ΝΕΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΑΘΘΑΙΟ

¹ Καταλογος του γενους γου Ιησου Χριστου, γιου του
Δαβειδ, γιου του ² Αβρααμ.

Ο Αβρααα εκανε τον Ιαα-
κι’ ο Ισαακ εκανε τον Ιακωβ
κι’ ο Ιακωβ εκανε τον Ιουδα και τους αδερφους του
κι’ ο ³ Ιουδας εκανε το φαρες και το ζαρε απο τη Θα-
μαρ
κι’ ο φαρες εκανε τον Εσρωμ
κι’ ο Εσρωμ εκανε τον Αραμ
κι’ ο ⁴ Αραμ εκανε τον Αμειναδαβ
κι’ ο Αμειναδαβ εκανε το Ναασσων
κι’ ο Ναασσων εκανε το Σαλμων
κι’ ο ⁵ Σαλμων εκανε το Βοες απο τη Ραχαβ
κι’ ο Βοες εκανε τον Ιωβηδ απο τη Ρουθ
κι’ ο Ιωβηδ εκανε τον Ιεσσαι
⁶ 2. κι’ ο Ιεσσαι εκανε το Δαβειδ το βασιλεα
κι’ ο Δαβειδ εκανε το Σολομωνα απο τη γυναικα του
Ουρεια
κι’ ο ⁷ Σολομωνας εκανε το Ροβοαμ
κι’ ο Ροβοαμ εκανε τον Αβια
κι’ ο Αβια εκανε τον Ασαφ
κι’ ο ⁸ Ασαφ εκανε τον Ιωσαφατ
κι’ ο Ιωσαφατ εκανε τον Ιωραμ
κι’ ο Ιωραμ εκανε τον Οζεια
κι’ ο ⁹ Οζειας εκανε τον Ιωαθαμ
κι’ ο Ιωαθαμ εκανε τον Αχαζ
κι’ ο Αχαζ εκανε τον Εζεκια
κι’ ο ¹⁰ Εζεκιας εκανε το Μανασση
κι’ ο Μανασση εκανε τον Αμως
κι’ ο Αμως εκανε τον Ιωσεια
κι’ ο ¹¹ Ιωσειας εκανε τον Ιεχονια και τους αδερφους του
στον καιρο της τοπαλλαξιας της Βαβυλωνας.

¹² 3. Κι’ υστερα απο την τοπαλλαξια της Βαβυ-
λωνας
ο Ιεχονιας κανει το Σελαθιηλ
κι’ ο Σελαθιηλ κανει το ¹³ Ζοροβαβελ
κι’ ο Ζοροβαβελ κανει τον Αβιουδ
κι’ ο Αβιουδ εκανε τον Ελιακειμ
κι’ ο Ελιακειμ εκανε τον ¹⁴ Αζωρ
κι’ ο Αζωρ εκανε το Σαδωκ
κι’ ο Σαδωκ εκανε τον Αχειμ
κι’ ο Αχειμ εκανε τον Ελιουδ
κι’ ο ¹⁵ Ελιουδ εκανε τον Ελεαζαρ
κι’ ο Ελεαζαρ εκανε το Μαθθαν
κι’ ο Μαθθαν εκανε τον Ιακωβ
κι’ ο ¹⁶ Ιακωβ εκανε τον Ιωσηφ τον αντρα της Μαριας,
που γεννησε τον Ιησου, αφτον που λεγεται
Χριστος.

¹⁷ 4. Ολες λοιπον οι γενεες απο Αβρααμ ως Δαβειδ
γενεες δεκατεσσερεις, κι’ απο Δαβειδ ως στην τοπαλ-
λαξια της Βαβυλωνας γενεες δεκατεσσερεις, κι’ απο
την τοπαλλαξια της Βαβυλωνας ως στο Χριστο γενεες
δεκατεσσερεις.

¹⁸ 5. Και του Χριστου Ιησου η γεννηση εγινε ετσι.
Οταν αρρεβωνιαστηκε η μητερα του η Μαρια τον
Ιωσηφ, πριν πανε μαζι, βρεθηκε εγκυα απο πνεμα
αγιο. ¹⁹ Κι’ ο Ιωσηφ ο αντρας της, οντας εναρετος και
μη θελοντας ναν την πομπεψει, βουληθηκε ναν τη
χωρισει κρυφα. ²⁰ Κι’ αφτο αφου το συλλογιστηκε, να
αγγελος Κυριου του παρουσιαστη στ’ ονειρο του κι’ ειπε
“Ιωσηφ, γιε του Δαβειδ, μη φοβηθεις να παρεις τη
Μαρια τη γυναικα σου· γιατι το γεννημενο μεσα της
ειναι απο πνεμα αγιο. ²¹ Και θα γεννησει γιο, και τ’ ονομα
του ναν το πεις Ιησου· γιατι αφτος θα σωσει το λαο
του απο τις αμαρτιες τους”. ²² Κι’ ολα αφτα εγιναν για
ν’ αληθεψει οτι ειπε ο Κυριος μεσο του Προφητη,
²³ που λεει Να η παρθενα θα συλλαβει και γεννησει γιο,
και θα πουν τ’ ονομα του Εμμανουηλ, που ξηγημενο
σημαινει “Μαζι μας ο Θεος”. ²⁴ 86. Και σα σηκωθηκε
ο Ιωσηφ απο τον υπνο, εκανε οπως τον προσταξε ο
αγγελος Κυριου και πηρε τη γυναικα του, ²⁵ και δεν τη
γνωριζε ως που γεννησε γιο. Κι’ εβγαλε τ’ ονομα του
Ιησου.

7., ¹ Και σα γεννηθηκε ο Ιησους στη Βηθλεεμ της
Ιουδαιας στον καιρο του Ηρωδη του βασιλεα, να μαγοι
απο την ² ανατολη φτασανε στην Ιερουσαλημ και λεγανε
“Πουναι ο γεννημενος βασιλεας των Ιουδαιων; Γιατι
ειδαμε τ’ αστρο του στην ανατολη κι’ ηρθαμε ναν τον
προσκυνησουμε”. ³ Και σαν τ’ ακουσε ο βασιλεας Ηρωδης,
ταραχτη, [καθως] κι’ ολη η Ιερουσαλημ μαζι του, ⁴ και
συναζοντας ολους τους πρωτοπαπαδες και τους διαβα-
σμενους του λαου, τους ρωταε που γεννιεται ο Χριστος.
⁵ Κι’ εκεινοι τουπανε “Στη Βηθλεεμ της Ιουδαιας· γιατι
ετσι ειναι γραμενο μεσο του Προφητη Κι’ εσυ βηθλεεμ,
⁶ γη του Ιουδα, δεν εισαι οχι η πιο ασημαντη πρω-
τεβουσα του Ιουδα· γιατι απο σενα θα βγει αρχηγος
που θα βοσκησει το λαο μου τον Ισραηλ”.

⁷ 5. Τοτες ο Ηρωδης εκραξε κρυφα τους μαγους και
ξακριβωσε τον καιρο τ’ αστρου που φαινουνταν, ⁸ και
στελνοντας τους στη Βηθλεεμ ειπε “Πηγαινετε ξεταστε
σωστα για το παιδι, και σαν το βρειτε, μηνηστε μου,
για να παω κι’ εγω και ναν το προσκυνησω”. ⁹ Κι’ αφτοι
σαν ακουσαν το βασιλεα, μισεψαν. Και να το τ’ αστρο
πουδανε στην ανατολη προχωρουσε ομπρος τους, ως
που πηγε και σταθηκε απανου εκει πουταν το παιδι.
¹⁰ Και σαν ειδαν τ’ αστρο, χαρηκαν χαρα μεγαλη υπερβο-
λικα, ¹¹ και πηγανε στο σπιτι κι’ ειδαν το παιδι με τη
Μαρια τη μητερα του, κι’ επεσαν και το προσκυνησαν.
Κι’ ανοιγοντας τους θησαβρους τους του προσφερανε
χαρισματα, χρυσαφι και λιβανι και μυρρα. ¹² Κι’ αφου
φωτιστηκαν σ’ ονειρο τους να μην ξαναγυρισουνε στον
Ηρωδη, απ’ αλλο δρομο μισεψαν πισω στον τοπο τους.

¹³ 9. Και σα μισεψαν αφτοι πισω στον τοπο τους, να
αγγελος Κυριου του φανηκε στ’ ονειρο του του Ιωσηφ
και λεει “Σηκω παρε το παιδι και τη μητερα του και
φεβγα στην Αιγυφτο, και μενε εκει ως που να σου
πω· γιατι ειναι ο Ηρωδης να ζητησει το παιδι με
σκοπο ναν το σκοτωσει”. ¹⁴ Κι’ εκεινος σηκωθηκε πηρε
νυχτα το παιδι και τη μητερα του κι’ εφυγε στην
Αιγυφτο, ¹⁵ κι’ εμενε εκει ως στο θανατο του Ηρωδη, για
ν’ αληθεψει οτι ειπε ο Κυριος μεσο του Προφητη, που
λεει Απο την Αιγυφτο εκραξα το γιο μου,
¹⁶ 10. Τοτες ο Ηρωδης οταν ειδε πως γελαστη απο
τους μαγους, θυμωσε υπερβολικα, κι’ εστειλε και θανα-
τωσε τ’ αγορια ολα μεσα στη Βηθλεεμ και σ’ ολα της τα
συνορα απο διο χρονων και κατου συφωνα με τον καιρο
που ξακριδωσε απο τους μαγους. ¹⁷ Τοτες αληθεψε το ει-
πωμενο μεσο του Ιερεμια του προφητη, που λεει ¹⁸ Φωνη
ακουστηκε στη Ραμα, κλαμα και ξεφωνητο πολυ· η
Ραχηλ πουκλαιγε τα τεκνα της, και παρηγορια δεν ειχε
τι δε ζουν.

¹⁹ 11. Και σαν πεθανε ο Ηρωδης, να αγγελος Κυριου
του φαινεται στ’ ονειρο του του Ιωσηφ στην Αιγυφτο και
λεει ²⁰ “Σηκω παρε το παιδι με τη μητερα του και πηγαινε
στον τοπο του Ισραηλ- γιατι πεθαναν οσοι ζητουσαν
τη ζωη του παιδιου”. ²¹ Κι’ εκεινος σηκωθηκε πηρε το
παιδι και τη μητερα του και πηγε στον τοπο του Ισραηλ.
²² Κι’ οταν ακουσε πως ο Αρχελαος βασιλεβει την Ιουδαια
αντις τον πατερα του τον Ηρωδη, φοβηθη εκει να παει,
παρα, καθως φωτιστηκε σ’ ονειρο του, εφυγε στα μερη
της Γαλιλαιας και ²³ πηγε και κατοικησε χωρα που λεγεται
Ναζαρετ, για ν’ αληθεψει το ειπωμενο μεσο των Προ-
φητων, πως Ναρωραιο θαν τον κραξουν.

¹ 12. Κι’ εκεινες τις μερες βγαινει ο Ιωανης ο βα-
φτιστης, που κηρυχνε στην ερημο της Ιουδαιας λεγοντας
² “Μετανιωστε, γιατι σιμωσε η βασιλεια των ουρανων”.
³ Γιατι αφτος ειναι ο ειπωμενος μεσο του Ησαια του προ-
φητη, που λεει Φωνη που καπιος κραζει στην ερημο
Ετοιμαστε το δρομο του Κυριου, ισια καντε τα μονο-
πατια του. ⁴ Κι’ ο ιδιος ο Ιωανης ειχε το φορεμα του απο
γκαμηλοτριχα και ζουναρι δερματινο γυρω στη μεση
του, κι’ ειταν η θροφη του ακριδες και μελι αγριο.

⁵ 13. Τοτες πηγαινανε οξω στον Ιωανη τα Ιεροσολυμα
κι’ η Ιουδαια ολη κι’ ολα τα περιχωρα του Ιορδανη,
⁶ και τους βαφτιζε μεσα στον Ιορδανη τον ποταμο αφου
ξομολογουνταν τις αμαρτιες τους. ⁷ Και σαν ειδε και
πηγαιναν φαρισαιοι πολλοι και Σαδδουκαιοι στο βαφτι-
σμα, τους ειπε “Γεννηματα οχιων, πιος σας οδηγησε να
γλυτωστε απο την οργη που φτανει; ⁸ Καντε λοιπον
καρπο αξιο του μετανιωμου, ⁹ και μη λετε ταχα μεσα
σας Πατερα εχουμε τον Αβρααμ, γιατι σας λεω πως
απ’ αφτες τις πετρες ο Θεος μπορει να βγαλει του
παιδια του Αβρααμ. ¹⁰ Και πια το ξιναρι τωρα στεκει
κοντα στη ριζα των δεντρων· καθε λοιπον δεντρο που
δεν κανει καρπο καλο κοβεται και ρηχνεται στη φωτια.
¹¹ Εγω σας βαφτιζω με νερο προς μετανιωμο, μα αφτος
που φτανει πισω μου ειναι δυνατοτερος μου, που δεν
ειμαι αξιος να σηκωσω τα σανταλια του· αφτος θα
σας βαφτισει με πνεμα αγιο και φωτια. ¹² Που το φτιαρι
’ναι στο χερι του και θα παστρεψει περα ως περα το
αλωνι του, και θα μαζεψει το σταρι του στην αποθηκη
του, μα τ’ αχερο θα καψει μ’ ασβυστη φωτια”.

¹³ 14. Τοτες φτανει ο Ιησους απο τη Γαλιλαια στον
Ιορδανη να βρει τον Ιωανη και να βαφτιστει. ¹⁴ Μα
εκεινος τον αμποδιζε κι’ ελεγε “Εγω’χω αναγκη απο
σενα να βαφτιστω, κι’ εσυ ερχεσαι σ’ εμενα;” ¹⁵ Κι’ ο
Ιησους αποκριθηκε και τουπε “Αφισε τωρα· γιατι ετσι
πρεπει να κανουμε καθε μας χρεος”. Τοτες τον αφινει.
¹⁶ 15. Κι’ αμα βαφτιστηκε ο Ιησους, εφτυς ανεβηκε απο
τα νερα, και να ανοιξαν τα ουρανια κι’ ειδε πνεμα Θεου
που κατεβαινοντας σαν περιστερι ερχουνταν απανω του,
¹⁷ και να φωνη απο τα ουρανια κι’ ελεγε “Αφτος ειναι
ο γιος μου ο αγαπητος που καλογνωμω”.
¹ 16. Τοτες το πνεμα ανεβασε τον Ιησου στην ερημο,
ωστε ναν τον πειραξει ο Διαβολος. ² Κι’ αφου νηστεψε
μερες σαραντα και νυχτες σαραντα, υστερα πεινασε.
³ Και πηγε ο Πειρασμος και τουπε “Αν εισαι γιος του
Θεου, πες οι πετρες αφτες να γινουν ψωμια”. ⁴ Και
εκεινος αποκριθη κι’ επε “Ειναι γραμενο Με ψωμι
μοναχα δε θα ζησει ο ανθρωπος, παρα μ’ οπιο λογο
βγαινει απο το στομα του Θεου”. ⁵ 17, Τοτες τον
πηγαινει ο Διαβολος στην αγια χωρα και τον εστησε
στ’ ακροροφι απανου του ναου, ⁶ και του λεει “Αν εισαι
γιος του Θεου, ρηξου κατου· γιατι ειναι γραμενο πως
Τους αγγελους του για σενα θα προσταξει, και θα σε
σηκωσουνε στα χερια μηπως χτυπησεις σε πετρα το
ποδι σου”. ⁷ Του ειπε ο Ιησους “Παλι ειναι γραμενο Να
μη δοκιμαζεις τον Κυριο το Θεο σου”. ⁸ 18. Παλι
τον πηγαινει ο Διαβολος σε βουνο αψηλο υπερβολικα
και του δειχνει ολα τα βασιλεια του κοσμου και τη δοξα
τους, ⁹ και τουπε “Αφτα ολα θα σ’ τα δωσω αν πεσεις
και με ¹⁰ προσκυνησεις”. Τοτες του λεει ο Ιησους “Συρε,
Σατανα· γιατι ειναι γραμενο Τον Κυριο το Θεο σου
να προσκυνας και μοναχα να λατρεβεις”. ¹¹ Τοτες τον
παραιταει ο Διαβολος, και να αγγελοι ηρθαν και τον
υπερετουσαν.

¹² 19. Και σαν ακουσε πως παραδωσαν τον Ιωανη,
εφυγε στη Γαλιλαια, ¹³ κι’ αφινοντας τη Ναζαρα πηγε
και κατοικησε την Καφαρναουμ την παραλιμνη στα
συνορα του ζαβουλων και του Νεφταλειμ, ¹⁴ για ν’ αλη-
θεψει το ειπωμενο μεσο του Ησαϊα του προφητη, ¹⁵ που
λεει Εσυ γη του Ζαβουλων και γη του Νεφταλειμ στο
δρομο της λιμνης αντιπερα του Ιορδανη, εσυ Γαλιλαια
των εθνων, ¹⁶ ο λαος ο καθισμενος σε σκοταδι φως ειδε
μεγαλο, και στους καβισμενους σε τοπο κι’ ησκιο θανα-
του φως τους ανατειλε.

¹⁷ Απο τοτες αρχισε ο Ιησους να κηρυχνει και λεει
“Μετανιωστε, γιατι σιμωσε η βασιλεια των ουρανων”.

¹⁸ 20. Και περπατωντας κοντα στη λιμνη της Γαλι-
λαιας, ειδε διο αδερφους, το Σιμωνα που λεγανε Πετρο
και τον Αντρεα τον αδερφο του, ενω ερηχναν πλεμ-
ματι στη λιμνη · γιατι ειταν ψαραδες · ¹⁹ και τους λεει
“Ελατε πισω μου και θα σας κανω ψαραδες ανθρω-
πων”. ²⁰ Κι’ εκεινοι αμεσως αφισαν τα διχτια και τον
ακολουθησαν. ²¹ Και προχωρωντας απο κει, ειδε αλλους
διο αδερφους, τον Ιακωβο το γιο του Ζεβεδαιου και τον
Ιωανη τον αδερφο του, μεσα στο καραβι με το Ζεβεδαιο
τον πατερα τους ενω διορθωναν τα διχτια τους, και
τους εκραξε. ²² Κι’ εκεινοι αμεσως αφισαν το καραβι και
τον πατερα τους και τον ακολουθησαν.

²³ 21. Και γυριζε ολη τη Γαλιλαια διδασκοντας μεσα
στα συναγωγια τους και κηρυχνοντας το καλο το μη-
νημα της βασιλειας και γιατρεβοντας καθε αρρωστια
και καθε παθος του λαου. ²⁴ 422. Και πηγε η φημη του
σ’ οηη τη Συρια, και του φερανε ολους τους παθια-
σμενους, πιασμενους απο καθε λογης αρρωστια και
βασανο, δαιμονισμενους και σεληνιασμενους και παρα-
λυτικους· και τους γιατρεψε. ²⁵ Και τον ακολουθησαν
πληθη πολλα απο τη Γαλιλαια και Δεκαπολη κι’ Ιεροσο-
λυμα κι’ Ιουδαια κι’ αντιπερα απο τον Ιορδανη.
[δ] ¹ 2. Κι’ οταν ειδε τα πληθη, ανεβηκε το βουνο. Και
αφου καθησε, ηρθαν κοντα του οι μαθηταδες του, ² και
ανοιξε το στομα και τους διδασκε λεγοντας
³ “Καλοτυχοι οι με φτωχο νου, γιατι δικη τους ειναι
η βασιλεια των ουρανων. ⁴ Καλοτυχοι οι λυπημενοι,
γιατι αφτοι θα παρηγορηθουν. ⁵ Καλοτυχοι οι ημεροι,
γιατι αφτοι θα κληρονομησουν τη γη. ⁶ Καλοτυχοι οι
πεινασμενοι και διψασμενοι την αρετη, γιατι αφτοι θα
χορταστουν. ⁷ Καλοτυχοι οι σπλαχνικοι, γιατι αφτοι θα
δουνε σπλαχνια ⁸ 34. Καλοτυχοι οι με καθαρη καρδια,
γιατι αφτοι θα δουνε το Θεο. ⁹ Καλοτυχοι οσοι φερνουν
ειρηνη, γιατι αφτους θα πουνε γιους του Θεου. ¹⁰ Καλο-
τυχοι οι κατατρεγμενοι για αρετη, γιατι δικη τους ειναι
η βασιλεια των ουρανων. ¹¹ Καλοτυχοι ειστε οταν σας
βρισουν και σας κατατρεξουν, και σας καταλαλησουνε
για μενα καθε κακο, ψεφτολογωντας. ¹² Χαιρεστε και
αναγαλλιαζετε, γιατι η αξια σας μεγαλη στα ουρανια·
τι ετσι κατατρεξαν τους προφητες τους προτυτερα σας.

¹³ “Εσεις ειστε τ’ αλατι της γης· κι’ αν τ’ αλατι μωρα-
θει, με τι θ’ αλατιστει; Τιποτα πια δεν αξιζει παρα ναν
το ρηξεις οξω κι’ οι ανθρωποι ναν το καταπατουν.
25. Εσεις ειστε ¹⁴ το φως του κοσμου. Δε μπορει χωρα
να κρυφτει απανου σε βουνο χτισμενη. ¹⁵ Μητ’ αναβουνε
λυχνο και τον βαζουν κατου απο το κοιλο, παρα στο
λυχνοστατη απανου, και φεγγει σ’ ολους μεσα στο σπιτι.
¹⁶ Ετσι ας λαμψει το φως σας μπροστα στους ανθρωπους,
για να δουν τα καλα σας εργα και δοξασουν τον πατερα
σας στα ουρανια.

