ΔΙΑ ΝΑ ΚΑΜΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΗ. ΚΕΦ. ΣΖ'. (ΣΘ')

Έπαρε λινόσπορον ομοίως και της άσπρης και κόκκινης παπαρούνας και δισκυάμου σπόρον και κώνειον, ανακάτωσέ τα αυτά όλα, έβγαλε λάδι και, όσον είναι αυτό, βάλε άλλο τόσον λάδι από μηκώνειον (cioè oppiotebaico), και ενώσας τα δύο αυτά δίδε μίαν ουγγίαν να κοιμάται τρεις ώρες όποιος το πίη.

Έτερον. Έπαρε σπόρον αντράκλας και παπαρούνας και μαρουλίου και λάδι από τον τρανόν δισκύαμον μισή λίτραν από καθένα σπόρον, κάμε τους σκόνην και βάλε την εις μίαν φιάλην, ήγουν αμπολέττα γυαλέινην, με το λάδι, σκέπασέ την καλά και σκάψε εις την κοπρίαν, χώσε την να κάμη ημέρας θ', έπειτα την έβγαλε και λαμπικάρισέ τα και από το νερόν οπού έβγη από ταύτα ας πίνη, όστις δεν ημπορεί να κοιμηθή, ουγγίαν ήμισυ μόνον, και να κοιμάται ώστε να βαρεθή.

Έτερον. Πότισέ τον άνθη κόκκινα της παπαρούνας, ήγουν κουτσουνάδας, να κοιμηθή σχεδόν ως απεθαμένος. Ή κοπάνισε χαμαίκτην, (cioè ebulo), και τον ζωμόν ανακάτωσε με άσπρον αβγού, άλειψον το πρόσωπον του αρρώστου να κοιμηθή πάραυτα.