ΝΑ ΦΥΛΑΞΗΣ ΡΟΔΑ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ. ΚΕΦ. ΣΚΣΤ'. (ΣΚΗ')

Κόψε τα το βράδυ, αφού βασιλεύση ο ήλιος, και μη τως εγγίξης εις τα φύλλα ούτε να τα μυρισθής, αλλά πιδέξια τα βάλε εις ένα τόπον να κάμουν έξω εις την ξαστερίαν μίαν νύκτα και το ταχύ τα βάλε εις ένα τσουκάλι αλειφτόν καινούριον και σκέπασέ το καλά με λάσπην και κερί να μη ξεθυμαίνη. Και τότε σκάψε εισέ γην ξηράν και άνυδρον να μην έχη τινά υγρότητα, χώσε το τσουκάλι να κάμη όσον καιρόν θέλεις και, όταν τα χρειασθής, έβγαλέ τα και είναι τόσον εύμορφα ώσπερ να τα έκοπτες τότε από την μάννα τους. Ή πάλιν την άνοιξιν, πριν να ξεφουντώσουν τα βαβούλια, βάλε καθένα βαβούλι εις ένα κοντίλον καλάμι να είναι από το έμπροσθεν μέρος ραμένον και δέσε το κλαδί, οπού έχει το βαβούλι, με κομμάτι ράμμα δια να μην υπάγη η Ν8ν σπατάλη εις το τριαντάφυλλον και ξεφουντώνη. Και τότε κλίνε τους κλάδους προς την γην πιδέξια να μη τσακισθούν και σκάψε εις την γην, χώσε καλά τα καλάμια και ας κάμουν όσον καιρόν θέλεις, μόνον μη τα κόψης από την τριανταφυλλίαν και, όταν τα χρειασθής, ανάχωσέ τα, σχίσε τα καλάμια και κόψε το ράμμα πιδέξια και σήκωσε τους κλάδους να τους δώση ο ήλιος και τότε ξεφουντώνουσι να τα έχης παράκαιρα ωραία και εύμορφα ως και τον Μάιον.