¹⁷ 26. “Μη νομιστε πως ηρθα να χαλασω το Νομο η
τους Προφητες· δεν ηρθα να χαλασω, παρα ν’ αλη-
θεψω. ¹⁸ Τι αληθινα σας λεω, πριν περασει ο ουρανος κι’ η
γη, ενα γιωτα η μια γραμμιτσα δε θα περασει απο το
Νομο, ¹⁹ πριν να γινουν ολα, Οπιος λοιπον χαλασει μια
απο κεινες τις εντολες — τις μικροτατες — κι’ ετσι δι-
δαξει τους ανθρωπους, μικροτατο θαν τον πουνε στη
βασιλεια των ουρανων· οπιος ομως κανει και διδαξει,
αφτονε μεγαλο θαν τον πουνε στη βασιλεια των ουρα-
νων. ²⁰ Γιατι σας λεω, πως αν δεν πληθηνει η αρετη σας
πιοτερο παρα των διαβασμενων και φαρισαιων, αδυνατο
να μπειτε στη βασιλεια των ουρανων.

27, ²¹ “Ακουσατε πως ειπωθηκε στους παλιους Να
μη σκοτωνεις· ²² κι’ οπιος σκοτωσει, του πρεπει το
κριτηρι. Εγω ομως σας λεω, πως οπιος θυμωνει του
Β3
αδερφου του, του πρεπει το κριτηρι· κι’ οπιος πει του
αδερφου του Ρακα, του πρεπει η συνοδο· κι’ οπιος
πει Βλακα, του πρεπει η γεεννα της φωτιας. ²³ Αν
λοιπον προσφερνεις το χαρισμα σου στο θυσιαστηρι
απανου κι’ εκει θυμηθεις πως εχει τιποτα μαζι σου ο
αδερφος σου, ²⁴ αφισε το εκει το χαρισμα σου στο θυσια-
στηρι ομπρος, και συρε πρωτα φιλιωσου με τον
αδερφο σου, και τοτες ελα προσφερε το χαρισμα σου.
²⁵ Αγαπησε με τον αντιδικο σου γληγορα οσο βρισκεσαι στο
δρομο μαζι του, μηπως σε παραδωσει ο αντιδικος στον
κριτη κι’ ο κριτης στον κλητηρα και φυλακιστεις· αλη-
θινα σου λεω, δε θα βγεις ²⁶ απο κει ως να γυρισεις το
στερνο κοδραντη.

28, ²⁷ “Ακουσατε πως ειπωθηκε Να μη μοιχεβεις.
²⁸ Εγω ομως σας λεω, πως οπιος βλεπει γυναικα με
σκοπους αποθυμιας, τη μοιχεψε κιολας μεσα στην
καρδια του, ²⁹ Κι’ αν το ματι σου το δεξυ σε σκανταλιζει,
βγαλ’το και ρηξε το μακρια σου· γιατι σε συφερνει
ενα σου μελος να χαθει, κι’ οχι ολο σου το κορμι να
ρηχτει σε γεεννα. ³⁰ Κι’ αν το δεξυ σου χερι σε σκαντα-
λιζει, κοψ’ το και ρηξε το μακρια σου· γιατι σε συφερνει
ενα σου μελος να χαθει, κι’ οχι ολο σου το κορμι να
πιαει σε γεεννα.

³¹ 29. “Κι’ ειπωθηκε Οπιος χωρισει τη γυναικα του,
ας της δωσει χωρισοχαρτι. ³² Εγω ομως σας λεω, πως
οπιος χωρισει τη γυναικα του εξον απο λογο ατιμιας,
την κανει και μοιχεβεται· κι’ οπιος χωρισμενη παν-
τρεφτει, μοιχεβει.

³³ 30. “Παλι ακουσατε πως ειπωθηκε στους παλιους
Να μην ψεφτορκεις, παρα να πλερωνεις στον Κυριο
τους ορκους σου. ³⁴ Εγω υμως σας λεω, να μην ορκιζεσαι
ολοτελα, μητε στον ουρανο τι ειναι θρονος του Θεου,
³⁵ μητε στη γη τι ειναι των ποδιων του σκαμνι, μητε
στα Ιεροσολυμα τι ειναι πολιτεια του μεγαλου βασιλεα,
³⁶ μητε στην κεφαλη σου να μην ορκιζεσαι γιατι δε
μπορεις μια τριχα να κανεις ασπρη η μαβρη. ³⁷ Μονε ας
ειναι ο λογος σας ναι ναι, οχι οχι· το παραπανου τους
ερχεται απο τον Κακο.

³⁸ 31. “Ακουσατε πως ειπωθη Ματι για ματι και δοντι
για δοντι. ³⁹ Εγω ομως σας λεω, μην αντιστεκεις στον
κακο, παρα οπιος σε χτυπαει στο δεξυ σου μαγουλο,
γυρισε του και τ’ αλλο· ⁴⁰ κι’ οπιος σου θελει δικες και να
παρει σου το ρουχο, αφισε του και το πανωφορι· ⁴¹ και
οπιος σ’ αγγαρεψει ενα μιλι, πηγαινε μαζι του διο. ⁴² Σ’
οπιονε σου γυρεβει δωσε, κι’ οπιος θελει να σου δανειστει
μην του γυρισεις ραχη.

⁴³ 32. “Ακουσατε πως ειπωθη Ν’ αγαπας το γειτονα
σου και να μισεις τον οχτρο σου. ⁴⁴ Εγω ομως σας λεω,
αγαπατε τους οχτρους σας και προσεφκεστε για το καλο
οσωνε σας κατατρεχουν, ⁴⁵ ετσι να γινετε γιοι του πατερα
σας στα ουρανια, γιατι τον ηλιο του τον ανατελνει σε
κακους και σε καλους και βρεχει σε δικιους κι’ αδικους.
⁴⁶ Τι ανισως αγαπηστε οσους σας αγαπουν, τι αξια εχετε;
Το ιδιο δεν κανουν κι’ οι τελωνες; ⁴⁷ Κι’ αν χαιρετηστε
τους αδερφους σας μοναχα, τι παραπανου κανετε; Το
ιδιο δεν κανουνε κι’ οι εθνικοι; ⁴⁸ Γινετε εσεις λοιπον
τελειοι, οπως τελειος ειναι ο πατερας σας ο ουρανιος.

¹ 33. “Προυσεχετε τα χρεη σας να μην τα κανετε
μπροστα στους ανθρωπους, ετσι για να σας καμαρω-
σουν· ειδεμη, αξια δεν εχετε με τον πατερα μου στα
ουρανια. ² Οταν λοιπον ελεεις, μη σαλπιζεις μπροστα
σου, οπως κανουν οι υποκριταδες μεσα στα συναγωγια
και στενα για να παινεθουν απο τους ανθρωπους.
Αληθινα σας λεω, ελαβαν την πλερωμη τους. ³ Μοναχα
εσυ σαν ελεεις, ας μη μαθει το ζερβυ σου το τι κανει
το δεξυ σου, ⁴ για να μεινει η ελεημοσυνη σου κρυφη·
κι’ ο πατερας σου που βλεπει στο κρυφο θα σε πλερωσει.

34, ⁵ “Κι’ οταν καντε προσεφκη, μη γινεστε σαν τους
υποκριταδες· γιατι αγαπουνε μεσα στα συναγωγια και
στων μεγαλων δρομων τις γωνιες να στεκουν και
προσεφκουνται για να φανουνε στους ανθρωπους.
Αληθινα σας λεω, ελαβαν την πλερωμη τους. ⁶ Μοναχα
εσυ σαν κανεις προσεφκη, εμπα μεσα στο κελλι σου,
και κλεινοντας την πορτα σου προσεφκησου στον
πατερα σου πουναι στο κρυφο· κι’ ο πατερας σου που
βλεπει στο κρυφο θα σε πλερωσει. ⁷ Και στην προσεφκη
σας μη μωρολογατε σαν τους υποκριταδες, γιατι νομι-
ζουν πως με την πολυλογια ⁸ τους θα συνακουστουν.
Μην τους μιαστε λοιπον· γιατι ξερει ο Θεος ο πατερας
σας το τι σας χρειαζεται πριν του ζητηστε. ⁹ Λοιπον ετσι
εσεις να προσεφκεστε Πατερα μας εσυ μες στα ουρανια,
αγιο ας ειναι τ’ ονομα σου, ¹⁰ ας ερθει η βασιλεια σου,
ας γινει το θελημα σου, οπως στον ουρανο [ετσι] και
στη γη· ¹¹ το ψωμι μας οσο μας πεφτει δωσε μας
σημερα, ¹² και χαρισε μας τα χρεη μας οπως κι’ εμεις
χαρισαμε σ’ οσους μας χρωστουν· ¹³ και μη μας βαλεις σε
πειρασμο, ¹⁴ παρα γλυτωσε μας απο τον Κακο. Γιατι
αν συχωρεστε των ανθρωπων τα φταιξιματα τους, θα
σας τα συχωρεσει κι’ εσας ο πατερας σας ο ουρανιος·
¹⁵ μα αν δε συχωρεστε των ανθρωπων τα φταιξιματα
τους, δε θα συχωρεσει μητ’ ο πατερας σας τα δικα σας
φταιξιματα.

¹⁶ 35. “Και σα νηστεβετε, μη γινεστε σαν τους υπο-
κριταδες σκυθρωποι· γιατι αφανιζουνε τα προσωπα
τους για να φανουνε στους ανθρωπους πως νηστεβουν.
Αληθινα σας λεω, ελαβαν την πλερωμη τους. ¹⁷ Μονε
εσυ σα νηστεβεις, λαδωσε το κεφαλι σου και νιψε το
προσωπο σου ¹⁸ για να μη φανεις στους ανθρωπους πως
νηστεβεις, παρα στον πατερα σου στο κρυφο· κι’ ο
πατερας σου που βλεπει στο κρυφο θα σε πλερωσει.

¹⁹ 36. “Μη θησαβριζετε θησαβρους στη γη, οπου
σκουληκι και σαπισμα αφανιζει κι’ οπου κλεφτες τρυ-
πουν και κλεβουνε· μονε ²⁰ θησαβριζετε θησαβρους στον
ουρανο, οπου μητε σκουληκι μητε σαπισμα αφανιζει
κι’ οπου κλεφτες δεν τρυπουν μητε κλεβουνε. ²¹ Γιατι
οπουναι ο θησαβρος σου, εκει θαναι κι’ η καρδια σου.

²² 37. “Ο λυχνος του κορμιου ειναι το ματι σου. Αν
λοιπον το ματι σου ειναι αθωο, ολο το κορμι σου θαναι
φωτεινο· ²³ μα αν ειναι αχαμνο το ματι σου, ολο το
κορμι σου θαναι σκοτεινο. Αν λοιπον σκοταδι ειναι το
φως το μεσα σου, το σκοταδι ποσο;

²⁴ 38. “Διο αφενταδες να δουλεβει δε μπορει κανεις·
γιατι η τον ενα θα μισησει και τον αλλο θ’ αγαπησει, η
στον ενα θα προσκολληθει και τον αλλο θ’ αψηφισει.
Δε μπορειτε Θεο να δουλεβετε και Μαμωνα. ²⁵ Για αφτο
σας λεω, μη φροντιζετε για τη ζωη σας τι θα φατε η
τι θα πιειτε, μητε για το σωμα σας τι θα φορεστε. Δεν
ειναι η ζωη πιο πολυ παρα η θροφη και το σωμα παρα
το φορεμα; ²⁶ Κοιταξτε τα πουλια τ’ ουρανου, τι δε σπαιρ-
νουν ουτε θεριζουν ουτε συναζουνε σ’ αποθηκες, κι’ ο
πατερας σας ο ουρανιος τα θρεφει· εσεις δεν αξιζετε
πιο πολυ τους; ²⁷ Και πιος φροντιζοντας μπορει στα
χρονια του μια πηχη να προσθεσει; ²⁸ Και για φορεμα τι
φροντιζετε; Παρατηρηστε τους κρινους του καμπου
πωσγγινουνται· δε δουλευουνε μητε γνεθουν· ²⁹ ομως σαε
λεω πως κι’ ο Σολομωνας μεσα σ’ ολη του τη δοξα
σαν κανεναν ³⁰ τους δε φορεσε στολη. Αν λοιπον του
καμπου το χορταρι πουναι σημερα και ταχια το ρηχνουνε
σε φουρνο, ετσι ο Θεος το στολιζει, οχι πολυ περισ-
σοτερο εσας, λιγοπιστοι; ³¹ Μη λοιπον φροντιζετε λε-
γοντας τι θα φαμε η τι θα πιουμε η τι θα βαλουμε
³² (επειδη ολα αφτα τα ζητουν οι εθνικοη, γιατι ξερει ο
πατερας σας ο ουρανιος πως ολα αφτα σας χρειαζουν-
ται· ³³ μονε ζητατε πρωτα την αγιοσυνη και τη βασιλεια
του, κι’ ολα αφτα θα σας δοθουνε μαζι. ³⁴ Μη λοιπον φρον-
τιζετε για την αβρινη, γιατι η αβρινη θα φροντιστει
μοναχη της· της σωνει της μερας το δικο της βασανο.
Γ71 ¹ 39. “Μη δικαζετε για να μη δικαστειτε· ² γιατι μ’ οτι
δικη δικαζετε θα δικαστειτε και μ’ οτι μετρο μετρατε
θα σας μετρηθει. ³ Και τι βλεπεις το ξυλακι μεσα στο
ματι τ’ αδερφου σου, και το πατερο μεσα στο δικο σου
ματι δεν το νιωθεις; Η πως θα πεις τ’ αδερφου ⁴ σου
Αφισε να βγαλω το ξυλακι απο το ματι σου, και να το
πατερο μεσα στο δικο σου ματι; ⁵ Υποκριτη, βγαλε πρωτα
το πατερο μεσα απο το ματι σου, και τοτες κοιταξε να
βγαλεις το ξυλακι απο το ματι τ’ αδερφου σου. αΟ. ⁶ Μη
δωστε τιποτα αγιασμενο στα σκυλια, μητε να ρηξτε τα
μαργαριταρια σας μπροστα στους χοιρους, μηπως τα
καταπατησουνε με τα ποδια τους και γυρνωντας σας
ξεσκισουν.

⁷ 41. “Ζητατε και θα σας δοθει· γυρεβετε και θα
βρειτε· χτυπατε και θα σας ανοιχτει. ⁸ Γιατι οπιος ζηταει
λαβαινει, κι’ οπιος γυρεβει βρισκει, κι’ οπιος χτυπαει του
ανοιγουν. ⁹ Η πιος σας βρισκεται ανθρωπος πουθα ζητησει
ο γιος του ψωμι, μηπως πετρα θαν του δωκει; ¹⁰ η και
ψαρι θα ζητησει, μηπως θαν του δωκει φειδι; ¹¹ Αν λοιπον
εσεις οντας κακοι ξερετε των παιδιωνε σας να δινετε
·: καλα δοσιματα, ποσο πιο πολυ ο πατερας σας ο ουρανιος
θα δωκει καλα σ’ οσους του ζητουν! ¹² Ολα 3λοιπον οσα
θελετε να σας κανουν οι ανθρωποι, ετσι κι’ εσεις
ναν τους κανετε· γιατι αφτος ειναι ο Νομος κι’ οι
Προφητες.

¹³ 42. “Μπαινετε απο τη στενη την πυλη, γιατι
πλατια ’ναι η πυλη κι’ απλοχωρος ο δρομος που φερνει
στο χαμο, και πολλοι ειναι οσοι μπαινουν απο κει:
¹⁴ ομως γιατι στενη ειναι η πυλη και στρυμωχτος ο
δρομος που φερνει στη ζωη, και λιγοι ειναι οσοι τον
βρισκουν.

¹⁵ 43. “Προσεχετε απο τους ψεφτοπροφητες, που σας
ερχουνται με φορεματα προβατων κι’ ειναι απο μεσα
λυκοι αρπαχτικοι. ¹⁶ Απο τους καρπους τους θαν τους
νιωστε. Μηπως συναζουν απ’ αγκαθιες σταφυλια κι’ απο
τριβολια συκα; ¹⁷ Ετσι καθε δεντρο καλο κανει καρπους
ωραιους, ομως το σαπιο δεντρο κανει καρπους κακους.
¹⁸ Δε γινεται δεντρο καλο να δωσει καρπους κακους, μητε
σαπιο δεντρο να κανει καρπους καλους. ¹⁹ Δεντρο που
δεν κανει καρπο καλο κοβεται και ρηχνεται στη φωτια.
²⁰ Λοιπον απο τους καρπους τους θαν τους νιωστε.

²¹ 44. “Δε θα μπει στη βασιλεια των ουρανων οπιος
μου λεει Κυριε Κυριε, μονε οπιος κανει το θελημα του
πατερα μου στα ουρανια. ²² Πολλοι θα μου πουν εκεινη
τη μερα Κυριε Κυριε, με τ’ ονομα σου δεν προφητε-
ψαμε και με τ’ ονομα σου δε βγαλαμε δαιμανια και με
τ’ ονομα σου δεν καναμε θαματα πολλα; ²³ Και τοτες
θαν τους απολογηθω πως Ποτες δε σας ηξερα· φυγετε
απο μενα οι εργατες της ανομιας.

²⁴ 4δ. “Οπιος λοιπον ακουει μου αφτα τα λογια και
τα κανει, θα μιασει ανθρωπο φρονιμο πουχτισε το σπιτι
του στην πετρα απανου· ²⁵ και κατεβηκε η βροχη κι’ ηρθαν
τα ποταμια και φυσηξανε οι ανεμοι, και πλακωσαν στο
σπιτι εκεινο και δεν επεσε· γιατι ειτανε θεμελιωμενο
στην πετρα απανου. ²⁶ 48. Κι’ οπιος ακουει μου αφτα
τα λογια και δεν τα κανει, θα μιασει ανθρωπο ασυλ-
λογιστο πουχτισε το σπιτι του στον αμμο απανου· ²⁷ και
κατεβηκε η βροχη κι’ ηρθαν τα ποταμια και φυσηξανε
οι ανεμοι, και χτυπησαν το σπιτι εκεινο κι’ επεσε, και
ειταν τρανο το πεσιμο του”.

²⁸ 47. Και συνεβηκε, σαν τελιωσε ο Ιησους αφτα τα
λογια, σαστιζαν τα πληθη με τη διδαχη του· γιατι τους
²⁹ διδασκε σαν εξουσιαστης κι’ οχι καθως οι διαβασμενοι
τους.
4Β. ¹ Κι’ οταν κατεβηκε απο το βουνο, τον ακολου-
θησαν πληθη πολλα. ² Και να λωβιασμενος ηρθε και
τον προσκυνουσε λεγοντας “Κυριε, αν θελεις, μπορεις
να με καθαρισεις”. ³ Κι’ απλωνοντας το χερι του τον
αγγιξε κι’ επε “Θελω, καθαρισου”. Κι’ εφτυς του
καθαριστη η λωβα. ⁴ Κι’ ο Ιησους του λεει “Κοιτα μην
το πεις κανενος, παρα συρε δειξου στον παπα, και
προσφερε το χαρισμα που προσταξε ο Μωυσης, ετσι για
να φωτιστουν”.

⁵ 49. Και σα μπηκε στην Καφαρναουμ, πηγε ενας
εκατονταρχος που τον παρακαλουσε κι’ ελεγε ⁶ “Κυριε,
το παιδι μου κοιτεται στο σπιτι παραλυτικο και βασανι-
ζεται φριχτα”. Του λεει ⁷ “Εγω ερχουμαι και τον για-
τρεβω”. ⁸ Κι’ ο εκατονταρχος αποκριθη κι’ ειπε “Κυριε,
δεν αξιζω να μπεις κατου απο τη στεγη μου· μα
μοναχα πες λογο και θα γιατρεφτει το παιδι μου·
⁹ Γιατι κι’ εγω ’μαι ανθρωπος υποταχτικος εχοντας κατου
μου στρατιωτες, και λεω στον ενα Πηγαινε και πη-
γαινει, και σ’ αλλον Ελα κι’ ερχεται, και στο σκλαβο μου
Κανε ετουτο και το κανει”. ¹⁰ Και σαν ακουσε ο Ιησους,
απορησε κι’ ειπε σ’ οσους τον ακολουθουσαν “Αληθινα
σας λεω, τοση πιστη δε βρηκα κανενος μεσα στον Ισ-
ραηλ. ¹¹ Και σας λεω, πως πολλοι απ’ ανατολη και δυση
θαρθουν και θα κατσουνε μαζι με τον Αβρααμ και τον
Ισαακ και τον Ιακωβ μεσα στη βασιλεια των ουρανων,
¹² μα τους γιους της βασιλειας θαν τους βγαλουν οξω στο
σκοταδι το πιο οξωτερο· εκει θαναι το κλαψε και το
τριξε των δοντιων”. ¹³ Κι’ ειπε ο Ιησους στον εκατον-
ταρχο “Πηγαινε· οπως πιστεψες ας σου γινει”. Και
γιατρεφτη το παιδι την ωρα εκεινη.

50, ¹⁴ Κι’ οταν ηρθε ο Ιησους στο σπιτι του Πετρου,
ειδε την πεθερα του κατακοιτη και θερμασμενη· ¹⁵ και
αγγιξε το χερι της, και την αφηκε η θερμη και σηκωθηκε
και τον υπερετουσε. ¹⁶ Και σα βραδιασε, του φερανε δαι-
μονισμενους πολλους κι’ εβγαλε τα πνεματα με λογο,
και γιατρεψε ολους τους αρρωστους, ¹⁷ για ν’ αληθεψει
το ειπωμενο μεσο του Ησα[α του προφητη, που λεει
Αφτος πηρε τις αρρωστιες μας και τα παθια
σηκωσε.

¹⁸ 51. Και σαν ειδε ο Ιησους γυρω του πληθος, προσ-
ταξε να παν αντιπερα. ¹⁹ Κι’ ενας διαβασμενος πηγε και
του ειπε “Δασκαλε, θα σ’ ακολουθησω οπου κι’ αν πας”.
²⁰ Κι’ ο Ιησους του λεει “Οι αλεπουδες εχουν τρυπες και
τα πουλια τ’ ουρανου φωλιες, ομως ο γιος τ’ ανθρωπου
δεν εχει που να γυρει το κεφαλι”. ²¹ Κι’ αλλος μαθητης
του ειπε “Κυριε, παραχωρησε μου να παω πρωτα και
να θαψω τον πατερα μου”. ²² Κι’ ο Ιησους του λεει
“Ακολουθα με, κι’ ας θαψουν τους νεκρους τους οι
νεκροι”.

