ΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΒΑΡΘΗ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑΝ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΠΡΟ ΚΑΙΡΟΥ. ΚΕΦ. ΣΙΒ'. (ΣIΔ')

Ας βαστά κομμάτι βαγίαν, ήγουν φοίνικα, και ας έχη κρεμασμένον εις τον λαιμόν της λίθον σμεράλντο να της εγγίζουν και τα δύο εις την κοιλίαν και ας φυλάγεται από βαρές υπηρεσίας. Το δε θαυμασιότερον από όλα τα ιατρικά εις τοιαύτην υπόθεσιν είναι μία πέτρα ωσάν ένα κάστανον και έχει μέσα άλλην μικρότερην και κουνεί ωσάν ο καρπός εις το αμύγδαλον, την λέγουν οι ιταλοί ακβιλίνα, και να την βαστά δεμένην εις το μπράτσο της κρατεί το βρέφος και δεν παθαίνει κακόν, αμή, όταν έλθη η ώρα της γέννας, την έβγαλε από το χέρι και δέσε την εις τον μηρόν της από την μέσαν μερέαν, ότι εκείνης της πέτρας η δύναμις τραβίζει το παιδί και εβγαίνει το. Και τότε παρευθύς την έπαρε από πάνω της δια να μην έβγουν και τα εντόσθια.