ΔΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΗΣ ΠΛΗΓΗΝ ΟΓΛΗΓΟΡΑ. ΚΕΦ. ΣΗ'. (ΣI')

Όταν έχη τινάς καμίαν πληγήν και τρέχη από ταύτην ύλη πολλή και δεν ημπορή να σαλντάρη, βάλε της κόνιν από λαφοκέρατον ή μάσησον τρίφυλλον και βάλε το εις την πληγήν και δέσε το σφιγκτά, άφες το ημέρας πέντε και ιατρεύεται. Ει δε και είναι η πληγή εις την κεφαλήν, έπαρε το διασίδι της αράχνης, ανακάτωσέ το με λαδόξυδο και βάνε το πολλές φορές.

Έτερον. Ξήρανε το ροσμαρί, κάμε το σκόνην και εις πάσαν λογής πληγήν, οπού το βάλης, θεραπεύεται. Εάν δε τρέχη αίμα από την πληγήν, μάσησον καλά σιτάρι και βάλε το να σταματήση. Ει δε και είναι ζουλισμένη και σκοτωμένη σάρκα από λίθον ή ξύλον ή άλλο κρούσιμον, ανάλυσον ολίγον κρόκον εισέ ζεστόν νερόν και, όταν έβγη της ζαφοράς όλη η δύναμις, βάλε μέσα καμπόσον μέλι και κριθάλευρον και αρσενίκι, ανακάτωσέ το όλα με το άνωθεν νερόν του κρόκου και βάνε τα εις την μελανάδα να σου περάση.

Έτερον. Ει δε πάλιν και είναι πληγή και έχει μέσα κόκκαλον τσακισμένον ή κομμάτι ξύλον ή άκανθαν ή άλλο παρόμοιον, κοπάνισε ηπατώριον, ήγουν αγριμόνια, με ξούγκι Ν3ν και βάλε τα να έβγη έξω είτι και αν είναι. Το ίδιον κάμνει το κρεμμύδι..., να το ψήσης καλά εις την αιθάλην, να το κάμης έμπλαστρον, να το βάνης απάνω.