²³ 52. Και μπηκε σε καραβι και τον ακολουθησαν οι
μαθηταδες του. ²⁴ Και να φουρτουνα μεγαλη εγινε στη
λιμνη, τοσο που σκεπαζαν το καραβι τα κυματα. Και
εκεινος κοιμουνταν. ²⁵ Και πηγαν και τον σηκωσαν λε-
γοντας “Κυριε, σωσε, χανομαστε”. ²⁶ Και τους λεει “Τι
δειλιαζετε, λιγοπιστοι;” Τοτες σηκωθηκε και μαλωσε
τους ανεμους και τη λιμνη, κι’ εγινε καλοσυνη μεγαλη.
²⁷ Κι’ απορουσαν οι ανθρωποι λεγοντας “Σαντι ειναι αφτος
που κι’ οι ανεμοι κι’ η λιμνη τον ακουν;”

²⁸ 53. Και σαν πηγε αντιπερα στον τοπο των Γαδαρη-
νων, απαντησε διο δαιμονισμενους πουβγαιναν απο τα
μνηματα, αγριους υπερβολικα, τοσο που δε μπορουσε
κανεις να περασει απο το δρομο εκεινο. ²⁹ Και να φωνα-
ξαν κι’ ειπαν “Τι θελεις απο μας, γιε του Θεου; Ηρθες
εδω πριν την ωρα να μας βασανισεις;” ³⁰ Κι’ ειτανε
μακρια απο κει κοπαδι μεγαλο χοιροι που βοσκουσαν.
³¹ Κι’ οι δαιμονοι τον παρακαλουσαν κι’ ελεγαν “Αν μας
βγαλεις, στειλε μας στο κοπαδι των χοιρων”. ³² Και τους
ειπε “Πηγαινετε”. Κι’ εκεινοι βγηκανε και πηγανε
στους χοιρους, και να ορμησε ολο το κοπαδι κατου τον
γκρεμο στη λιμνη, και ψοφησανε μεσα στα νερα. ³³ Και
οι βοσκοι εφυγαν, και πηγανε στη χωρα και μηνησανε
τα παντα και το τι συνεβη στους δαιμονισμενους, ³⁴ Και
να ολη η χωρα βγηκε ν’ απαντησει τον Ιησου, κι’ αμα
τον ειδαν, τον παρακαλεσανε να φυγει αλλου απο τα
συνορα τους.
[θ] 5Α4. ¹ Και μπαινοντας σε καραβι, περασε αντικρυ και
πηγε στον τοπο του. ² Και να του πηγαν παραλυτικο
σε κλιναρι πλαγιασμενο. Και σαν ειδε ο Ιησους την
πιστη τους, ειπε του παραλυτικου “Εχε θαρρος, παιδι
μου, συχωρεμενες οι αμαρτιες σου”. ³ Και να μερικοι
διαβασμενοι ειπανε μεσα τους “Αφτος ασεβει”. ⁴ Κι’ ο
Ιησους ενιωσε τους στοχασμους τους κι’ ειπε “Γιατι
στοχαζεστε κακα μεσα στην καρδια ⁵ σας; Γιατι τι ειναι
εφκολοτερο, ⁶ να πεις Συχωρεμενες οι αμαρτιες σου, η
να πεις Σηκω και περπατα; Ομως για να μαθετε πως
εχει εξουσια ο γιος τ’ ανθρωπου στη γη να συχωρνα
αμαρτιες,” τοτες λεει του παραλυτικου “Σηκω παρε
το κλιναρι σου και συρε σπιτι σου”. ⁷ Και σηκωθηκε και
πηγε σπιτι του. ⁸ Και σαν τοδανε τα πληθη, φοβηθηκαν
και δοξασαν το Θεο πουδωκε εξουσια τετια των
ανθρωπων.

⁹ 55. Και περνωντας απο κει ο Ιησους, ειδε εναν
ανθρωπο καθισμενο στο τελωνιο που τον ελεγαν Μαθ-
θαιο, και του λεει “Ακολουθα με”. Και σηκωθη και
τον ακολουθησε. ¹⁰ Και συνεβη, ενω ειταν καθισμενος
[κι’ ευρωγε] μεσα στο σπιτι, να πολλοι τελωνες και
αμαρτωλοι ηρθαν και καθισανε μαζι με τον Ιησου και
με τους μαθηταδες του. ¹¹ Κι’ οι φαρισαιοι σαν τους ειδαν,
λεγανε στους μαθηταδες του “Γιατι τρωει ο δασκαλος
σας μαζι με τους τελωνες και με τους αμαρτωλους;”
¹² Κι’ εκεινος τ’ ακουσε κι’ ειπε “Γιατρο δε θελουν οι γεροι,
παρα οι αρρωστημενοι. ¹³ Μονε συρτε μαθετε το τι θα
πει Σπλαχνια θελω κι’ οχι θυσια, γιατι δεν ηρθα να
κραξω εναρετους, παρα αμαρτωλους”.

¹⁴ 56. Τοτες πηγαινουνε στον Ιησου οι μαθηταδες
του Ιωανη κι’ ελεγαν “Γιατι εμεις κι’ οι φαρισαιοι
νηστεβουμε, κι’ οι μαθηταδες σου δε νηστεβουν;” ¹⁵ Κι’ ο
Ιησους τους ειπε “Μηπως μπορουν οι μεσα στο γαμο
να πενθουν οσο βρισκεται ο γαμπρος μαζι τους; Ομως
θαρθει καιρος σα θαν τους παρουν το γαμπρο, και τοτες
θα νηστεψουν. ¹⁶ Και κανεις κοματι καινουργιο δεν το
βαζει μπαλλωμα σε ρουχο παλιο· γιατι το γιομισμα
του παιρνει απο το ρουχο, και χειροτερεβει η τρυπα.
¹⁷ “ Μαητε βαζουν καινουργιο κρασι σ’ ασκια παλια· ειδεμη,
σπουν τ’ ασκια, και το κρασι χυνεται και χανουνται τα
ασκια· μονε βαζουνε κρασι καινουργιο σε καινουργια ασκια,
και βαστουνε και τα διο”.

¹⁸ 57. Ενω τους μιλαε αφτα τα λογια, να ενας αρ-
χοντας πηγε και τον προσκυνουσε κι’ ελεγε πως “Η
κορη μου οτι πεθανε· μονε ελα βαλε απανου της το
χερι και θα ζησει”. ¹⁹ Κι’ ο Ιησους σηκωθη και τον ακο-
λουθησε, [καθως] κι’ οι μαθηταδες του. ²⁰ Και να γυναικα
μ’ αιμορραγια δωδεκα χρονια πηγε κοντα απο πισω
κι’ αγγιξε την ακρη του ρουχου του, γιατι ²¹ ελεγε μεσα
της “Μοναχα το ρουχο του αν αγγιξω, θα γλυτωσω”.
²² Κι’ ο Ιησους γυρισε, και σαν την ειδε, ειπε “Εχε θαρρος,
κορη μου, η πιστη σου σε γλυτωσε”. Και γλυτωσε η
γυναικα απο κεινη την ωρα. ²³ Κι’ οταν ηρθε ο Ιησους
στο σπιτι τ’ αρχοντα κι’ ειδε τους μουσικους και τον
κοσμο που μοιρολογουσε, ²⁴ ελεγε “Πηγαινετε, γιατι δεν
πεθανε το κοριται, παρα κοιμαται”. ²⁵ Και τον περγε-
λουσαν. Ομως σαν εβγαλαν τον κοσμο οξω, μπηκε
μεσα κι’ επιασε το χερι της, και σηκωθη το κοριτσι. ²⁶ Και
βγηκε η φημη αφτη σ’ ολον εκεινον τον τοπο.

²⁷ 58. Και περνωντας απο κει ο Ιησους, τον ακολου-
θησαν διο τυφλοι που φωναζαν κι’ ελεγαν “Σπλα-
χνισου μας, γιε του Δαβειδ”. ²⁸ Και σαν ηρθε σπιτι,
πηγαν οι τυφλοι και τους λεει ο Ιησους “Πιστεβετε
αφτο πως μπορω ναν το κανω;” Του λενε “Ναι,
Κυριε”. ²⁹ Τοτες τους αγγιξε τα ματια λεγοντας “Ας σας
γινει κατα την πιστη σας”, ³⁰ και τους ανοιχτηκαν τα
ματια. Κι’ ο Ιησους τους φοβερισε κι’ ειπε “Κοιταξτε
κανεις μην το μαθει”. ³¹ Μα εκεινοι βγηκαν και κηρυξαν
παντου τη φημη του σ’ ολον εκεινον τον τοπο. ³² Και
αφτοι σαν εβγαιναν, να του πηγαν εναν αλαλο δαιμονι-
σμενο· ³³ κι’ οταν του βγηκε το δαιμονιο, μιλησε ο αλαλος.
Κι’ απορησαν τα πληθη κι’ ελεγαν “Τετιο ποτες δε
φανηκε στο εθνος του Ισραηλ”. ³⁴ Μα οι φαρισαιοι λεγανε
“Με τον αρχιδαιμονα βγαζει τα δαιμονια”.

³⁵ 59. Και γυριζε ο Ιησους ολες τις πολιτειες και τα
χωρια, διδασκοντας μεσα στα συναγωγια ³⁶ τους και κηρυ-
χνοντας το καλο το μηνημα ³⁷ της βασιλειας και γιατρε-
βοντας ³⁸ καθε αρρωστια και καθε παθος.

Θ0. ¹ Και σαν ειδε τα πληθη, τους σπλαχνιστηκε, γιατι
ειτανε σακατεμενοι και σπαραγμενοι σαμπως προβατα
διχως βοσκο. Τοτες λεει στους μαθηταδες του “Πολυς
ο θερος, μα οι εργατες λιγοι· παρακαλεστε λοιπον το
νοικοκυρη του θερου να βγαλει εργατες για το θερο
του”. Και φωναξε τους δωδεκα μαθηταδες του, και
τους εδωκε εξουσια ακαθαρτων πνεματων ωστε ναν τα
βγαζουν, ² και να γιατρεβουν καθε αρρωστια και καθε
παθος.

Θ1. Κι’ αφτα ειναι τα ονοματα των δωδεκα αποστο-
λων. Πρωτος ο Σιμωνας που τον ελεγαν Πετρο κι’ ο
Αντρεας ο αδερφος του· κι’ ο Ιακωβος ο γιος του
Ζεβεδαιου κι’ ο Ιωανης ο αδερφος του· ο ³ φιλιππος και
ο Βαρθολομαιος· ο Θωμας κι’ ο Μαθθαιος ο τελωνης· ο
Ιακωβος ο γιος του Αλφαιου κι’ ο Θαδδαιος· ⁴ ο Σιμωνας
ο Καναναιος· κι’ ο Ιουδας ο Ισκαριωτης που και τον
παραδωκε.

⁵ 62. Αφτους τους δωδεκα τους εστειλε ο Ιησους και
τους παραγγειλε λεγοντας “Σε στρατα εθνων μην
πατε και σε χωρα Σαμαρειτων μη μπειτε, ⁶ μονε πηγαι-
νετε καλυτερα στα προβατα τα χαμενα του σπιτιου του
Ισραηλ. ⁷ Και πηγαινοντας κηρυχνετε και λετε Εφτασε
η βασιλεια των ουρανων. ⁸ Αρρωστους γιατρεβετε, νε-
κρους ανασταινετε, λωβιασμενους καθαριζετε, δαιμονια
βγαζετε ⁹ 3. Χαρισμα λαβατε, χαρισμα δωστε. Μην
προμηθεφτειτε χρυσαφι μητε ασημι μητε χαλκο για τα
ζουναρια σας· ¹⁰ οχι ταγαρι για το δρομο, μητε διο φορε-
ματα μητε σανταλια μητε ραβδι· γιατι αξιζει ο δουλεφτης
τη θροφη του.

¹¹ “Και σ’ οπια χωρα μπειτε η σε χωριο, ξεταστε πιος
εκει μεσα αξιζει, κι’ εκει μεινετε ως που να μισεψτε,
¹² Και μπαινοντας στο σπιτι, χαιρετηστε το. ¹³ Κι’ αν το
σπιτι αξιζει, ας λαβει την ειρηνη σας· μα αν δεν αξιζει,
ας γυρισει η ειρηνη σας πισω σ’ εσας. ¹⁴ Κι’ οπιος δε σας
δεχτει μητε ακουσει τα λογια σας, καθως βγαινετε απο
το σπιτι η απο τη χωρα εκεινη τιναξτε τη σκονη των
ποδιωνε σας. Αληθινα σας λεω, ¹⁵ υποφερτοτερα θα παθει
ο τοπος των Σοδομων και Γομορρων σε μερα κρισης
παρα η χωρα εκεινη.

¹⁶ “Να εγω σας στελνω σαμπως προβατα στη μεση
λυκων· φανειτε λοιπον προσεχτικοι σαν τα φειδια και
αθωοι σαν τα περιστερια.

¹⁷ 64. “Και προσεχετε απο τους ανθρωπους· γιατι θα
σας παραδωσουνε σε συνοδους, και μεσα στα συναγωγια
τους θα σας βουρδουλισουν, ¹⁸ και μπροστα σ’ αρχηγους
ακομα και βασιλιαδες θα συρθειτε απ’ αφορμη μου, ετσι
για να φωτιστουν, [κι’ αφτοι κι’ οι εθνικοι. ¹⁹ Κι’ οταν σας
παραδωσουνε, μη φροντιζετε πως η τι θα μιληστε,
γιατι θα σας δυθει την ωρα εκεινη τι να μιληστε· τι δε
μιλειτε εσεις, παρα ²⁰ το πνεμα του πατερα σας μεσο σας
μιλει. ²¹ Και θα παραδωσει αδερφος αδερφο προς θανατο
και πατερας παιδι, και θα σηκωθουν παιδια να χτυπη-
σουνε γονεους και θαν τους θανατωσουν. ²² Κι’ ολοι για
τ’ ονομα μου θα σας μισουν· μα οπιος εχει απομονη
ως στο τελος, αφτος θα σωθει.

²³ 65. “Κι’ οταν σας κατατρεχουνε σ’ αφτη τη χωρα,
φεβγετε στην αλλη· γιατι αληθινα σας λεω, πριν τε-
λιωστε τις χωρες του Ισραηλ θαρθει ο γιος τ’ ανθρωπου.
²⁴ Δεν περναει μαθητης το δασκαλο του μητε σκλαβος
τον αφεντη του· ²⁵ του σωνει του μαθητη αμα γινει σαν
το δασκαλο του, κι’ ο σκλαβος καθως τον αφεντη του.
Αν του νοικοκυρη του κατηγορησανε Βεεζεβουλ, ποσο
πιο πολυ ²⁶ στους ανθρωπους του; Μη λοιπον τους
φοβηθειτε· τι δεν εχει σκεπασμενο που δε θα ξεσκε-
παστει, και κρυφο που δε θα μαθεφτει. ²⁷ Στο σκοταδι
οτι σας λεω, πεστε το στο φως· και στ’ αφτι [σας] οτι
ακουτε, κηρυξτε το απανου απο τα δωματα. ²⁸ Και μη
φοβηθειτε απ’ οσους θανατωνουν το κορμι, μα την
ψυχη να θανατωσουνε δε μπορουν· μονε να φοβαστε
καλια οπιον μπορει και ψυχη και σωμα ν’ αφανισει μεσα
σε γεεννα. ²⁹ Διο σπουργιτια δεν πουλιουνται ενα ασσαρι;
Μητ’ ενα τους δε θα πεσει κατα γης διχως ο πατερας
σας να θελει. ³⁰ Μα εσας κι’ οι τριχες της κεφαλης σας
ειναι μετρημενες. ³¹ Μη λοιπον φοβαστε· πολλα σπουρ-
γιτια υπερτερατε εσεις.

³² 66. “Οπιος λοιπον με παραδεχτει μπροστα στους
ανθρωπους, θαν τον παραδεχτω κι’ εγω μπροστα στον
πατερα μου πουναι στα ουρανια· ³³ μα οπιος μ’ αρνηθει
μπροστα στους ανθρωπους, θαν τον αρνηθω κι’ εγω
μπροστα στον πατερα μου πουναι στα ουρανια.

³⁴ 67. “Μη νομιστε πως ηρθα να βαλω ειρηνη στη
γη· δεν ηρθα να βαλω ειρηνη, μονε σπαοι. ³⁵ Γιατι ηρθα
να χωρισω ανθρωπο με τον πατερα του, και κορη με
τη μαννα της, και νυφη με την πεθερα της, ³⁶ κι’ οχτροι
τ’ ανθρωπου οι σπιτικοι του.

³⁷ 68. “Οπιος αγαπαει πατερα η μαννα καλυτερα μου,
δεν του αξιζω· ³⁸ κι’ οπιος αγαπαει γιο του η κορη καλυ-
τερα μου, δεν του αξιζω· κι’ οπιος δεν παιρνει το
σταβρο του και δεν ακολουθα πισω μου, ³⁹ δεν του αξιζω.
Οπιος κερδισει τη ζωη του, θαν τη χασει· κι’ οπιος για
μενα χασει τη ζωη του, θαν την κερδισει.

⁴⁰ 69. “Οπιος σας δεχεται, εμενα δεχεται· κι’ οπιος
εμενα δεχεται, δεχεται το σταλτη μου. Οπιος δεχεται
⁴¹ προφητη σαν προφητη, προφητη πλερωμη θα λαβει·
κι’ οπιος δεχεται εναρετο σαν εναρετο, εναρετουπλερωμη
θα λαβει. ⁴² Κι’ οπιος σα μαθητη ποτισει ενανε απο τους
μικρους αφτους ποτηρι μονο κρυο νερο, αληθινα σας
λεω, δε θα χασει την πλερωμη του”.
7Ο. ¹ Και συνεβηκε, σαν τελιωσε ο Ιησους το να
προσταζει τους δωδεκα μαθηταδες του, εφυγε απο κει
για να διδασκει και κηρυχνει μεσα στις πολιτειες τους.

² Κι’ ο Ιωανης σαν ακουσε μεσα στη φυλακη τα εργα
του Χριστου, εστειλε με τους μαθηταδες του και τουπε
³ “Εσυ εισαι εκεινος πουρχεται η αλλονε να καρτε-
ρουμε;” ⁴ Κι’ ο Ιησους απαντησε και τους ειπε “Πηγαι-
νετε και πληροφορηστε τον Ιωανη οσα ακουτε και
βλεπετε. ⁵ Τυφλοι ξαναβλεπουν και κουτσοι περπατουν,
λωβιασμενοι καθαριζουνται και κουφοι ακουν, και νεκροι
ανασταινουνται, και σε φτωχους παει μηνημα χαρας.
⁶ Και μακαρισμενος οπιος δε σκανταλιστει μαζι μου”.

⁷ 71. Κι’ ενω πηγαιναν εκεινοι, αρχισε ο Ιησους και
μιλουσε στα πληθη για τον Ιωανη “Τι βγηκατε στην
ερημια να κοιταξτε; καλαμι ανεμοσαλεφτο; ⁸ Μονε τι
βγηκατε να δειτε; ανθρωπο απαλα ντυμενο; Να τοι
οσοι φορουνε τ’ απαλα, μεσα στα βασιλικα παλατια.
Μονε τι βγηκατε να δειτε; ⁹ προφητη; Ναι σας λεω,
και περισσοτερο παρα προφητη. Αφτος ειναι που ¹⁰ γρα-
φτηκε Να εγω στελνω τον αποστολο μου προτυ-
τερα σου, που θα φτιασει πριν τη στρατα σου. Αλη-
θινα σας λεω, ¹¹ μεσα σε γεννηματα γυναικων δε βγηκε
μεγαλυτερος απο τον Ιωανη το βαφτιστη· ομως ο
μικροτερος στη βασιλεια των ουρανων ειναι μεγαλυ-
τερος του. ¹² Μονε απο τις μερες του Ιωανη του βαφτιστη
ως τωρα η βασιλεια των ουρανων ρημαζεται και ρη-
μαχτες την αρπαζουν. ¹³ Γιατι ολοι οι Προφητες κι’ ο
Νομος ως στον Ιωανη προφητεψαν· ¹⁴ κι’ αν θετε να
παραδεχτειτε, αφτος ειναι ο Ηλιας πουναι ναρθει. ¹⁵ Οπιος
εχει αφτια, ας ακουει.

¹⁶ 72. “Και με τι να παραβαλω αφτη τη φυτρα;
Μιαζει παιδια καθισμενα στις αγορες, που κραζουν
στους συντροφους τους και λεν ¹⁷ Αβλους λαλησαμε και
δε χορεψατε· μοιρολογησαμε και δε χτυπησατε τα
στηθια. ¹⁸ Γιατι ηρθε ο Ιωανης που μητ’ ετρωγε μητε
επινε, και λεν Εχει δαιμονιο· ¹⁹ ηρθε ο γιος τ’ ανθρωπου
που τρωει και πινει, και λενε Να ανθρωπος φαγας και
κρασοποτης, φιλος με τελωνες και μ’ αμαρτωλους.
Κι’ αγιασε η γνωση απο τα εργα της”.

²⁰ 73. Τοτ’ αρχισε να κατηγορει τις χωρες οπου γινηκαν
τα πιο πολλα του θαματα πως δε μετανιωσαν “Αλι-
μονο σου, ²¹ Χοραζειν Ι αλιμονο σου, ΒηθσαϊδανΙ Τι αν
ειχαν γινει στην Τυρο και Σιδωνα οσα θαματα σας εγι-
ναν, καιρο τωρα θαχανε μετανιωσει με σακκοπανο και
σταχτη. ²² Ομως σας λεω, υποφερτοτερα θα παθει η
Τυρο κι’ η Σιδωνα σε μερα κρισης παρα εσεις. ²³ Κι’ εσυ
Καφαρναουμ, που ως στον ουρανο σηκωθης, ως στον
αδη θα κατεβεις· γιατι αν ειχαν γινει στα Σοδομα τα
θαματα που σουγιναν εσενα, ²⁴ θα μενανε ως τα σημερα.
Ομως σας λεω, πως υποφερτοτερα θα παθει ο τοπος
των Σοδομων σε μερα κρισης παρα εσυ”.

