δια τα λεμόνια, ας γρικάτε και δια τα νεράντζια. Όλα τα ξυνά είναι ψυχρά και δυσκοίλια, παύουσι την δίψαν, αμή θροφήν τινά δεν δίδουσι. Τα γλυκέα αυξάνουσι την χολήν εις τας θερμασίας, διατί είναι καμπόσον θερμά. Η σκόνη της φλούδας του νεραντζίου (ήγουν μόνον το κόκκινον λεπτόν να εβγάλης με κοπτερόν μαχαίρι να μη μετέχη από το άσπρον να το κάμης σκόνην) ωφελά πολλά εις τους πόνους και πάθη της καρδίας και φθείρει τους σκώληκας και, να την πίνης με κρασί, δεν σε βλάπτει την ημέραν αυτήν η πανούκλα.