ΔΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΕΘΥΣΗ ΟΣΤΕ ΠΙΗ ΠΟΛΥ ΚΡΑΣΙ. ΚΕΦ. ΡΞΖ'. (ΡΞΘ')

Φάγε νηστικός επτά πικραμύγδαλα ή πίε μισόν ποτήριον ελαιόλαδον ή φάγε φλεμόνι της αίγας ψημένον ή κραμβία ωμά, ήγουν φυλλάδα, ή βάλε εις την κεφαλήν σου από κρόκον, ήγουν ζαφοράν, ένα στέφανον, έπειτα πίνε σύμμετρα.

Έτερον. Όταν θέλης να κάμης τινά να μισήση την μέθην, βάλε εις ένα άγγειον αχέλια ζωντανά εις το νερόν και απ’ εκείνο του βάνε εις το κρασί να πίνη, αμή να μη το ηξεύρη ο μέθυσος. Το όμοιον κάμνει και το τρυγλί, ήγουν μπαρμπούνι, να το πνίξης εις το κρασί, ωσάν και το αχέλι, να το πίη.

Έτερον. Την υγρότητα του κλημάτου, ήγουν το δάκρυον, L3r οπού εβγαίνει, όταν το κλαδεύουσιν όψιμα, ανακάτωνε με το κρασί, πότιζε τον μέθυσον. Την αυτήν ενέργειαν κάμνει η μύτη του χελιδονίου να την καύσης να γένη αλεύρι να τον ποτίσης αντάμα με σκόνην ολίγην της σμύρνας και, δια να ξεμεθύση ο μεθυσμένος, χύσε του ένα συγλί νερόν εις την κεφαλήν ή πότισε τον ξύδι δυνατόν ή ας φάγη κραμβία κομπόστα με ξυνόμελον ή βάλε εις την κεφαλήν του ένα στέφανον συνθεμένον από όνθη διάφορα.