²⁵ 74. Εκεινον τον καιρο ο Ιησους αποκριθη κι’ ειπε
“Δοξολογω σε, πατερα, αφεντη τ’ ουρανου και της
γης, γιατι τακρυψες αφτα απο σοφους και γνωστικους
και τα φανερωσες σ’ αθωους. Ναι, πατερα, ²⁶ γιατι ειταν
ετσι ο ορισμος σου. Ολα τα ²⁷ παντα μου παραδωσε ο
πατερας μου, και κανεις δε γνωριζει το γιο εξον
ο πατερας· μητε κανεις γνωριζει τον πατερα εξον ο
γιος κι’ οπιανου θελει ο γιος ναν τον φανερωσει.

²⁸ 75. “Μαζι μου ελατε ολοι που κοπιαζετε κι’ οσοι
ειστε φορτωμενοι, κι’ εγω σας ξεκουραζω. ²⁹ Σηκωστε
το ζυγο μου απανου σας, και μαθετε απο μενα, γιατι
ημερος ειμαι και με ταπεινη καρδια, και θα βρει ξεκου-
ρασμο η ψυχη σας. ³⁰ Τι ο ζυγος μου ’ναι καλος κι’ αλαφρυ
το φορτωμα μου”.
Π21] ¹ 76. Εκεινον τον καιρο περπατησε ο Ιησους σαββατο
μεσα απο τα σπαρτα· κι’ οι μαθηταδες του πεινασαν,
κι’ αρχισαν και μαδουσαν σταχια κι’ ετρωγαν. ² Κι’ οι φα-
ρισαιοι σαν τους ειδαν, τουπανε “Κοιτα, οι μαθηταδες
σου κανουν οτι δεν πρεπει το σαββατο”. ³ Κι’ εκεινος
τους ειπε “Δε διαβασατε τι εκανε ο Δαβειδ σαν πει-
νασε κι’ οσοι ειτανε μαζι του; ⁴ πως μπηκε μες στον
οικο του Θεου και φαγανε τις προσφορες, που δεν
επρεπε να φαει, μητε οι συντροφοι του, εξον οι
παπαδες μονοι; ⁵ Η δε διαβασατε μεσα στο Νομο πως
σαββατο μεσα στο ναο οι παπαδες καταλουνε το σαβ-
βατο διχως αμαρτια; ⁶ Και σας λεω, πως απο το ναο
μεγαλυτερα εχει εδω. ⁷ Μα ανισως γνωριζατε τι θα πει
Σπλαχνια θελω κι’ οχι θυσια, δε θα καταδικαζατε τους
αθωους. ⁸ Γιατι εξουσιαστης του σαββατου ειναι ο γιος
τ’ ανθρωπου”.

⁹ 77. Και σαν εφυγε απο κει, ηρθε στο συναγωγι τους·
¹⁰ και να ενας ανθρωπος με χερι ξεραμενο. Και τονε
ρωτησαν κι’ ειπαν “Αν μπορει κανεις να γιατρεβει το
σαββατο”, με σκοπο ναν τον κατηγορησουν. ¹¹ Κι’ αφτος
τους ειπε “Πιος απο σας ανθρωπος που θαχει ενα προ-
βατο, κι’ αν πεσει αφτο ¹² σαββατο μεσα σε λακκο, δε θαν
το πιασει και σηκωσει; Ποσο λοιπον καλυτερος παρα
προβατο ο ανθρωπος; Ετσι μπορεις σαββατο να κανεις
καλο”. ¹³ Τοτες λεει τ’ ανθρωπου “Απλωσε το χερι σου”.
Και τ’ απλωσε, και ξαναγινε γερο σαν τ’ αλλο.

¹⁴ 78. Κι’ οι φαρισαιοι βγηκαν και συφωνησαν πως ναν
τον καταστρεψουν. ¹⁵ Και τονιωσε ο Ιησους κι’ εφυγε απο
κει. Και τον ακολουθησαν πολλοι και τους γιατρεψε
ολους, ¹⁶ και τους προσταξε να μην τον φανερωσουν, ¹⁷ για
ν’ αληθεψει το ειπωμενο μεσο του Ησα[α του προφητη,
¹⁸ που λεει Να το παιδι της εκλογης μου, ο αγαπητος
μου που λαχταρα η ψυχη μου. Θα βαλω απανου του
το πνεμα μου, και κριση στα εθνη θα μηνησει. ¹⁹ Δε θα
λογοφερει μητε θορυβησει, μητε δε θ’ ακουστει στις
δημοσιες η φωνη του. ²⁰ Καλαμι ραϊσμενο δε θα σπασει
και φυτιλι που καπνιζει δε θα σβυσει, ως που να
βγαλει νικητρα την κριση. ²¹ Και με τ’ ονομα του θενα
ελπισουν εθνη.

²² 79. Τοτες τουφεραν ενα δαιμονισμενο τυφλο και
αλαλο και τον γιατρεψε, τοσο που ο αλαλος λαλουσε
κι’ βλεπε. ²³ Και σαστιζαν ολα τα πληθη κι’ ελεγαν “Ταχα
μην ειναι αφτος ο γιος του Δαβειδ;” ²⁴ Κι’ οι φαρισαιοι
τ’ ακουσαν κι’ ειπαν “Αφτος δε βγαζει τα δαιμονια παρα
με το Βεεζεβουλ τον αρχιδαιμονα”. ²⁵ Κι’ ενιωσε τους
στοχασμους τους και τους ειπε “Καθε βασιλεια σα δι-
αιρεθει, ρημαζεται, και καθε πολιτεια η σπιτι σα διαιρε-
θει, δε θα σταθει. ²⁶ Κι’ αν βγαζει ο Σατανας το Σατανα,
διαιρεθηκε· πως θα σταθει λοιπον η βασιλεια του;
²⁷ Κι’ αν εγω με το Βεεζεβουλ τα βγαζω τα δαιμονια, οι
γιοι σας με πιον τα βγαζουν; Για τουτο αφτοι θα σας
καταδικασουν. ²⁸ Μα αν εγω με πνεμα Θεου βγαζω τα
δαιμονια, θα πει σας προφτασε η βασιλεια του Θεου. ²⁹ Η
πως μπορεις να μπεις στου δυνατου το σπιτι και
ν’ αρπαξεις τα συγυρια του, αν δεν τον δεσεις πρωτα
το δυνατο, και τοτες θαν του το γυμνωσεις το σπιτι;
³⁰ Οπιος δεν ειναι μαζι μου, ειναι αντιθετος μου· κι’ οπιος
μαζι μου δε μαζεβει, σκορπα. ³¹ Για αφτο σας λεω, καθε
αμαρτια κι’ ασεβεια θα σας συχωρεθει εσας των ανθρω-
πων· ομως προς το Πνεμα ασεβεια δε θα συχωρεθει.
³² Κι’ οπιος κακολογησει το γιο τ’ ανθρωπου, θαν του
συχωρεθει· οπιος ομως κακολογησει το Πνεμα τ’ αγιο,
δε θαν του συχωρεθει, μητε σ’ αφτη τη ζωη μητε στην
κατοπι. ³³ Η καντε το δεντρο καλο και τον καρπο του
καλο, η καντε το δεντρο σαπιο και τον καρπο του
σαπιο· γιατι απο τον καρπο γνωριζεται το δεντρο.
Οχιας ³⁴ γεννηματα, πως θα πειτε καλο οντας κακοι;
Γιατι απο της καρδιας την πλησμονη λαλει το στομα.
³⁵ Ο καλος ο ανθρωπος απο τον καλο το θησαβρο βγαζει
καλα, κι’ ο κακος ο ανθρωπος απο τον κακο το θησαβρο
βγαζει κακα. ³⁶ Και σας λεω, πως καθε λεξη απρεπη που
λαλησουν οι ανθρωποι, θα δωσουνε για κεινη λογο σε
μερα κρισης· ³⁷ τι απο τα λογια σου θ’ αβωωθεις κι’ απο
τα λογια σου θα καταδικαστεις”.

³⁸ 80. Τοτες τ’ απαντησαν μερικοι διαβασμενοι και
ειπαν “Δασκαλε, θελουμε σημαδι απο σενα να δουμε”.
³⁹ Κι’ εκεινος αποκριθη και τους ειπε “Φυτρα κακη και
παραλυτη σημαδι ζηταει, και σημαδι δε θαν της δοθει
εξον το σημαδι του Ιωνα του προφητη. ⁴⁰ Γιατι οπως
εμεινε ο Ιωνας μεσα στην κοιλια του μεγαλοψαρου
τρεις μερες και τρεις νυχτες, ετσι θα μεινει ο γιος
τ’ ανθρωπου μεσα στην καρδια της γης τρεις μερες και
τρεις νυχτες. ⁴¹ Νινεβειτες θ’ αναστηθουνε στον καιρο
της κρισης με τη φυτρα αφτη και θαν την καταδικα-
σουν, τι μετανιωσανε με το κηρυγμα του Ιωνα, και να
πιο πολυ παρα Ιωνας εδω· ⁴² βασιλισσα του νοτου θα
σηκωθει στον καιρο της κρισης με τη φυτρα αφτη και
θαν την καταδικασει, γιατι ηρθε απο τα περατα της
γης ν’ ακουσει τη σοφια του Σολομωνα, και να πιο
πολυ παρα Σολομωνας εδω. ⁴³ Και σα βγει τ’ ακαθαρτο
πνεμα απο τον ανθρωπο, διαβαινει ξεροτοπους ζητων-
τας να ξεκουραστει και δε βρισκει. Τοτες λεει Σπιτι
μου θα γυρισω απ’ οπου βγηκα. Κι’ ερχεται ⁴⁴ και το βρισκει
πουχει σκολη, σαρωμενο και συγυρισμενο. Τοτες παει
και παιρνει μαζι του ⁴⁵ εφτα αλλα πνεματα χειροτερα του,
και μπαινουνε και κατοικουν εκει, και γινουνται τ’ ανθρω-
που εκεινου τα στερνα χειροτερα απο την αρχη· ετσι
θα παθει κι’ η φυτρα αφτη η κακη”.

⁴⁶ 81. Ενω ακομα μιλουσε στα πληθη, να η μητερα
του και τ’ αδερφια του εστεκαν οξω και ζητουσανε
ναν του μιλησουν. ⁴⁸ Κι’ αφτος απαντησε σ’ εκεινον που
του τολεγε κι’ ειπε “Πια ειναι η μητερα μου και πιοι
ειναι οι αδερφοι μου;” ⁴⁹ Κι’ απλωσε το χερι του στους
μαθηταδες του απανου κι’ ειπε “Να η μητερα μου και
τ’ αδερφια μου· ⁵⁰ γιατι οπιος κανει το θελημα του πατερα
μου πουναι στα ουρανια, αφτος ειναι αδερφος μου και
αδερφη και μητερα”.
¹ 82. Εκεινη τη μερα βγηκε απο το σπιτι ο Ιησους
και καθουνταν κοντα στη λιμνη, ² και μαζεφτηκαν κοντα
του πληθη πολλα, τοσο που μπηκε σε καραβι και
καθοτανε, και το πληθος εστεκε ολο στην ακρογιαλια.
³ Και τους μιλησε πολλα με παραβολες κι’ επε “Να
βγηκε ο σπαρτης να σπειρει. ⁴ Και καθως εσπαιρνε, αλλα
πεσανε σιμα στο δρομο, κι’ ηρθαν τα πουλια και ταφα-
γαν. ⁵ Κι’ αλλα επεσαν απανου σε πετροτοπους οπου
δεν ειχε χωμα πολυ, κι’ αμεσως βγηκανε με το να μην
ειχε βαθος γης, ⁶ και σα βγηκε ο ηλιος καηκαν, κι’ οντας
διχως ριζα ξεραθηκαν. ⁷ Κι’ αλλα πεσανε στ’ αγκαθια
απανου, και μεγαλωσαν τ’ αγκαθια και τα συνεπνιξανε.
⁸ Κι’ αλλα πεσανε στο χωμα το καλο, κι’ εδιναν καρπο,
αλλο εκατο κι’ αλλο εξηντα κι’ αλλο τριαντα. ⁹ Οπιος
εχει αφτια, ας ακουει”.

¹⁰ 83. Και πηγαν οι μαθηταδες και τουπανε “Γιατι
τους μιλας με παραβολες;” ¹¹ Κι’ εκεινος αποκριθη και
τους ειπε πως “Εσας σας δοθηκε να μαθετε τα μυστικα
της βασιλειας των ουρανων, μα εκεινων δεν τους
δοθηκε. ¹² Γιατι σ’ οπιον εχει, θα δοθει και περισσεψει· κι’
οπιος δεν εχει, θαν του παρουν κι’ οτι εχει. ¹³ Για τουτο
τους μιλω με παραβολες, γιατι βλεποντας δε βλεπουν,
κι’ ακουοντας δεν ακουνε μητε νιωθουν. ¹⁴ Και τους γινε-
ται η προφητεια του Ησαϊα, που λεει Με την ακουη
θ’ ακουστε και δε θα νιωστε, και βλεποντας θα βλεψτε
και δε θα δειτε· ¹⁵ γιατι χοντρηνε τουτου του λαου η
καρδια, και με τ’ αφτια βαριακουσαν και τα ματια
τους σφαλησαν, μην τυχον με τα ματια δουν κι’ αγρι-
κησουν με τ’ αφτια και με την καρδια τους νιωσουν,
¹⁶ και γυρισουνε και τους γιατρεψω. Ομως εσας καλο-
τυχα τα ματια γιατι βλεπουν, ¹⁷ και τ’ αφτια σας γιατι
ακουν· τι αληθινα σας λεω, πως πολλοι προφητες και
αγιοι αποθυμησαν να δουν τα οσα βλεπετε και δεν ειδαν,
και ν’ ακουσουν οσα ακουτε και δεν ακουσαν.

¹⁸ 84. “Εσεις λοιπον ακουστε την παραβολη του
¹⁹ σπαρτη. Οπιος ακουει της βασιλειας το λογο και δε
νιωθει, ερχεται ο Κακος κι’ αρπαζει το σπαρμενο μεσα
στην καρδια του· αφτος ειναι που σπαρθηκε σιμα στο
δορομο. Κι’ ο σπαρμενος απανου στους πετροτοπους,
²⁰ αφτος ειναι π’ ακουει το λογο κι’ εφτυς τον δεχεται
μετα χαρας, ²¹ μα δεν εχει ριζα μεσα του παρα ειναι
προσκαιρος, και μολις τυχει απο το λογο συφορα η
καταδρομη, εφτυς σκουνταφτει. ²² Κι’ ο σπαρμενος στα
αγκαθια, αφτος ειναι π’ ακουει το λογο, κι’ η συλλογη
του κοσμου κι’ η απατη του πλουτου συνεπνιγει το
λογο και γινεται ακαρπος. ²³ Κι’ ο σπαρμενος στο καλο
το χωμα απανου, αφτος ειναι π’ ακουει το λογο και
νιωθει, που δα καρποφοραει και κανει αλλος εκατο και
αλλος εξηντα κι’ αλλος τριαντα”.

²⁴ 85. Και μια αλλη ακομα παραβολη τους ειπε λε-
γοντας “Εμιασε η βασιλεια των ουρανων σαν ανθρωπος
πουσπειρε καλο σπορο στο χωραφι του. ²⁵ Κι’ ενω κοι-
μουνταν οι ανθρωποι, ηρθε ο οχτρος του κι’ εσπειρε
κατοπι αναμεσα στο σταρι ηρες κι’ εφυγε. ²⁶ Κι’ οταν
βλαστησε το χορτο κι’ εκανε καρπο, τοτες φανηκαν
κι’ οι ηρες. ²⁷ Και πηγαν του νοικοκυρη οι σκλαβοι και του-
παν Αφεντη, δεν εσπειρες καλο σπορο στο χωραφι σου;
πως λοιπον εχει ηρες; ²⁸ Κι’ εκεινος τους ειπε Οχτρος
ανθρωπος τοκανε αφτο. Κι’ εκεινοι του λενε θΘελεις
λοιπον να παμε και ναν τις μαζεψουμε; ²⁹ Κι’ εκεινος
λεει Οχι, μηπως μαζεβοντας τις ηρες ξερριζωστε μαζι
³⁰ τους το σταρι. Αφιστε τα μαζι να μεγαλωσουν και τα
διο ως στο θερο· και τον καιρο του θερου θα πω στους
θερισταδες Μαζεψτε πρωτα τις ηρες και δεστε τες
δεματια ναν τις καψουμε, και το σταρι συναξτε το στην
αποθηκη μου”.

³¹ 86. Και μια αλλη ακομα παραβολη τους ειπε λε-
γοντας “Μιαζει η βασιλεια των ουρανων σπυρι σιναπι
που το πηρε κι’ εσπειρε ενας ανθρωπος στο χωραφι
του· ³² πουναι πιο μικρος απ’ ολους τους σπορους, μα σα
μεγαλωσει, ξεπερναει τα χορτα και δεντρωνεται, τοσο
που παν τα πετουμενα τ’ ουρανου και φωλιαζουν στα
κλαδια του”.

³³ 87. Αλλη παραβολη τους ειπε “Μιαζει η βασιλεια
τ’ ουρανου προζυμι, που το πηρε μια γυναικα κι’ εχωσε
μεσα σε τρια σατα σταρι, ³⁴ οσο που ανεβηκε ολο”.

Ολα αφτα τα μιλησε ο Ιησους με παραβολες στα
πληθη, και χωρις παραβολη δεν ³⁵ τους μιλουσε τιποτα,
για ν’ αληθεψει το ειπωμενο μεσο του Προφητη, που
λεει Θ’ ανοιξω με παραβολες το στομα μου, θα βγαλω
τα κρυμενα απ’ οταν θεμελιωθη ο κοσμος.

³⁶ 88. Τοτες αφισε τα πληθη κι’ ηρθε σπιτι. Και πηγαν
οι μαθηταδες του και του λεν “ξηγησε μας την παρα-
βολη με τις ηρες του χωραφιου”. ³⁷ Κι’ εκεινος αποκριθη
κι’ επε “Ο σπαρτης του καλου του σπορου ειναι ο γιος
τ’ ανθρωπου, ³⁸ και το χωραφι ο κοσμος· κι’ ο καλος ο σπο-
ρος, αφτοι ειναι οι γιοι της βασιλειας, κι’ οι ηρες οι γιοι
ειναι του Κακου, ³⁹ κι’ ο οχτρος ο σπαρτης τους · ειναι
ο Διαβολος, κι’ ο θερος το τελος του κοσμου ειναι,
κι’ οι θερισταδες αγγελοι. ⁴⁰ Οπως λοιπον μαζεβουνε τις
ηρες και τις καινε στη φωτια, ετσι θα γινει στο τελος
του κοσμου· ⁴¹ θα στειλει ο γιος τ’ ανθρωπου τους αγγε-
λους του, και θα μαζεψουν απο τη βασιλεια του ολους
τους πειρασμους κι’ εργατες της ανομιας και θαν τους
⁴² ρηξουνε στο καμινι της φωτιας· εκει θαναι το κλαψε
και το τριξε των δοντιων. ⁴³ 89. Τοτες οι εναρετοι θα
λαμψουν σαν τον ηλιο μεσα στη βασιλεια του πατερα
τους. ⁴⁴ Οπιος εχει αφτια, ας ακουει.

“Μαιαζει η βασιλεια των ουρανων θησαβρο θαμενο
μεσα στο χωραφι, που τονε βρηκε ενας ανθρωπος και
τον εθαψε, κι’ απο τη χαρα του παει και πουλαει οσα
εχει κι’ αγοραζει εκεινο το χωραφι.

⁴⁵ 90. “Παλι μιαζει η βασιλεια των ουρανων εμπορο που
ζηταει καλα μαργαριταρια· ⁴⁶ και σα βρηκε ενα πολυτιμο μαρ-
γαριταρι, πηγε και πουλησε ολα υσα ειχε και τ’ αγορασε.

⁴⁷ 91. “Παλι μιαζει η βασιλεια των ουρανων με διχτυ
συρτικο, που ρηξανε στη θαλασσα και μαζεψε καθε
λογης· π’ οταν γιομισε, ⁴⁸ τ’ ανεβασανε στο περιγιαλι, και
εκατσαν και διαλεξαν τα καλα Μμεσα σε καλαβθια και
τ’ ασκημα τα πεταξανε οξω. ⁴⁹ Ετσι θα γινει στο τελος
του κοσμου· θα βγουν οι αγγελοι και θα χωρισουν τους
κακους μεσα απο τους εναρετους και θαν τους ⁵⁰ πετα-
ξουνε στο καμινι της φωτιας· εκει ⁵¹ θαναι το κλαψε
και το τριξε των δοντιων. Τα νιωσατε ολα αφτα;”
Του λενε “Ναι”. ⁵² Κι’ αφτος τους λεει “Για τουτο οπιος
διαβασμενος μαθητεφτηκε τη βασιλεια των ουρανων,
μιαζει νοικοκυρη που βγαζει απο το θησαβρο του και-
νουργια και παλια”.

⁵³ 92. Και συνεβηκε, σαν τελιωσε ο Ιησους τις παρα-
βολες αφτες, μισεψε απο κει. ⁵⁴ Και πηγε στην πατριδα
του και τους διδασκε μεσα στο συναγωγι τους, τοσο που
σαστιζαν και λεγανε “Απο που σ’ αφτον αφτη η σοφια
και τα θαματα; ⁵⁵ Αφτος δεν ειναι του τεχνιτη ο γιος;
Δε λεν τη μητερα του Μαριαμ, και τους αδερφους του
Ιακωβο κι’ Ιωσηφ και Σιμωνα κι’ Ιουδα; ⁵⁶ Κι’ οι αδερφες
του δεν ειναι ολες μαζι μας; Απο που λοιπον αφτος
ολα αφτα;” ⁵⁷ Κι’ αγαναχτουσανε μαζι του. Κι’ ο Ιησους
τους ειπε “Δεν εχει ατιμητο προφητη εξον στην πατρι-
δα και στο σπιτι του”. ⁵⁸ Και δεν εκανε εκει θαματα πολλα
απο την απιστια τους.
¹ 93. Εκεινον τον καιρο ακουσε ο Ηρωδης ο τε-
τραρχος τη φημη του Ιησου ² κι’ ειπε στους ανθρωπους
του “Αφτος ειναι ο Ιωανης ο βαφτιστης. Αναστηθηκε
απο τους νεκρους, ³ και για τουτο του δουλεβουν τα
θαματα”. Γιατι τοτες ο Ηρωδης συλλαβε τον Ιωανη
και τον εδεσε κι’ εβαλε φυλακη, αφορμη η Ηρωδιαδα η
γυναικα του φιλιππου τ’ αδερφου του. ⁴ Γιατι ο Ιωανης
τουλεγε “Δε μπορεις ναν την εχεις”. ⁵ Και θελοντας
ναν τονε θανατωσει, φοβηθηκε το λαο γιατι τον ειχαν
σαν προφητη. ⁶ Και σαν ηρθαν του Ηρωδη τα γεννεθλια,
χορεψε στη μεση η κορη της ΠΗρωδιαδας, και του
Ηρωδη τ’ αρεσε· για τουτο ⁷ της εταξε μ’ ορκο ναν της
δωκει οτι ζητησει. ⁸ Κι’ εκεινη οδηγημενη απο τη μαννα
της “Δωσε μου” ειπε “εδω σε δισκο απανου την
κεφαλη του Ιωανη του βαφτιστη”. ⁹ Και με λυπη του ο
βασιλεας, για τους ορκους και τους συντραπεζους προσ-
ταξε να δοθει, ¹⁰ κι’ εστειλε κι’ εκοψε τον Ιωανη μεσα στη
φυλακη. ¹¹ Κι’ εφεραν το κεφαλι του σε δισκο απανου
και τοδωκαν της κορης, και το πηγε της μητερας της.
¹² Κι’ ηρθαν οι μαθηταδες του και πηρανε το λειψανο και
τοθαψαν, και πηγαν και το μηνησαν του Ιησου.

¹³ 94. Και σαν τ’ ακουσε ο Ιησους, εφυγε απο κει με
καραβι σε μερος ερημο ξεχωριστα. Κι’ οταν τ’ ακουσαν
τα πληθη, τον ακολουθησαν απο τις χωρες περπα-
τωντας.

¹⁴ Και βγαινοντας ειδε πληθος πολυ, και τους σπλα-
χνιστηκε και γιατρεψε τους αρρωστους τους. ¹⁵ 95. Και
αφου βραδιασε, ηρθαν κι’ ειπαν οι μαθηταδες “Το μερος
ερημο κι’ η ωρα πια περασε· σκολασε τα πληθη για να
πανε στα χωρια και να ψονισουν τι να φανε”. Κι’ ο
Ιησους τους ειπε “Περιττο να πανε· δωστε τους εσεις
να φαν”. ¹⁶ Κι’ εκεινοι του λενε “Εδω δεν εχουμε ¹⁷ αλλο
παρα πεντε ψωμια και διο ψαρια”. ¹⁸ Κι’ εκεινος ειπε
“Φερτε τα σ’ εμενα εδω”. ¹⁹ Κι’ αφου προσταξε τα πληθη
νακαθησουν στα χορταρια, πηρε τα πεντε ψωμια και τα
-λυο τα ψαρια, και με σηκωτα τα ματια προς τον ουρανο
κταβλογησε, και κοβοντας κοματια εδωκε στους μαθη-
ταδες τα ψωμια, κι’ οι μαθηταδες στα πληθη. ²⁰ Κι’ εφαγαν
ολοι και χορτασανε, και πηραν οτι κοματια περισσεψαν,
δωδεκα κοφινια γιοματα. ²¹ Κι’ ειταν οσοι τρωγανε ψυχες
ως πεντε χιλιαδες χωρια γυναικες και παιδια.

²² 98. Κι’ αμεσως εκανε τους μαθηταδες του να μπουνε
σε καραβι και να προχωρησουν πριν αντιπερα ως που
να σκολασει τα πληθη. ²³ Κι’ αφου σκολασε τα πληθη,
ανεβηκε το βουνο ξεχωριστα να προσεφκηθει. Και σα
βραδιασε, ειτανε μοναχος του εκει, ²⁴ και το καραβι βρι-
σκουνταν πια τωρα σταδια πολλα περα απο την ξηρα,
και τα κυματα το τυραννουσαν γιατι ειτανε μπροστα ο
ανεμος. ²⁵ Και την τεταρτη νυχτοφρουρα πηγε κοντα
τους περπατωντας απανου στη λιμνη. ²⁶ Κι’ οι μαθηταδες
σαν τον ειδανε στη λιμνη απανου που περπαταε, ταρα-
χτηκαν και λεγανε πως “Φαντασμα ειναι” κι’ απο το
φοβο φωναξαν. ²⁷ Κι’ αμεσως ο Ιησους τους μιλησε και
ειπε “Θαρρος· εγω ειμαι, μη φοβαστε”. ²⁸ Κι’ ο Πετρος
αποκριθηκε και τουπε “Κυριε, αν εισαι εσυ, προσταξε
με ναρθω κοντα σου απανου στο νερο”. ²⁹ Κι’ εκεινος
ειπε “Ελα”. Και κατεβηκε απο το καραβι ο Πετρος,
και περπατησε απανου στο νερο και πηγε στον Ιησου·
³⁰ μα βλεποντας δυνατο τον ανεμο φοβηθηκε, κι’ αμα
αρχισε να βουλιαζει φωναξε κι’ ειπε “Κυριε, γλυτωσε
με”. ³¹ Κι’ ο Ιησους αμεσως απλωσε το χερι και τον
επιασε, και του λεει “Λιγοπιστε, τι δειλιασες;” ³² Και σαν
ανεβηκαν στο καραβι, κοπηκε ο ανεμος. ³³ Κι’ οι μεσα
στο καραβι τον προσκυνησανε λεγοντας “Αληθινα γιος
εισαι του Θεου”.

³⁴ 97. Και περνωντας [τη λιμνη] πηγαν κι’ αραξανε
στη Γεννησαρετ. ³⁵ Κι’ οταν τον αναγνωρισαν οι ανθρωποι
του τοπου εκεινου, στειλανε σ’ ολα εκεινα τα περιχωρα
και του φερανε ολους τους αρρωστημενους, ³⁶ και [τον]
παρακαλουσανε ν’ αγγιξουν μοναχα την ουγια του ρουχου
του, κι’ οσοι αγγιξανε γλυτωσανε.
¹ 98. Τοτες πανε στον Ιησου απο τα Ιεροσολυμα
Φαρισαιοι και διαβασμενοι και λενε ² “Γιατι οι μαθηταδες
σου παραβαινουν τα πατροπαραδοτα; Γιατι οταν τρων
ψωμι, δε νιβουνε τα χερια”. ³ Κι’ εκεινος αποκριθη και
τους ειπε “Γιατι κι’ εσεις παραβαινετε την εντολη του
Θεου για τα πατροπαραδοτα σας; ⁴ Γιατι ο Θεος ειπε
Τιμα τον πατερα και τη μητερα κι’ Οπιος κακολογαει
πατερα η μητερα ας θανατωνεται. Εσεις ομως λετε
Οπιος πει του πατερα η της μητερας ⁵ Χαρισμα οτι
σου χρωστω, ας μην τιμα τον ⁶ πατερα του. Κι’ ακυρω-
σατε το λογο του θεου για τα πατροπαραδοτα σας.
⁷ Υυποκριταδες, καλα για σας προφητεψε υ Ησαϊας, ⁸ που
λεει Ο λαος αφτος με τα χειλη με τιμα, μα η καρδια
τους βρισκεται μακρια απο μενα. ⁹ Και ψεφτικα με
προσκυνουν, που οι διδαχες τους που διδασκουν αν-
θρωπων ειναι παραγγελματα”. ¹⁰ Κι’ εκραξε το λαο και
τους ειπε “Ακουτε και μαθετε. ¹¹ Δεν ακαθαρτει τον
ανθρωπο οτι παει στο στομα μεσα· μονε οτι βγαινει
απο το στομα, εκεινο ακαθαρτει τον ανθρωπο”.

¹² Τοτες παν οι μαθηταδες του και του λεν “ξερεις
πως οι φαρισαιοι ακουσανε το λογο κι’ αγαναχτησαν;”
¹³ Κι’ εκεινος αποκριθη κι’ ειπε “Καθε φυτια που δε φυτεψε
ο πατερας μου ο ουρανιος θα ξερριζωθει. ¹⁴ Αφιστε τους,
τυφλοι ειναι οδηγοι· και τυφλος αν οδηγαει τυφλο, και
οι διο θα πεσουνε σε λακκο”. ¹⁵ Και τ’ αποκριθη ο Πετρος
κι’ επε “ξηγησε μας την παραβολη”. ¹⁶ Κι’ εκεινος ειπε
¹⁷ “Ειστε κι’ εσεις ακομα διχως νου; Δε νιωθετε πως στο
στομα μεσα οτι παει, κατεβαινει στην κοιλια κι’ οξω
βγαινει σε κοπρωνα; Μα οσα βγαινουν απ’ το στομα,
¹⁸ απο την καρδια κινουν κι’ εκεινα ακαθαρτουν τον αν-
θρωπο. ¹⁹ Γιατι απο την καρδια κινουνε στοχασμοι κακοι,
φονοι, μοιχειες, πορνιες, κλεψιες, ψεφτομαρτυριες, ασε-
βειες. ²⁰ Αφτα ’ναι οσα ακαθαρτουν τον ανθρωπο· να φας
ομως μ’ ανιφτα τα χερια δεν ακαθαρτει τον ανθρωπο”.

²¹ 99. Και βγαινοντα απο κει ο Ιησους μισεψε στα μερη
της Τυρος και Σιδωνας. ²² Και να γυναικα Χανανιωτισσα
βγηκε απο κεινα τα συνορα και φωναζε λεγοντας
“Σπλαχνισου με, Κυριε, γιε του Δαβειδ· η κορη μου
δαιμονιζεται φριχτα”. ²³ Κι’ εκεινος δεν της αποκριθη
λεξη. Και πηγαν οι μαθηταδες του κοντα και τον παρα-
καλουσανε λεγοντας “Στειλε την, γιατι φωναζει πισω
μας”. ²⁴ Κι’ εκεινος αποκριθη κι’ ειπε “Δε σταλθηκα παρα
στα προβατα τα χαμενα του γενους του Ισραηλ”. ²⁵ Και
εκεινη πηγε και τον προσκυνουσε λεγοντας “Κυριε,
βοηθα με”. ²⁶ Κι’ εκεινος αποκριθη κι’ ειπε “Σωστο δεν
ειναι το να παρεις το ψωμι των παιδιων και ναν το
ρηξεις στα σκυλια”. ²⁷ Κι’ αφτη ειπε “Ναι, Κυριε, και τα
σκυλια τρων απο τα ψιχουλα που πεφτουν απο το
τραπεζι των νοικοκυρεων τους”. ²⁸ Τοτες απαντησε ο
Ιησους και της ειπε “Ω γυναικα, μεγαλη σου η πιστη·
ας σου γινει ετσι οπως θελεις”. Και γιατρεφτηκε η
κορη της απο κεινη την ωρα.

²⁹ 100. Και μισεβοντας απο κει ο Ιησους, ηρθε σιμα
στη λιμνη της Γαλιλαιας. Κι’ ανεθηκε το βουνο και
καθουνταν εκει. ³⁰ Κι’ ηρθαν και τον ηβραν πολλα πληθη
εχοντας μαζι τους κουτσους, κουλλους, τυφλους, κου-
φους, κι’ αλλους πολλους, και τους ερρηξαν κοντα στα
ποδια του, και τους γιατρεψε, ³¹ τοσο π’ απορησαν τα
πληθη βλεποντας κουφους π’ ακουγανε, κουλλους γε-
ρους, και κουτσους που περπατουσαν, και τυφλους
που βλεπανε, και δοξασαν το Θεο του Ισραηλ. ³² Κι’ ο
Ιησους φωναξε τους μαθηταδες του κι’ ειπε “Σπλαχνι-
ζουμαι το λαο, γιατι τρεις μερες δε σαλεβουν απο
κοντα μου και δεν εχουν τι να φαν· και δε θελω ναν
τους στειλω νηστικους, μηπως λιωσουνε στο δρομο”.
³³ Και του λεν οι μαθηταδες “Που βρηκαμε στην ερημια
τοσα ψωμια ωστε να χορτασουν τοσο πληθος;” ³⁴ Κι’ ο
Ιησους τους λεει “Ποσα ψωμια εχετε”; Κι’ εκεινοι
ειπαν “Εφτα, και λιγα ψαρακια”. ³⁵ Και προσταξε το
πληθος να καθησουν κατα γης, ³⁶ και πηρε τα εφτα
ψωμια και τα ψαρια, κι’ αφου δοξολογησε, εκοψε κο-
ματια κι’ εδινε στους μαθηταδες, κι’ οι μαθηταδες στα
πληθη. ³⁷ Κι’ εφαγαν ολοι και χορτασανε, και πηραν
οτι κοματια περισσεψαν, εφτα καλαθια γιοματα. ³⁸ Κι’ ειταν
οσοι τρωγανε ως τεσσερεις χιλιαδες ψυχες χωρια γυναι-
κες και παιδια.

³⁹ 101. Κι’ αφου σκολασε τα πληθη, μπηκε στο καραβι
και πηγε στα συνορα του Μαγαδαν. ¹ Κι’ ηρθαν οι φα-
ρισαιοι κι’ οι Σαδδουκαιοι, και δοκιμαζοντας τον τον πα-
ρακαλουσανε ναν τους δειξει σημαδι απο τον ουρανο.
² Κι’ εκεινος αποκριθη και τους ειπε “[Σα βραδιαζει, λετε
Καλοσυνη γιατι κοκκινιζει ο ουρανος· και το πρωι,
Σημερα κακοκαιρια γιατι χαραζει ο ουρανος θολος.
Υυποκριταδες, τ’ ουρανου το προσωπο ξερετε να κρινετε,
και τα σημαδια των καιρων δε μπορειτε;] ⁴ φυτρα κακη
και παραλυτη σημαδι γυρεβει, και σημαδι δε θαν της
δοθει εξον το σημαδι του Ιωνα”. Και παραιτωντας τους
εφυγε.

⁵ Και σαν ηρθαν οι μαθηταδες αντιπερα, ειχαν ξεχασει
να παρουν ψωμια. ⁶ Κι’ ο Ιησους τους ειπε “Κοιτατε και
προσεχετε απο το ζυμαρι των φαρισαιων και Σαδδου-
καιων”. ⁷ Κι’ εκεινοι συλλογιουνταν μεσα τους και λεγανε
“Γιατι δεν πηραμε ψωμια”. ⁸ Κι’ ο Ιησους καταλαβε
κι’ ειπε “Τι συλλογιεστε μεσα σας, λιγοπιστοι, πως δεν
εχετε ψωμια; ⁹ Δε νογατε ακομα, μητε θυμαστε τα
πεντε ψωμια των πεντε χιλιαδων και ¹⁰ ποσα κοφινια
πηρατε, μητε τα εφτα ψωμια των τεσσερων χιλιαδων
και ποσα καλαθια πηρατε; ¹¹ Πως δε νογατε πως για
ψωμια δε σας ειπα Και προσεχετε απο το ζυμαρι των
φαρισαιων και Σαδδουκαιων;” ¹² Τοτες ενιωσαν πως
δεν ειπε να προσεχουν απο το ζυμαρι των ψωμιων,
παρα απο τη διδαχη των Σαδδουκαιων και φαρισαιων.

¹³ 102. Και σαν ηρθε ο Ιησους στα μερη της Καισαρειας
του φιλιππου, ρωτουσε τους μαθηταδες του κι’ ελεγε
“Πιος λεν πως ειναι ο γιος τ’ ανθρωπου;” ¹⁴ Κι’ εκεινοι
ειπαν “Αλλοι πως ο Ιωανης ο βαφτιστης, κι’ αλλοι ο
Ηλιας, κι’ αλλοι ο Ιερεμιας η ενας απο τους προφητες”.
¹⁵ Τους λεει “Κι’ εσεις πιος λετε πως ειμαι;” ¹⁶ Κι’ απο-
κριθη ο Σιμωνας ο Πετρος κι’ ειπε “Εσυ’ σαι ο Χριστος,
ο γιος του Θεου που ζει”. ¹⁷ Κι’ ο Ιησους αποκριθηκε και
τουπε “Μακαρισμενος εισαι, Σιμωνα γιε του Ιωνα,
γιατι σαρκα κι’ αιμα δε σ’ το φανερωσε, μονε ο πατερας
μου στα ουρανια. ¹⁸ Ομως σου λεω κι’ εγω πως εσυ’ σαι
Πετρος, κι’ απανου στην πετρα αφτη θα χτισω την εκ-
κλησια μου και πορτες αδη δε θαν την καταπονεσουν.
¹⁹ Θα σου δωκω τα κλειδια της βασιλειας των ουρανων,
κι’ οτι δεσεις στη γη θα μεινει δεμενο στα ουρανια, και
οτι λυσεις στη γη θα μεινει λυμενο στα ουρανια”.
²⁰ Τοτες προσταξε τους μαθηταδες κανενος να μην το
πουν πως αφτος ειναι ο Χριστος.

²¹ 103. Απο τοτες αρχισε ο Ιησους Χριστος να ξηγαει
στους μαθηταδες του πως πρεπει να μισεψει στα Ιεροσο-
λυμα και πολλα να παθει απο τους δημογεροντους και
πρωτοπαπαδες και διαβασμενους, και να θανατωθει και
την τριτη μερα ν’ αναστηθει. ²² Και τον πηρε ο Πετρος και
του λεει μαλωνοντας τον “Θεος φυλαξει, Κυριε· μακρια
απο σενα αφτο το παθημα”. ²³ Κι’ εκεινος γυρισε κι’ ειπε
του Πετρου “Πηγαινε πισω μου, Σατανα· πειρασμος μου
εισαι, γιατι δε συλλογιεσαι το Θεο, παρα τους ανθρω-
πους”. ²⁴ Τοτες ειπε ο Ιησους στους μαθηταδες του “Αν
κανεις θελει ναρθει πισω μου, ας απαρνηθει τον εαφτο
του, κι’ ας σηκωσει το σταβρο του κι’ ας μ’ ακολουθα.
Γιατι οπιος θελει ²⁵ να γλυτωσει τη ζωη του, θαν τη
χασει· μα οπιος για μενα χασει τη ζωη του, θαν τη
βρει. ²⁶ Γιατι τι τ’ οφελος στον ανθρωπο, αν κερδισει ολο-
κληρο τον κοσμο, μα τη ζωη του τη ζημιωθει; η τι θα
δωσει ανθρωπος ανταλλαγμα της ζωης του; ²⁷ Γιατι ειναι
ναρθει ο γιος τ’ ανθρωπου μεσα στη δοξα του πατερα
του μαζι με τους αγγελους του, και τοτες θα πλερωσει
τον καθενα κατα το καμωμα του. ²⁸ 104. Αληθινα σας
λεω, πως στεκουν εδω μερικοι που δε θα δοκιμασουν
θανατο ως να δουν το γιο τ’ ανθρωπου ναρχεται μεσα
στη βασιλεια του”.

¹ Κι’ εξη μερες κατοπι παιρνει ο Ιησους τον Πετρο και Γ17]
τον Ιακωβο και τον Ιωανη τον αδερφο του και τους
ανεβαζει σε βουνο αψηλο ξεχωριστα. ² Και μεταμορφω-
θηκε μπροστα τους, κι’ ελαμψε το προσωπο του σαν
τον ηλιο, και τα φορεματα του γινανε ασπρα σαν το
φως. ³ Και να τους φανερωθηκε ο Μωνυσης κι’ ο Ηλιας
που μιλουσανε μαζι του. ⁴ Κι’ αποκριθη ο Πετρος κι’ ειπε
του Ιησου “Κυριε, καλα ’ναι εδω να μεινουμε· αν θες,
εδω θα στησω τρεις καλυβες, μια δικη σου, και του
Μωνυση μια, ⁵ και μια του Ηλια”. Ενω μιλουσε ακομα,
να συννεφο φωτεινο τους σκεπασε, και να φωνη απο
το συννεφο κι’ ελεγε “Αφτος ειναι ο γιος μου ο αγα-
πητος που καλογνωμω. Ακουτε τον”. ⁶ Κι’ οταν την
ακουσαν οι μαθηταδες, επεσαν τα πιστομα και φοβηθη-
καν υπερβολικα. ⁷ Κι’ ο Ιησους πηγε κοντα ⁸ τους και τους
αγγιξε κι’ επε “Σηκωθειτε και μη φοβαστε”. Και ση-
κωσαν τα ματια τους και δεν ειδανε κανεναν παρα τον
Ιησου.

⁹ 105. Κι’ ενω κατεβαιναν το βουνο, τους προσταξε ο
Ιησους κι’ ειπε “Κανενος μην πειτε το ιδωμα ως που
να σηκωθει απο τους νεκρους ο γιος τ’ ανθρωπου”.
¹⁰ Κι’ οι μαθηταδες του τονε ρωτησαν κι’ ειπαν “Τι λοιπον
λεν οι διαβασμενοι πως ο Ηλιας πρωτα αναγκη ναρθει;”
¹¹ Κι’ εκεινος αποκριθη κι’ ειπε “Ναι, ο Ηλιας ερχεται και
ς3
θα ξαναδιορθωσει τα παντα· ομως σας λεω πως ηρθε
κιολας ο Ηλιας, ¹² και δεν τον αναγνωρισαν παρα τουκα-
ναν οσα θελησαν· το ιδιο ειναι απ’ αφτους να παθει κι’ ο
γιος τ’ ανθρωπου”. ¹³ Τοτε ενιωσαν οι μαθηταδες πως για
τον Ιωανη το βαφτιστη τους ειπε.

¹⁴ 106. Και σαν πηγανε στο πληθος, ηρθε ενας ανθρω-
πος που γονατισε μπροστα του κι’ ειπε ¹⁵ “Κυριε, σπλα-
χνισου το γιο μου, γιατι σεληνιαζεται κι’ ειναι ελεεινος·
τι συχνα πεφτει στη φωτια και συχνα στο νερο. ¹⁶ Και
τον πηγα στους μαθηταδες σου και δεν κατορθωσαν
ναν τονε γιατρεψουν”. ¹⁷ Κι’ ο Ιησους αποκριθη κι’ ειπε
“Ω γενεα απιστη και στρεβλη, ως ποτε θα μενω μαζι
σας; ως ποτε θα σας υποφερνω; φερτε τον εδω σε
εμενα”. ¹⁸ Και το προσταξε ο Ιησους και βγηκε απο μεσα
του το δαιμονιο, και γιατρεφτηκε απο κεινη την ωρα το
παιδι. ¹⁹ Τοτες πηγανε στον Ιησου χωρια οι μαθηταδες και
ειπαν “Γιατι εμεις δεν κατορθωσαμε ναν το βγαλουμε;”
²⁰ Κι’ αφτος τους λεει “Απο τη μικροπιστια σας· γιατι αλη-
θινα σας λεω, αν εχετε πιστη ισαμε σπυρι σιναπι, θα
πειτε εκεινου του βουνου Μετατοπισου απο δω εκει, και
θα μετατοπιστει, και τιποτα δε θα σας βγει ακατορθωτο”.

²² 107. Κι’ ενω γυριζαν τη Γαλιλαια, τους ειπε ο Ιησους
“Ο γιος τ’ ανθρωπου ειναι να παραδοθει σε χερια ανθρω-
πων, ²³ και θαν τον θανατωσουν και την τριτη μερα
ο’ αναστηθει”. Και λυπηθηκαν υπερβολικα.

²⁴ 108. Κι’ οταν ηρθανε στην Καφαρναουμ, πηγαν οι
εισπραχτορες των διδραχμων στον Πετρο κι’ ειπαν “Ο
δασκαλος σας δε δινει τα διδραχμα:” Λεει “Ναι”
Κι’ αμα πηγε Ζο Πετρος· ²⁵ σπιτι, τον προλαβε ο Ιησους
κι’ ειπε “Τι νομιζεις, Σιμωνα· Οι βασιλιαδες της γης
απο πιονε παιρνουν φορους η δοσιματα; απο τους
γιους τους η τους ξενους;” ²⁶ Κι’ οταν ειπε “Απο τους
ξενους”, τουπε ο Ιησους “Λοιπον θα πει ειναι απαλ-
λαγμενοι οι γιοι. Για να μην τους πειραξουμε ομως,
πηγαινε στο γιαλο και ρηξε αγκυστρι, ²⁷ και το πρωτο
ψαρι π’ ανεβει παρ’ το ανοιξε του το στομα και θα βρεις
στατηρα· παρε τον και δωσ’τους τον για μενα και για
σενα”.

¹ 109. Εκεινη την ωρα πηγαν οι μαθηταδες στον
Ιησου και λενε “Πιος ταχα ναναι μεγαλυτερος στη
βασιλεια των ουρανων;” ² Και κραζοντας ενα παιδακι,
τοστησε στη μεση τους κι’ ³ ειπε “Αληθινα σας λεω, αν
δεν αλλαξτε και δε γινετε σαν τα παιδακια, αδυνατο να
μπειτε στη βασιλεια των ουρανων. Οπιος λοιπον χαμη-
λωθει σαν το παιδακι ⁴ ετουτο, εκεινος ειναι ο μεγαλυ-
τερος στη βασιλεια των ουρανων. ⁵ Κι’ οπιος δεχτει τετιο
παιδακι στ’ ονομα μου, εμενα δεχεται· ⁶ κι’ οπιος πειραξει
κανεναν απο τους μικρους αφτους που με πιστεβουν,
του συφερνει ναν του κρεμαστει μυλοπετρα μεγαλη
γυρω στο λαιμο και να βουλιαξει μεσα στου γιαλου το
πελαγο.

⁷ 110. “Αλιμονο στον κοσμο απο τους πειρασμους.
Γιατι ειναι αναγκη οι πειρασμοι ναρθουν, ομως αλιμονο
στον ανθρωπο που κανει κι’ ερχεται ο πειρασμος. ⁸ Κι’ αν
το χερι σου η το ποδι σου σου φερνει πειρασμο, κοψε
το και ρηξε το μακρια σου· καλυτερα σου ναμπεις στη
ζωη κουλος η κουτσος παρα διο χερια ναχεις η διο
ποδια και να σε ρηξουνε στη φωτια την αιωνια. ⁹ Κι’ αν
το ματι σου σου φερνει πειρασμο, βγαλε το και ρηξε το
μακρια σου· καλυτερα σου μ’ ενα ματι ναμπεις στη ζωη
παρα διο ματια ναχεις και να σε ρηξουνε στη γεεννα
της φωτιας.

“Κοιταξτε μηπως αψηφηστε κανεναν απο τους
μικρους αφτους· ¹⁰ γιατι σας λεω πως οι αγγελοι τους
στον ουρανο παντα θωρουν την οψη του πατερα μου
πουναι στα ουρανια. Τι θαρρειτε; ¹² Αν τυχον κανενας
εχει εκατο προβατα κι’ ενα τους χαθει, δεν παραιταει τα
ενενηντα εννια τα προβατα στα ορη και δεν παει ζη-
τωντας το χαμενο; ¹³ Κι’ αν τυχον το βρει, αληθινα σας
λεω, πιο χαιρεται για αφτο παρ’ οτι για τα ενενηντα
εννια τα μη χαμενα. ¹⁴ Ετσι δεν ειναι ο ορισμος του πα-
τερα μου στα ουρανια το να χαθει κανενας απο τους
μικρους ¹⁵ αφτους.

“Κι’ αν σου φταιξει ο αδερφος σου, συρε δειξε του το
φταιξιμο του οταν εισαστε εσυ κι’ εκεινος μοναχοι. Αν
σ’ ακουσει, κερδισες τον αδερφο σου· ¹⁶ κι’ αν δε σ’ ακουσει,
παρε ακομα εναν η διο μαζι σου, που ναχει η καθε λεξη
στηριγμα το στομα διο μαρτυρων η τριων. ¹⁷ Κι’ αν τους
παρακουσει, πες το της ενοριας· κι’ αν και την ενορια
παρακουσει, εχε τον καθως τον εθνικο και τον τελωνη.
¹⁸ Αληθινα σας λεω, οσα δεστε στη γη, θα μεινουνε δεμενα
στον ουρανο· κι’ οσα λυστε στη γη, θα μεινουνε λυμενα
στον ουρανο. ¹⁹ 111. Παλι αληθινα σας λεω, πως αν διο
σας συφωνησουνε στη γη σ’ οτι πραμα ζητησουν, θαν
το λαβουν απο τον πατερα μου πουναι στα ουρανια.
²⁰ Τι οπουναι διο η τρεις συναγμενοι στ’ ονομα μου, εκει
ειμαι μεταξυ τους”.

²¹ Τοτες πηγε ο Πετρος και τουπε “Κυριε, ποσες φορες
θα μου φταιξει ο αδερφος μου και ναν τονε συχωρεσω;
²² ως εφτα φορες;” Του λεει ο Ιησους “Δε σου λεω ως
εφτα, μονε ως εβδομηντα φορες εφτα. ²³ Για τουτο
εμιασε η βασιλεια των ουρανων με βασιλεα που θελησε
να λογαριαστει με τους σκλαβους του. ²⁴ Και σαν αρχισε
να λογαριαζεται, του φερανε εναν που χρωστουσε δεκα
χιλιαδες ταλαντα. ²⁵ Κι’ επειδη δεν ειχε να πλερωσει, προ-
σταξε ο αφεντης του να πουληθει, κι’ ο ιδιος κι’ η γυναικα
του και τα παιδια του κι’ ολα οσα εχει, και να πλερωθει.
²⁶ Επεσε λοιπον ο σκλαβος και τον προσκυνουσε κι’ ελεγε
Κανε απομονη μαζι μου και θα σ’ τα πλερωσω ολα. ²⁷ Και
τονε σπλαχνιστηκε του σκλαβου ο αφεντης και τον
αφισε, και το χρεος του το χαρισε. ²⁸ Κι’ αμα βγηκε ο
σκλαβος, βρηκε συσκλαβο του που του χρωσταε εκατο
δηναρια, και τον επιασε κι’ εσφιγγε λεγοντας Πλερωσε
το οτι χρωστας. ²⁹ Επεσε λοιπον ο συσκλαβος του και τον
παρακαλουσε κι’ ελεγε Κανε απομονη μαζι μου και θα
σε πλερωσω. ³⁰ Ομως αφτος δεν ηθελε, παρα πηγε και
τον εβαλε φυλακη ως να πλερωσει οτι χρωστουσε. ³¹ Οι
συσκλαβοι λοιπον σαν ειδαν το τι εγινε, λυπηθηκαν
παραπολυ και πηγαν και μαρτυρησαν τ’ αφεντικου τους
ολα οσα εγιναν. ³² Τοτες τον εκραξε ο αφεντικος του και
του λεει Σκλαβε κακε, ολο σου εκεινο το χρεος σ’ το
χαρισα αφου με παρακαλεσες· ³³ δεν επρεπε κι’ εσυ να
λυπηθεις το συσκλαβο σου οπως σε λυπηθηκα κι’ εγω;
³⁴ Και θυμωσε και τον παραδωκε ο αφεντης του στους
βασανισταδες ως να πλερωσει ολοκληρο το χρεος. ³⁵ Το
ιδιο θα σας κανει κι’ ο πατερας μου ο ουρανιος αν δε συ-
χωρεστε ο καθεις τον αδερφο του απο την καρδια σας”.

¹ 112. Και συνεβηκε, οταν τελιωσε ο Ιησους αφτα τα
λογια, μισεψε απο τη Γαλιλαια κι’ ηρθε στα συνορα της
Ιουδαιας περα απο τον Ιορδανη. ² Και τον ακολουθησαν
πληθη πολλα, και τους γιατρεψε εκει.

³ 113. Και πηγανε στον Ιησου φαρισαιοι που δοκιμα-
ζοντας τον ελεγαν “Αν μπορει κανεις να χωρισει τη
γυναικα του με καθε αφορμη”. ⁴ Κι’ εκεινος αποκριθη
κι’ επε “Δε διαβασατε πως ο πλαστης απο την αρχη
ασερνικο και θηλυκο τους εκανε ⁵ κι’ ειπε Για αφτο θα
παραιτησει ανθρωπος πατερα και μητερα και θα
προσκολληθει στη γυναικα του, και θα γινουν οι διο
μια σαρκα. Ετσι δεν ειναι πια διο παρα μια σαρκα.
⁶ Οτι λοιπον εσμιξε ο Θεος, ας μη χωριζει ανθρωπος”.
Του λενε ⁷ “Τι λοιπον ορισε ο Μωυσης να δωσεις χωρι-
σοχαρτι και ναν τη χωρισεις;” Τους λεει πως ⁸ “Ο
Μωυσης συφωνα με τη σκληροκαρδια σας σας αφισε να
χωριστε τις γυναικες σας· ομως απο την αρχη δεν εγινε
ετσι. ⁹ Και σας λεω, οπιος χωρισει τη γυναικα του εξον
απο λογο ατιμιας, την κανει και μοιχεβεται· κι’ οπιος
χωρισμενη παντρεφτει, μοιχεβει”. ¹⁰ Του λενε οι μαθη-
ταδες του “Αν ειναι ετσι τ’ ανθρωπου η αφορμη με τη
γυναικα, δε συφερνει ο γαμος”. ¹¹ Κι’ αφτος τους ειπε
“Ολοι δε νιωθουνε το λογο, μονε σ’ οσους δοθηκε.
¹² Γιατι εχει εβνουχους π’ απο την κοιλια της μαννας γεν-
νηθηκανε ετσι· κι’ εχει εβνουχους π’ απο τους ανθρωπους
εβνουχηθηκαν· κι’ εχει εβνουχους που εβνουχηθηκαν οι
ιδιοι για τη βασιλεια των ουρανων. Οπιος μπορει να
νιωσει, ας νιωσει”.

¹³ 114. Τοτες του φερανε μερικα παιδακια για ναν
τους βαλει τα χερια του απανου και να κανει παρα-
κληση. Κι’ οι μαθηταδες τους μαλωναν. ¹⁴ Κι’ ο Ιησους ειπε
“Αφιστε τα παιδακια και μην τ’ αμποδιζετε ναρθουν
κοντα μου· γιατι των τετιων ειναι η βασιλεια των ου-
ρανων”. ¹⁵ Κι’ αφου τους εβαλε τα χερια του απανου, μισεψε
απο κει.

¹⁶ 115. Και να ενας σιμωσε και τουπε “Δασκαλε, τι
καλο να κανω για να βρω ζωη παντοτινη;” ¹⁷ Κι’ εκεινος
τουπε “Τι με ρωτας το καλο; Ενας ειναι ο καλος.
Ομως αν θελεις να μπεις στη ζωη, φυλαξε τις εντολες”.
Του ειπε ¹⁸ “Πιες;” Κι’ ο Ιησους ειπε “Το Μη σκοτω-
νεις, μη μοιχεβεις, μην κλεβεις, μην ψεφτομαρτυρας,
¹⁹ τιμα τον πατερα και τη μητερα, κα’ αγαπα το’ γειτονα
σου οπως τον ιδιο εσενα”. ²⁰ Του λεει ο νεος “Ολα
αφτα τα φυλαξα· τι μου λειπει ακομα;” ²¹ Του λεει ο
Ιησους “Αν θες να γινεις τελειος, συρε πουλα τα υπαρ-
χοντα σου και δωσε τα των φτωχων και θα λαβεις
θησαβρο στα ουρανια κι’ ελα ακολουθα με”. ²² Κι’ ο νεος
οταν ακουσε το λογο αφτο, εφυγε λυπημενος· γιατι
ειχε πλουτη πολλα. ²³ Κι’ ο Ιησους ειπε στους μαθηταδες
του “Αληθινα σας λεω, πως πλουσιος δυσκολα θα μπει
στη βασιλεια των ουρανων. ²⁴ Και παλι σας λεω, εφκολο-
τερα περναει γκαμηλα απο βελονας ματι παρ’ οτι μπαινει
πλουσιος στη βασιλεια του Θεου”. ²⁵ Κι’ οταν τ’ ακουσαν
οι μαθηταδες, σαστισαν υπερβολικα και λεγανε “Πιος
ταχα μπορει να σωθει;” ²⁶ Κι’ ο Ιησους τους κοιταξε και
ειπε “Με τους ανθρωπους τουτο αδυνατο, μα με το
Θεο τα παντα δυνατα”.

²⁷ 116. Τοτε αποκριθηκε ο Πετρος και τουπε “Να,
εμεις αφηκαμε τα παντα και σ’ ακολουθησαμε· τι αραγε
θα λαβουμε;” ²⁸ Κι’ ο Ιησους τους ειπε “Αληθινα σας
λεω, πως εσεις οσοι μ’ ακολουθησατε, στον καιρο του
ξαναγεννημου οταν καθησει ο γιος τ’ ανθρωπου σε
λαμπρο του θρονο, θα καθηστε κι’ εσεις σε δωδεκα θρο-
νους δικαζοντας τις δωδεκα φυλες του Ισραηλ. ²⁹ Κι’ οπιος
αφηκε σπιτια η αδερφους η αδερφες η πατερα η μητερα
η παιδια η χωραφια για τ’ ονομα μου, πολλαπλα θα
λαβει και θα κληρονομησει ζωη παντοτινη. ³⁰ 117. Και
πολλοι θα γινουν πρωτοι τελεφταιοι, και τελεφταιοι
πρωτοι”.
¹ “ΤΓιατι μιαζει η βασιλεια των ουρανων μ’ ανθρωπο
νοικοκυρη που βγηκε εφτυς πρωι να συφωνησει εργατες
για τ’ αμπελι του. ² Κι’ αφου συφωνησε με τους εργατες
απο’να δηναρι την ημερα, τους εστειλε στ’ αμπελι του.
³ Και βγαινοντας κατα τις τρεις η ωρα, ειδε αλλους και
εστεκαν αργοι στην αγορα, ⁴ κι’ ειπε και σ’ εκεινους Πηγαι-
νετε κι’ εσεις στ’ αμπελι, κι’ οτι ειναι δικιο θα σας δωσω.
Κι’ εκεινοι πηγαν. ⁵ Παλι βγαινοντας κατα τις εξη και
κατα τις εννια η ωρα, εκανε το ιδιο. ⁶ Και βγαινοντας
κατα τις εντεκα, ηβρε αλλους κι’ εστεκαν, και τους λεει
Γιατι στεκεστε ολη μερα εδω χωρις δουλια; ⁷ Του λενε
πως Κανεις δε μας συφωνησε. Τους λεει Πηγαινετε και
εσεις στ’ αμπελι. ⁸ Κι’ αμα βραδιασε, λεει ο αμπελοκυρης
του επιστατη του φωναξε τους εργατες και πλερωσε
τους το μεροδουλι αρχιζοντας απο τους στερνους ως
τους πρωτους. ⁹ Και σαν ηρθαν οι κατα τις εντεκα η
ωρα, ελαβαν απο’ να δηναρι. ¹⁰ Και σαν ηρθανε οι πρωτοι,
νομισαν πως θα λαβουν πιο πολυ, κι’ ελαβαν κι’ αφτοι
απο’ να δηναρι. ¹¹ Κι’ οταν το λαβανε, μουρμουριζαν του
νοικοκυρη ¹² κι’ ελεγαν Αφτοι οι στερνοι μια ωρα εκαναν,
κι’ σους μας τους εκανες, μ’ εμας που φορτωθηκαμε το
βαρος της ημερας και τη λαβρα; ¹³ Κι’ εκεινος αποκριθη
ενος τους κι’ ειπε Αδερφι, δε σ’ αδικω· δε συφωνησαμε
ενα δηναρι; ¹⁴ Παρε το δικο σου κι’ αμε. Θελω εγω αφτου
του στερνου ναν του δωκω οοο κι’ εσενα· ¹⁵ δε μπορω
οτι θελω να κανω το δικο Μου; η ειναι το ματι σου
κακο γιατι ειμαι εγω καλος; ¹⁶ Ετσι θα γενουν οι στερνοι
πρωτοι κι’ οι πρωτοι στερνοι”.

¹⁷ 118. Κι’ ενωτανε ν’ ανεβει ο Ιησους στην Ιερουσαλημ,
πηρε τους δωδεκα τους μαθηταδες χωριστα και στο
δρομο τους ειπε ¹⁸ “Να, αναβαινουμε στην Ιερουσαλημ,
κι’ ο γιος τ’ ανθρωπου θα παραδοθει στους πρωτοπα-
παδες και διαβασμενους, ¹⁹ και θαν τον καταδικασουν και
παραδωσουνε στους εθνικους να μασκαρεφτει και βουρ-
δουλιστει και σταβρωθει, και την τριτη μερα θ’ ανα-
στηθει”.

²⁰ 119. Τοτες πηγε η μητερα των γιων του Ζεβεδαιου
με τους γιους της που τον προσκυνουσε και του ζηταε
κατι. ²¹ Κι’ εκεινος της ειπε “Τι θελεις;” Κι’ εκεινη ειπε
“Πες να καθησουν αφτοι οι διο μου οι γιοι ενας δεξια
κι’ ενας αριστερα σου μεσα στη βασιλεια σου”. ²² Κι’ ο
Ιησους αποκριθη κι’ επε “Δεν ξερετε τι ζητατε. Μπο-
ρειτε να πιειτε το ποτηρι πουμαι εγω να πιω;” Του
λενε “Μπορουμε”. Τους λεει “Το ποτηρι μου ναι
θαν το πιειτε, ²³ μα το να καθηστε δεξια η αριστερα μου
δεν ειναι στο χερι μου να δωσω εξονε σ’ οσους τ’ ορισε
ο πατερας μου”. ²⁴ Και σαν τ’ ακουσαν οι δεκα, αγαναχτη-
σανε με τους διο αδερφους. ²⁵ Και κραζοντας τους ο
Ιησους τους ειπε “ξερετε πως οι αρχηγοι των εθνικων
τους οριζουν κι’ οι μεγαλοι τους εξουσιαζουν. ²⁶ Ομως οχι
εσεις το ιδιο· παρα οπιος θελει μεγαλος σας να γινει,
²⁷ ας γινει δουλος σας, κι’ οπιος θελει πρωτος σας να γινει,
²⁸ ας γινει σκλαβος σας, καθως κι’ ο γιος τ’ ανθρωπου δεν
ηρθε ναν τονε δουλεψουν, παρα να δουλεψει και να
δωκει τη ζωη του ξαγορα πολλων”.

²⁹ 130. Κι’ οταν εβγαιναν απο την Ιερειχω, τον ακο-
λουθησε πληθος πολυ. ³⁰ Και να διο τυφλοι καθισμενοι
κοντα στο δρομο, σαν ακουσαν πως περναει ο Ιησους,
φωναξαν κι’ ειπαν “Κυριε, σπλαχνισου μας, γιε του
Δαβειδ”. ³¹ Κι’ ο λαος τους μαλωσε να σωπασουν. Μα
εκεινοι πιο πολυ φωναζαν και λεγανε “Κυριε, σπλαχνι-
σου μας, γιε του Δαβειδ”. ³² Κι’ ο Ιησους σταθηκε, και
τους εκραξε κι’ επε “Τι θελετε να σας κανω;” ³³ Του
λενε “Κυριε, τα ματια μας ν’ ανοιξουν”. ³⁴ Κι’ ο Ιησους
τους σπλαχνιστη και τους αγγιξε τα ματια, κι’ αμεσως
ειδαν παλι και τον ακολουθησαν.
¹ 121. Κι’ αμα φτασανε στα Ιεροσολυμα κι’ ηρθανε στη
Βηθφαγη στο Ελιοβουνι, τοτ’ εστειλε ο Ιησους διο μαθη-
ταδες και τους ειπε ² “Πηγαινετε στο χωριο τ’ αντικρυ
σας, κι’ εφτυς θα βρειτε ονισσα δεμενη και μαζι της
οναρακι· λυστε τα και φερτε τα μου εμενα. Κι’ αν σας
πει κανεις τιποτα, πεστε πως ο αφεντης ³ τα χρειαζεται,
κι’ αμεσως θαν τα στειλει”. Κι’ ολο αφτο εγινε για να
⁴ αληθεψει το ειπωμενο μεσο του Προφητη, που λεει
Πεστε στην κορη της Σιων Να ⁵ ερχεται σου ο βασιλεας
σου πραγυς και καθισμενος σ’ ονισσα και σε πουλαρι
γεννημα φορτηγου. ⁶ Κι’ οι μαθηταδες πηγαν κι’ εκαναν
καθως τους προσταξε ο Ιησους, ⁷ κι’ εφεραν την ονισσα
και τ’ οναρακι, κι’ εβαλαν απανου τα φορεματα [τους]
κι’ εκατσε. ⁸ Και το πιο πολυ το πληθος εστρωσαν τα δικα
τους φορεματα στο δρομο, κι’ αλλοι εκοβαν κλαδια απο
τα δεντρα και τα στρωνανε στο δρομο, ⁹ και τα πληθη
τα απ’ ομπρος του και κατοπι φωναζαν και λεγανε
“Ωσαννα στο γιο του Δαβειδ. Βλογητος αφτος που
φτανει στ’ ονομα του Κυριου. Ωσαννα στα υψιστα”. ¹⁰ Και
σα μπηκε στα Ιεροσολυμα, τρανταξε ολη η πολιτεια
κι’ ελεγε “Πιος ειναι αφτος;” ¹¹ Και τα πληθη λεγανε
“Αφτος ειναι ο προφητης ο Ιησους απο τη Ναζαρετ
της Γαλιλαιας”.

¹² Και μπηκε στο ναο ο Ιησους, κι’ εβγαλε ολους π’ αγο-
ροπουλουσαν μεσα στο ναο, και τα τραπεζια των σαρα-
φηδων τ’ αναποδογυρισε και τους παγκους των περι-
στεραδων. ¹³ Και τους λεει “Ειναι γραμενο Τον οικο μου
οικο προσεφκης θαν τον κραξουν, μα εσεις τον κανετε
κλεφτοσπηλια”.

¹⁴ Και πηγανε στον Ιησου τυφλοι και κουτσοι μεσα στο
ναο, ¹⁵ και τους γιατρεψε. Και σαν ειδαν οι πρωτοπαπαδες
κι’ οι διαβασμενοι τα θαματα πουκανε και τα παιδια που
φωναζαν μεσα στο ναο και λεγανε “Ωσαννα στο γιο
του Δαβειδ”, αγαναχτησαν και τουπαν ¹⁶ “Ακους αφτοι
τι λενε;” Κι’ ο Ιησους τους λεει “Ναι. Δε διαβασατε
ποτες πως Απο μωρωνε στομα κι’ απο βυζανιαρικων
τονισες υμνο;” ¹⁷ Κι’ αφινοντας τους, βγηκε απο τη χωρα
οξω στη Βηθανια και κονεψε εκει.

¹⁸ 122. Και το πρωι ενω γυριζε στη χωρα πεινασε.
¹⁹ Και βλεποντας συκια στο δρομο απανου, πηγε κοντα
της και δε βρηκε απανου τιποτα εξον φυλλα μοναχα.
Και της λεει “Καρπο πια να μην κανεις στον αιωνα”.
Και στη στιγμη ξεραθηκε η συκια. ²⁰ Και βλεποντας το οι
μαθηταδες, απορησαν κι’ ειπαν “Πως στη στιγμη ξερα-
θηκε η συκια!” ²¹ Κι’ ο Ιησους αποκριθη και τους ειπε
“Αληθινα σας λεω, αν εχετε πιστη και δεν κλονιστειτε,
οχι μοναχα το [θαμα] της συκιας θα κανετε, παρα και
του βουνου εκει αν του πειτε Σηκω και πεσε στο γιαλο,
θα γινει, κι’ οτι με πιστη ζητηστε στην ²² προσεφκη σας,
ολα θαν τα λαβετε”.

²³ 123. Και σαν ηρθε στο ναο, πηγανε στον Ιησου ενω
διδασκε οι πρωτοπαπαδες κι’ οι δημογεροντοι κι’ ελεγαν
“Με πια εξουσια κανεις αφτα; και πιος σ’ την εδωκε
αφτη την εξουσια;” ²⁴ Κι’ ο Ιησους αποκριθηκε και τους
ειπε “Θα σας ρωτησω κι’ εγω ενα λογο, που αν μου
τον πειτε, θα σας πω κι’ εγω με πια εξουσια κανω αφτα.
²⁵ Το βαφτισμα του Ιωανη απο που ειτανε, απο τον
ουρανο η απο τους ανθρωπους;” Κι’ εκεινοι μεταξυ
τους συλλογιουνταν κι’ ελεγαν “Αν πουμε απο τον ου-
ρανο, θα μας πει, γιατι λοιπον δεν τον πιστεψατε; ²⁶ Και
αν πουμε απο τους ανθρωπους, φοβουμαστε το λαο,
γιατι ολοι σαν προφητη τον εχουνε τον Ιωανη”. ²⁷ Και
απαντησαν του Ιησου κι’ ειπαν “Δεν το ξερουμε”. Τους
ειπε κι’ εκεινος “Μητε κι’ εγω δε σας λεω με πια εξου-
σια κανω αφτα. ²⁸ Και τι σας φαινεται; Ενας ανθρωπος
ειχε διο παιδια. Και πηγε του πρωτου κι’ ειπε Παιδι μου,
πηγαινε σημερα δουλεψε στ’ αμπελι μου. ²⁹ Κι’ εκεινος
αποκριθη κι’ ειπε Μαλιστα, αφεντη, ³⁰ και δεν πηγε. Και
πηγε στο δεφτερο κι’ ειπε το ιδιο. Κι’ εκεινος αποκριθη
κι’ ειπε Δε θελω. ³¹ Υστερα μετανιωσε και πηγε. Πιος απο
τους διο τους εκανε το θελημα του πατερα;” Λενε
“Ο δεφτερος”. Τους λεει ο Ιησους “Αληθινα σας λεω,
πως οι τελωνες κι’ οι πορνες μπροστα σας παν στη
βασιλεια του Θεου. ³² Γιατι σας ηρθε ο Ιωανης μ’ αγιοσυ-
νης δρομο και δεν τον πιστεψατε· μονε οι τελωνες
τον πιστεψανε κι’ οι πορνες. Εσεις ωστοσο που τον ει-
δατε, μητε κανε μετανιωσατε επειτα ωστε ναν τονε
πιστεψτε.

³³ 124. “Αλλη παραβολη ακουστε. Ειταν ενας ανθρω-
πος νοικοκυρης, που φυτεψε αμπελι και τουβαλε τρι-
γυρω φραχτη κι’ εσκαψε μεσα ληνο κι’ εχτισε πυργο, ³⁴ και
το νοικιασε σε γεωργους και μισεψε. Και σαν εφτασε ο
καιρος του καρπου, εστειλε τους σκλαβους του στους
γεωργους να παρουν τον καρπο του. ³⁵ Και πιανοντας οι
γεωργοι τους σκλαβους του, αλλον εδειραν, αλλονε σκο-
τωσαν, κι’ αλλον πετροβολησαν. ³⁶ Παλι εστειλε αλλους
σκλαβους πιο πολλους απο τους πρωτους, ³⁷ και τους
εκαναν τα ιδια. Υστερα τους εστειλε το γιο του κι’ ειπε
Θα σεβαστουν το γιο μου. ³⁸ Ομως οι γεωργοι σαν ειδανε
το γιο, ειπανε μεταξυ τους Αφτος ειναι ο κληρονομος·
ελατε, ας τον σκοτωσουμε κι’ ας παρουμε την κληρο-
νομια του. ³⁹ Και τον επιασαν και βγαλανε οξω απο το
αμπελι και τον σκοτωσαν. ⁴⁰ Λοιπον σαν ερθει ο νοικο-
κυρης τ’ αμπελιου, ⁴¹ τι θαν τους κανει αφτους τους γεωρ-
γους;” Του λεν “Κακην κακως θαν τους ξολοθρεψει,
και τ’ αμπελι θα νοικιασει σ’ αλλους γεωργους που θαν
του δωσουν πισω τον καρπο στην ωρα του”. Τους
⁴² λεει ο Ιησους “Δε διαβασατε ποτες μεσα στις Γραφες
Πετρα π’ απορριψαν οι χτιστες εγινε αγκωναρι· απο
τον Κυριο εγινε κι’ ειναι θαμαστη στα ματια μας. Για
αφτο σας λεω, ⁴³ θα σας παρθει απο σας η βασιλεια του
Θεου και σ’ εθνος θα δοθει που κανει τους καρπους της.
Κι’ οπιος πεσει σ’ αφτη την πετρα απανου, θενα τσακι-
στει· ⁴⁴ και σ’ οπιον πεσει, θαν τον κανει θρυματα”.

⁴⁵ 125. Και σαν ακουσαν τις παραβολες του οι πρωτο-
παπαδες κι’ οι φαρισαιοι, ενιωσαν πως για αφτους μιλει,
⁴⁶ και ζητωντας να τον πιασουν, φοβηθηκανε τα πληθη,
τι τον ειχανε προφητη.

¹ Κι’ ο Ιησους αποκριθη παλι και τους μιλησε με παρα-
βολες λεγοντας ² “Εμιασε η βασιλεια των ουρανων με
βασιλια πουκανε τις χαρες του γιου του, ³ κι’ εστειλε τους
σκλαβους του να κραξουν τους προσκαλεσμενους στις
χαρες, και δεν ηθελαν ναρθουν. ⁴ Παλι εστειλε αλλους
σκλαβους κι’ ειπε Πεστε των καλεσμενων, Να το, ετοι-
μασα το δειπνο μου, τα βοδια μου και τα θρεφτα σφα-
γμενα, και τα παντα ετοιμα· ελατε στις χαρες. ⁵ Κι’ εκεινοι
αδιαφορησανε και φυγανε, αλλος στο χωραφι του, αλλος
στ’ αργαστηρι του· ⁶ κι’ οι αλλοι επιασαν τους σκλαβους
του και τους μασκαρεψαν και σκοτωσαν. ⁷ Κι’ ο βασιλεας
θυμωσε, κι’ εστειλε τους στρατους του και ξολοθρεψε
τους φονιαδες κι’ εκαψε τη χωρα τους. ⁸ Τοτες λεει στους
σκλαβους του Το τραπεζι’ ναι ετοιμο, μα δεν ειταν αξιοι
οι καλεσμενοι· ⁹ πηγαινετε λοιπον στων δρομων τα περα-
σματα κι’ οσους βρειτε κραξτε στις χαρες. Κι’ οι σκλαβοι
σα βγηκανε στους δρομους, μαζεψαν ολους οσους ηβραν,
¹⁰ και κακους και καλους, και γιομισε η σαλα καλεσμενους.
¹¹ Και σα μπηκε ο βασιλιας να δει τους καλεσμενους, ειδε
εκει ανθρωπο που δε φορουσε ¹² φορεμα γαμου και του
λεει φιλε, πως μπηκες εδω διχως φορεμα γαμου; ¹³ Και
αφτος αποστομωθη. Τοτ’ ειπε ο βασιλιας στους δουλους
Δεστε τον χεροποδαρα και βγαλτε τον οξω στο σκοταδι
το πιο οξωτερο· εκει θαναι το κλαψε και το τριξε των
δοντιων. Γιατι ¹⁴ πολλοι ειναι οι καλεστοι, μα λιγοι οι
εκλεχτοι”.

1236. ¹⁵ Τοτε οι Φαρισαιοι πηγαν και υφωνησαν πως ναν
τον παγιδεψουνε με λογια. ¹⁶ Και του στελνουνε τους μαθη-
ταδες τουσμε τους Ηρωδιανους και λενε “Δασκαλε, ξερου-
με πως εισαι αληθινος και πως με την αληβθια διδασκεις
το δρομο του Θεου, και δε σε μελει τιποτα τι δεν κοιτας
ανθρωπους. ¹⁷ Πες μας λοιπον τη γνωμη σου. Εχουμε
αδια να δωσουμε του Καισαρα φορο η οχι;” ¹⁸ Κι’ ο Ιησους
ενιωσε την πονηρια τους κι’ ειπε “Τι με δοκιμαζετε,
υποκριταδες; ¹⁹ Δειξτε μου το νομισμα του φορου”. Και
αφτοι τουφεραν δηναρι. ²⁰ Και τους λεει “Πιανουναι ετουτη
η ζουγραφια κι’ η επιγραφη;” ²¹ Του λεν “Του Καισαρα”.
Τοτες τους λεει “Δωστε λοιπον πισω οτι ειναι του Και-
σαρα στον Καισαρα, και οτι ειναι του Θεου στο Θεο”. ²² Και
σαν τ’ ακουσαν απορησαν, και τον αφηκαν κι’ εφυγαν.

²³ 137. Εκεινη τη μερα πηγανε στον Ιησου οι Σαδδου-
καιοι, που λενε δεν υπαρχει ανασταση, και τονε ρωτησαν
κι’ επαν ²⁴ “Δασκαλε, ο Μωυσης ειπε Αν πεθανει ατε-
κνος κανεις, ας παντρεβεται κατοπι ο αδερφος του τη
γυναικα του κι’ ας του βγαγει σπερμα τ’ αδερφου του.
²⁵ Κι’ ειτανε στον τοπο μας εφτα αδερφοι. Κι’ ο πρωτος
παντρεφτηκε και πεθανε, κι’ οντας ακληρος αφηκε τη
γυναικα του στον αδερφο του· ²⁶ το ιδιο κι’ ο δεφτερος
κι’ ο τριτος ως στους εφτα. ²⁷ Κι’ υστερα απ’ ολους πεθανε
η γυναικα. ²⁸ Στην ανασταση λοιπον πιανου απο τους
εφτα θα γινει γυναικα; Γιατι την ειχαν ολοι”. ²⁹ Κι’ ο
Ιησους αποκριθη και τους ειπε “Σφαλλετε, μην εν-
νοωντας τις Γραφες μητε τη δυναμη του Θεου. Τι
στην ³⁰ ανασταση μητ’ αντρες παιρνουνε μητε γυναικες,
παρα καθως αγγελοι ’ναι στον ουρανο. ³¹ Και για τη νε-
κρανασταση δε διαβασατε οτι σας ειπε ο ³² Θεος, που λεει
Εγω ειμαι ο Θεος του Αβρααμ κι’ ο Θεος του Ισαακ
κι’ ο Θεος του Ιακωβ; Δεν ειναι ο Θεος νεκρωνε, παρα
ζωντανων”. ³³ Κι’ οταν τ’ ακουσαν τα πληθη, σαστιζαν με
τη διδαχη του.

³⁴ 138. Κι’ οι φαρισαιοι, οταν ακουσαν πως αποστομωσε
τους Σαδδουκαιους, μαζεφτηκανε, ³⁵ και ρωτησε ενας τους
Νομοδιαβαστος δοκιμαζοντας τον ³⁶ “Δασκαλε, πια ’ναι
εντολη μεγαλη μεσα στο Νομο;” ³⁷ Κι’ ο Ιησους του ειπε
“Αγαπα τον Κυριο το Θεο σου μ’ ολη σου την καρδια
και μ’ ολη σου την ψυχη και μ’ ολο σου το νου· ³⁸ αφτη
ειναι η μεγαλη και πρωτη εντολη. Και ³⁹ δεφτερη το ιδιο
Αγαπα το γειτονα σου ισαμε τον εαφτο σου. ⁴⁰ Σ’ αφτες τις
διο τις εντολες ολος ο Νομος στεκει κι’ οι Προφητες”.

1239. ⁴¹ Κι’ ενω ειτανε μαζεμενοι οι φαρισαιοι τους
ρωτησε ο Ιησους κι’ ειπε ⁴² “Πια ’ναι η γνωμη σας για το
Χριστο; πιανουναι γιος;” Του λενε “Του Δαβειδ”.
Τους λεει ⁴³ “Πως λοιπον ο Δαβειδ με το πνεμα τον
κραζει αφεντη, ⁴⁴ λεγοντας Ειπε ο αφεντης στον αφεντη
μου Καθου δεξια μου ως να βαλω τους οχτρους σου
κατου απο τα ποδια σου; ⁴⁵ Αν λοιπον ο Δαβειδ τον
κραζει αφεντη, πως ειναι γιος του·” ⁴⁶ Και κανεις δε
μπορουσε ναν τ’ απαντησει λεξη· μητε απο κεινη τη
μερα τολμησε κανεις ναν τονε ρωτησει πια.
¹ 150. Τοτες ο Ιησους μιλησε στα πληθη και στους
μαθηταδες του λεγοντας ² “Στην καθεδρα του Μωυση
καθησαν οι διαβασμενοι και φαρισαιοι. ³ Ολα λοιπον οσα
σας πουν κανετε τα και κρατειτε· κατα τα εργα τους
ομως μην κανετε, γιατι λεν και δεν κανουν. ⁴ Και δε-
νουνε φορτωματα βαρια κι’ αβασταχτα και τα φορτω-
νουνε στη ραχη των ανθρωπων, μα οι ιδιοι με το
δαχτυλο τους δε θεν ναν τα κουνησουν. ⁵ Και καθε τους
εργο κανουνε για ναν τους καμαρωνουν οι ανθρωποι.
Γιατι πλαταινουνε τα φυλαχταρια τους και μεγαλωνουνε
[των φορεματων ⁶ τουσι τις ουγιες, μα αγαπουν το πρω-
τοκαθισμα στα δειπνα και τα πρωτοστασιδα μεσα στα
συναγωγια ⁷ και τους χαιρετισμους στις αγορες και το ναν
τους φωναζει ο κοσμος Ραββει. ⁸ Μα εσας να μη σας
κραζουνε Ραββει, γιατι ενας ειναι σας ο δασκαλος κι’ ολοι
εσεις αδερφια. ⁹ Και πατερα σας μην κραξτε στη γη, γιατι
ενας ειναι σας ο πατερας, ο ουρανιος. ¹⁰ Μηδε οδηγους
να μη σας κραζουνε, γιατι ενας ειναι σας οδηγος, ο
Χριστος. ¹¹ Κι’ ο μεγαλυτερος σας ας γινει δουλος σας. ¹² Και
οπιος ανυψωνεται θα χαμηλωθει, κι’ οπιος χαμηλωνεται
θ’ αννψωθει.

¹³ “Κι’ αλιμονο σας διαβασμενοι και φαρισαιοι, υποκρι-
ταδες, γιατι κλεινετε τη βασιλεια των ουρανων στην
οψη των ανθρωπωνο γιατι εσεις δε μπαινετε, μα κι’ οσους
μπαινουν δεν αφινετε να μπουν. ¹⁵ 131. Αλιμονο σας
διαβασμενοι και φαρισαιοι, υποκριταδες, τι γυριζετε θα-
λασσα και στερια να καντε ενα νιοφωτιστο, κι’ αμα γινει
τον καντε γιο της γεεννας χειροτερο σας. ¹⁶ Αλιμονο σας
οδηγοι τυφλοι, που λετε Οπιος αμωσει στο ναο, δεν
ειναι τιποτα· μα οπιος αμωσει στο χρυσαφι του ναου,
χρωστα. ¹⁷ Λωλοι και τυφλοι, γιατι τι ειναι μεγαλυτερο,
το χρυσαφι η ο ναος π’ αγιαζει το χρυσαφι; ¹⁸ κι’ Οπιος
αμωσει στο θυσιαστηρι, δεν ειναι τιποτα· μα οπιος
αμωσει στο χαρισμα τ’ απανου του, χρωστα. ¹⁹ Λωλοι και
τυφλοι, γιατι τι’ναι μεγαλυτερο, το χαρισμα η το θυσια-
στηρι π’ αγιαζει το χαρισμα; ²⁰ Οπιος λοιπον αμωσει στο
θυσιαστηρι, ορκιζεται σ’ αφτο και σ’ ολα απανου του· ²¹ και
οπιος αμωσει στο ναο, ορκιζεται σ’ αφτον και στον κα-
τοικο του· ²² κι’ οπιος αμωσει στον ουρανο, ορκιζεται στο
θρονο του Θεου και στον καθισμενο απανου. ²³ 152. Αλι-
μονο σας διαβασμενοι και φαρισαιοι, υποκριταδες, γιατι
δινετε το δεκατο απο το διοσμο κι’ ανηθο και κυμινο,
κι’ αφηκατε τα πιο βαρια του Νομου, τη δικιοσυνη και
σπλαχνια και πιστη. Μα αφτα να κανετε επρεπε και
εκεινα να μην αφιστε. ²⁴ Οδηγοι τυφλοι, που το κουνουπι
το στραγγιζετε και καταπινετε την γκαμηλα. ²⁵ 153. Αλι-
μονο σας διαβασμενοι και φαρισαιοι, υποκριταδες, γιατι
παστρεβετε απ’ οξω το ποτηρι και σκουτελλι, και μεσα
αρπαγη ειναι γιοματα και παραλυσια. ²⁶ φαρισαιε τυφλε,
παστρεψε πρωτα μεσα το ποτηρι και σκουτελλι, για ναν
του γινει και τ’ απ’ οξω παστρικο. ²⁷ 184. Αλιμονο σας
διαβασμενοι και φαρισαιοι, υποκριταδες, γιατι μιαζετε σαν
ταφους ασπρισμενους, π’ απ’ οξω ναι μεν φαινουνται
ομορφοι, μα μεσα ’ναι γιοματοι κοκκαλα νεκρα και καθε
λερα. ²⁸ Ετσι κι’ εσεις ναι μεν απ’ οξω φαινεστε αγιοι στους
ανθρωπους, μα μεσα ειστε γιοματοι υποκρισια κι’ ανομια.
²⁹ 135. Αλιμονο σας διαβασμενοι και φαρισαιοι, υποκρι-
ταδες, γιατι χτιζετε των προφητων τους ταφους και
στολιζετε τα μνηματα των αγιων, ³⁰ και λετε Αν ζουσαμε
στα χρονια των πατερων μας, μαζι τους δε θα συντρο-
φιαζαμε στων προφητων το αιμα. ³¹ Ετσι μονοι σας
κατηγοριεστε το πως ειστε γιοι των προφητοφονιαδων,
³² κι’ εσεις θα συμπληρωστε των πατερων σας το μετρος.
³³ Φειδια, οχιας γεννηματα, πως θα γλυτωστε απο της
γεεννας την καταδικη; ³⁴ Για τουτο εγω να σας στελνω
προφητες και σοφους και διαβασμενους· μερικους τους
θα σκοτωστε και σταβρωστε, και μερικους θα βουρδου-
λιστε μες στα συναγωγια σας και θαν τους διωξτε απο
μια χωρα σ’ αλλη, ³⁵ ετσι για να πεσει απανου σας καθ’ αιμα
εναρετο που χυνεται στη γη, απο το αιμα τ’ Αβελ του
εναρετου ως στο αιμα Ζαχαρια, γιου του Βαραχια, που
τον σφαξατε αναμεσα απο το ναο και το θυσιαστηρι.
³⁶ Αληθινα σας λεω, θα πεσουν ολα αφτα σ’ αφτη τη γενεα.
³⁷ Ιερουσαλημ Ιερουσαλημ, εσυ που θανατωνεις τους προ-
φητες και πετροβολας τους αποστολους σου, ποσες
φορες δε θελησα να περιμασω τα παιδια σου, ετσι οπως
περιμαζεβει η ορνιθα τα ορνιθια της κατου απο τις
φτερουγες, και δε θελησατε! ³⁸ Να, σας παραιτουν το
σπιτι σας. ³⁹ Γιατι σας λεω, δε θα με δειτε τωρα πια ως
να πειτε Βλογητος αφτος που φτανει στ’ ονομα του
κυριου”.
[ε24] ¹ 136. Και βγηκε ο Ιησους απο το ναο και περπατουσε,
κι’ ηρθαν οι μαθηταδες του ναν του δειξουνε τα χτιρια
του ναου. Κι’ ο Ιησους ² αποκριθηκε και τους ειπε “Δε
βλεπετε ολα αφτα; Αληθινα σας λεω, πετρα απανου
σε πετρα εδω δε θ’ αφεθει που να μην γκρεμιστει”.

³ 137. Κι’ ενω καθοτανε στο Ελιοβουνι απανου, πηγαν
κοντα του οι μαθηταδες χωριστα και λεν “Πες μας,
ποτε αφτα θα γινουν; και πιο το σημαδι της παρουσιας
σου και του τελιωμου του κοσμου;” ⁴ Κι’ ο Ιησους απο-
- κριθη και τους ειπε “Κοιταξτε μη σας πλανεσει κανεις.
Γιατι ⁵ πολλοι θαρθουνε στ’ ονομα μου λεγοντας Εγω
ειμαι ο Χριστος, και θα πλανεσουν πολλους. ⁶ Και σας
μελλεται ν’ ακουστε πολεμους και φημες πολεμων.
Τηρατε, μην ταραττεστε· γιατι πρεπει να γινουνε, μα
δεν ειναι ακομα το τελος. ⁷ Τι θα σηκωθει εθνος να
χτυπησει εθνος και βασιλεια να χτυπησει βασιλεια, και θα
γινουν πεινες και σεισμοι εδω κι’ εκει. ⁸ Ομως ολα αφτα
πονων αρχη. ⁹ Τοτες θα σας παραδωσουν σε δεινα και
θα σας θανατωσουν, κι’ ολα τα εθνη θα σας μισουνε για
τ’ ονομα μου. ¹⁰ Και τοτες θα πεσουνε σε πειρασμο πολλοι,
και θα παραδοθουν αναμεσα τους και θα μισηθουν. ¹¹ Και
πολλοι ψεφτοπροφητες θα φανουν και θα πλανεσουν
πολλους. ¹² Και με το να πληθηνει η αμαρτια θα κρυωσει
των πολλων η αγαπη. ¹³ Μα οπιος κανει απομονη ως
στο τελος, αφτος θα σωθει. ¹⁴ Και θα κηρυχτει τουτο το
καλο το μηνημα της βασιλειας μεσα στην οικουμενη
ολη για να φωτιστουν ολα τα εθνη. Και τοτες θα φτασει
το τελος.

¹⁵ “Οταν λοιπον του ρημαγμου το σιχαμα το ειπωμενο
μεσο του Δανιηλ του προφητη το δειτε και στεκει μεσα
σ’ αγιασμενον τοπο (οπιος διαβαζει ας εννοει), ¹⁶ τοτες οι
μεσα στην Ιουδαια ας φεβγουνε στα ορη, ¹⁷ ο στο δωμα
απανου ας μην κατεβει να παρει απο το σπιτι του τα
πραματα [του], ¹⁸ κι’ ο μεσα στο χωραφι ας μη γυρισει
πισω να παρει το ρουχο του. ¹⁹ Κι’ αλιμονο στις εγκυες και
οσες βυζαινουν τοτες. ²⁰ Και προσεφκεστε να μη γινει η
φυγη σας χειμωνα μητε σαββατο· ²¹ γιατι θα γινει τοτες
συφορα μεγαλη, τετια που δεν εγινε απο την αρχη του
κοσμου ως τα τωρα, ²² κι’ ουτε θα γινει. Και να μη ηθελε
κολοβωθουν αφτες οι μερες, σαρκα δε θα γλυτωνε·
μονε για τους εκλεχτους θενα κολοβωθουν αφτες οι
μερες. ²³ Τοτες αν σας πει κανεις Να εδω ο Χριστος η
εδω, μην πιστεβετε. ²⁴ Τι θα φανουν ψεφτοχριστοι και
ψεφτοπροφητες, και θα δειξουνε σημαδια μεγαλα και
τερατα, τοσο που να πλανεσουν, αν γινεται, και τους
εκλεχτους. Να, ²⁵ απο πριν σας τοπα. ²⁶ Αν λοιπον σας
πουνε Να στην ερημια ’ναι, μη βγειτε· να μεσα στα
κελλια, να μην πιστεψτε. ²⁷ Γιατι οπως απο την ανατολη
προβαλλει η αστραπη και φαινεται ως στη δυση, ετσι θα
γινει η παρουσια του γιου τ’ ανθρωπου. ²⁸ Οπουναι το
ψοφιμι, εκει θα μαζεφτουν τα ορνια.

²⁹ “Κι’ εφτυς κατοπι απο τη συφορα εκεινων των μερων
θα σκοτεινιασει ο ηλιος, και το φως της δε θα δωσει η
σεληνη, και θα πεσουν τ’ αστρα απο τον ουρανο, ³⁰ και στα
ουρανια καθε δυναμη θα κλονιστει. Και τοτες το σημαδι
θα φανει του γιου τ’ ανθρωπου μες στον ουρανο. Και
τοτες θα στηθοκοπηθουν ολες οι φυλες της γης, και
θενα δουν το γιο τ’ ανθρωπου που θα φτανει απανου
στ’ ουρανου τα συννεφα με δυναμη και δοξα πολλη.
³¹ Και θα στειλει τους αγγελους του με σαλπιγγας μεγαλο
λαλημα, και θα συναξουνε μαζι τους εκλεχτους του απο
τους τεσσερεις ανεμους, απ’ ακρες ουρανων ως ακρες
τους. ³² Μονε απο τη συκια μαθετε την παραβολη. Οταν
πια απαληνει το κλαδι της και τα φυλλα βγουν, ξερουν
πως κοντα το καλοκαιρι· ³³ ετσι κι’ εσεις οταν τα δειτε ολα
αφτα, να ξερτε πως κοντα ’ναι, στη μπασια μπροστα.
³⁴ Αληθινα σας λεω, αφτη δε θα περασει η γενεα πριν
γινουν ολα αφτα. ³⁵ Ο ουρανος κι’ η γη θενα περασει
ομως τα λογια μου δε θα περασουν.

³⁶ 138. “Κι’ οσο για κεινη τη μερα κι’ ωρα, δεν την
ξερει κανεις, μητ’ οι αγγελοι τ’ ουρανου μητε ο γιος εξον
ο πατερας μονος. ³⁷ Κι’ οπως του Νωε οι μερες, ετσι θα
γινει η παρουσια του γιου τ’ ανθρωπου. ³⁸ Γιατι οπως τοτες
ζουσανε τις πριν τις μερες του κατακλυσμου τρωγοντας
και πινοντας, παιρνοντας και δινοντας γυναικες, ως στη
μερα που ο Νωε μπηκε μεσα στην κιβωτο, ³⁹ κι’ ειδηση
δεν ειχαν οσο πουφτασε ο κατακλυσμος και συνεπηρε
ολους, ετσι θα γινει η παρουσια του γιου τ’ ανθρωπου.
⁴⁰ Τοτες διο θαναι στο χωραφι, ενας παιρνεται μαζι κι’ ο
αλλος αφινεται· ⁴¹ διο π’ αλεθουν με το μυλο, μια τους
παιρνεται μαζι κι’ η αλλη αφινεται. ⁴² Ξαγρυπνατε λοιπον,
τι δεν ξερετε πια μερα ερχεται ο αφεντης σας. ⁴³ Μα
μαθετε το αφτο, πως αν ο νοικοκυρης ηξερε σε πια
[νυχτο]φρουρα θα φτασει ο κλεφτης, θ’ αγρυπναε και
δεν αφινε ναν του τρυπησουνε το σπιτι. ⁴⁴ Για τουτο
ετοιμαζεστε κι’ εσεις, γιατι την ωρα που δεν καρτερατε
φτανει ο γιος τ’ ανθρωπου.

⁴⁵ 139. “Πιος αραγε ειναι ο σκλαβος ο πιστος και φρο-
νιμος, που τονε διορισε ο αφεντης κεφαλη των δουλων
του για ναν τους δινει και να τρων στην ωρα [τους];
Χαρα ⁴⁶ στο σκλαβο εκεινο, που σαν ερθει ο αφεντης του
θα βρει τον πως το κανει. ⁴⁷ Αληθινα σας λεω, πως σ’ ολα
τα υπαρχοντα του θαν τον διορισει κεφαλη. ⁴⁸ Αν ομως
πει μες στην καρδια του ο σκλαβος ο κακος Ο αφεν-
τικος μου αργει, ⁴⁹ κι’ αρχισει τους συντροφους του και τους
χτυπαει, κι’ αν τρωει και πινει με τους μεθυσμενους,
θα φτασει αφτου ⁵⁰ του σκλαβου ο αφεντης τη μερα που
δεν καρτερα και την ωρα που δεν ξερει, ⁵¹ και διο κοματια
θαν τον κοψει και θα βαλει στων υποκριταδων τη σειρα.
Εκει θαναι το κλαψε και το τριξε των δοντιων.
¹ 140. “Τοτε θα μιασει η βασιλεια των ουρανων με
δεκα κορες που πηραν τα λυχναρια τους και βιγηκαν
ν’ απαντησουν το γαμπρο, ² κι’ ειταν οι πεντε τους ασυλ-
λογιστες κι’ οι πεντε γνωστικες. ³ Τι οι ασυλλογιστες σαν
πηραν τα λυχναρια τους, δεν πηρανε μαζι τους λαδι· ⁴ οι
γνωστικες ως τοσο πηρανε μεσα στους λαδολογους λαδι
με τους λυχνους τους μαζι. ⁵ Κι’ αργωντας ο γαμπρος,
νυσταξαν ολες και κοιμουνταν. ⁶ Κι’ ακουστη τα μεσα-
νυχτα φωνη Να ο γαμπρος· βγατε ναν τον απαντηστε.
⁷ Τοτες οι κορες σηκωθηκανε ολες και διορθωσανε τους
λυχνους τους. ⁸ Κι’ ειπαν οι ασυλλογιστες στις γνωστι-
κες Δωστε μας απο το λαδι σας, γιατι οι λυχνοι μας
σβυνουν. ⁹ Κι’ απαντησαν οι γνωστικες και λεν Ισως δε
σωσει για τις διο· πηγαινετε καλυτερα στους πουληταδες
κι’ αγοραστε για τα σας. Κι’ ενω πηγαιναν ν’ αγορασουν,
εφτασε ο γαμπρος, ¹⁰ και μπηκανε μαζι του στις χαρες οι
ετοιμες και κλειστηκε η πορτα. ¹¹ Κι’ ερχουνται υστερα κι’ οι
αλλες κορες κι’ ελεγαν Αφεντη αφεντη, ανοιξε μας. ¹² Και
εκεινος αποκριθη κι’ ειπε Αληθινα σας λεω, δε σας ξερω.
¹³ ξαγρυπνατε λοιπον, τι δεν ξερτε τη μερα μητε την ωρα.

¹⁴ “Γιατι οπως ανθρωπος που πηγαινε στην ξενιτια
φωναξε τους σκλαβους του και τους παραδωκε το βιο
του, ¹⁵ κι’ εδωκε σ’ αλλον πεντε ταλαντα, και σ’ αλλονε διο,
και σ’ αλλον ενα, στον καθενα κατα την αξια του, και
ξενιτεφτηκε· ¹⁶ αμεσως πηγε εκεινος πουλαβε τα πεντε
ταλαντα και δουλεψε μ’ αφτα και κερδισε αλλα πεντε.
¹⁷ Ετσι κι’ ο αλλος με τα διο κερδισε αλλα διο. ¹⁸ Ομως ο
αλλος πουλαβε το ενα πηγε κι’ εσκαψε τη γη κι’ εθαψε
τ’ αφεντη του το χρημα. ¹⁹ Και πολυν καιρο κατοπι φτανει
των ²⁰ σκλαβων ο αφεντικος και λογαριαζεται μαζι τους.
Κι’ εκεινος πουλαβε τα πεντε ταλαντα ηρθε κι’ εφερε
αλλα πεντε ταλαντα, και λεει Αφεντη, πεντε ταλαντα
μου παραδωκες· κοιτα, κερδισα αλλα πεντε. ²¹ Τουπε ο
αφεντης του Λαμπρα, καλε [μου] σκλαβε και πιστε, σε
λιγα εισουνα πιστος, σε πολλα θα σε διορισω· εμπα στ’
αφεντικου σου το ξεφαντωμα. ²² Κι’ ηρθε με τα διο τα
ταλαντα κι’ ο αλλος κι’ ειπε Αφεντη, μου παραδωκες διο
ταλαντα· κοιτα, κερδισα αλλα διο. ²³ Τουπε ο αφεντης
του Λαμπρα, καλε [μου] σκλαβε και πιστε, σε λιγα εισουνα
πιστος, σε πολλα θα σε διορισω· εμπα στ’ αφεντικου σου
το ξεφαντωμα. Μα κι’ αφτος ²⁴ σαν πηγε πουχε λαβει το-
να ταλαντο, ειπε Αφεντη, σ’ ηξερα πως εισαι ανθρωπος
σκληρος, θεριζοντας οπου δεν εσπειρες και μαζεβοντας
οπου δε σκορπισες, ²⁵ κι’ απο το φοβο πηγα κι’ εθαψα το
ταλαντο σου μεσα στη γη· δες, εχεις το δικο σου. ²⁶ Και
απαντησε ο αφεντης του και τουπε Σκλαβε κακε κι’ ακα-
ματη, ηξερες πως θεριζω οπου δεν εσπειρα και μαζεβω
οπου δε σκορπισα· ²⁷ επρεπε λοιπον το χρημα μου να
καταθεσεις με τους τραπεζιτες, κι’ εγω στο γυρισμο μου
θαπαιρνα με τοκο το δικο μου. ²⁸ Παρτε του λοιπον το
ταλαντο και δωστε το σ’ εκεινον με τα δεκα ταλαντα.
²⁹ Τι σ’ οπιον εχει, θα δοθει και περισσεψει· κι’ οπιος δεν
εχει, θαν του παρουν κι’ οτι εχει. ³⁰ Και τον αχρηστο το
σκλαβο βγαλτε τονε στο σκοταδι το πιο οξωτερο· εκει
θαναι το κλαψε και το τριξε των δοντιων.

³¹ 141. “Κι’ οταν ερθει ο γιος τ’ ανθρωπου μεσα στη
δοξα του κι’ ολοι οι αγγελοι μαζι του, τοτες θα καθησει
σε λαμπρο του θρονο ³² και θα συναχτουν τα εθνη ολα
ομπρος του, και θαν τους χωρισει κατα πως χωριζει τα
προβατα ο βοσκος απο τα γιδια, ³³ και τα προβατα θα στησει
δεξια του και τα γιδια αριστερα. ³⁴ Τοτε ο βασιλιας θα πει
στους δεξια του Ελατε, οι βλογημενοι του πατερα μου,
κληρονομηστε τη βασιλεια που σας ετοιμαστηκε απο το
θεμελιωμα του κοσμου. Γιατι ³⁵ πεινασα και μου δωκατε να
φαω· διψασα και με ποτισατε· ξενος ειμουν και με
περιμαζεψατε· ³⁶ γυμνος και με ντυσατε· αρρωστησα κα
με κοιταξατε· φυλακη ειμουν κι’ ηρθατε να με δειτε.
³⁷ Τοτες θαν τ’ αποκριθουν οι αγιοι και θα πουν Κυριε,
ποτε σ’ ειδαμε πεινασμενο και σε θρεψαμε; η διψασμενο
και σε ποτισαμε; και ποτε σ’ ειδαμε ³⁸ ξενο και σε περι-
μαζεψαμε; η γυμνο και σε ντυσαμε; ³⁹ και ποτε σ’ ειδαμε
αρρωστο η σε φυλακη κι’ ηρθαμε να σε δουμε; ⁴⁰ Κι’ ο
βασιλιας θ’ απαντησει και θαν τους πει Αληθινα σας λεω,
οσο ετσι κανατε ενος απο τους αδερφους μου τουτους
τους ελαχιστους, [τοσο] ετσι [και] εμενα μου κανατε.
⁴¹ 142. Τοτες θα πει και στους αριστερα Πηγαινετε απο
μενα, καταρατοι, στη φωτια την αμωνια την ετοιμα-
σμενη του Διαβολου και των αγγελων του. Γιατι ⁴² πεινασα
και δε μου δωκατε να φαωυ· διψασα και δε με ποτισατε·
⁴³ ξενος ειμουν και δε με περιμαζεψατε· γυμνος και δε με
ντυσατε· αρρωστος και σε φυλακη και δε με κοιταξατε.
⁴⁴ Τοτες θ’ αποκριθουν κι’ αφτοι και θα πουν Κυριε, ποτε
σ’ εδαμε πεινασμενο η διψασμενο η ξενο η γυμνο η
αρρωστο η σε φυλακη, και δε σε φροντισαμε; Τοτες
θαν τους απαντησει και θα πει Αληθινα σας λεω, ⁴⁵ οσο
ετσι δεν κανατε ενος απο τουτους τους ελαχιστους,
[τοσο] μητ’ εμενα δε μου κανατε ετσι. Και θα πανε αφτοι
⁴⁶ σε κολαση παντοτινη, μα οι αγιοι σε ζωη παντοτινη”.
¹ 143. Και συνεβηκε, οταν τελιωσε ο Ιησους ολα αφτα
τα λογια, ειπε των μαθηταδων του ² “ξερετε πως σε
διο μερες γινεται το πασκα, και παραδινουνε να στα-
βρωθει το γιο τ’ ανθρωπου”.

³ Τοτες μαζεφτηκανε οι πρωτοπαπαδες κι’ οι δημογε-
ροντοι στο παλατι του αρχιπαπα που λεγουνταν Καϊαφας,
⁴ και συφωνησανε να πιασουνε με πονηρια και να σκοτω-
σουν τον Ιησου. ⁵ Κι’ ελεγαν “Οχι τη σκολη, να μη γινει
ταραχη του λαου”.

⁶ 144. Και σαν εφτασε ο Ιησους στη Βηθανια, στου
Σιμωνα του λωβιασμενου, ⁷ ηρθε γυναικα κρατωντας αλα-
βαστρινο λαγηνι με μυρουδικο πολυτιμο, και του περε-
χουσε το κεφαλι ενω καθοταν [κι’ ετρωγε]. ⁸ Και βλεπον-
τας το οι μαθηταδες του αγαναχτησαν και λενε “Γιατι
αφτος ο χαμος; Γιατι μπορουσε αφτο ⁹ ν’ ακριβοπουληθει
και να δοθει σε φτωχους”. ¹⁰ Και τονιωσε ο Ιησους και
τους ειπε “Τι πειραζετε τη γυναικα; Γιατι δουλεψη καλη
μουκανε εμενα. ¹¹ Τι παντα τους φτωχους τους εχετε μαζι
σας, μα εμενα παντα δε μ’ εχετε. ¹² Τι βαζοντας αφτη τουτο
το μυρουδικο στο κορμι μου απανου, για το θαψιμο μου
τοκανε. ¹³ Κι’ αληθινα σας λεω, οπου κι’ αν κηρυχτει παντου
στον κοσμο τουτο το καλο το μηνημα, θα διαλαληθει και
αφτη το τι εκανε, ναν τη μνημονεβουν”.

¹⁴ 145. Τοτες πηγε ενας απο τους δωδεκα, αφτος που
λεγουνταν Ιουδας Ισκαριωτης, στους ¹⁵ πρωτοπαπαδες και
ειπε “Τι θα μου δωστε, κι’ εγω θα σας τον παραδωσω”.
Κι’ εκεινοι τουζιασαν τριαντα αργυρα. ¹⁶ Κι’ απο τοτες γυ-
ρεβε εφκαιρια ναν τον παραδωσει.

¹⁷ 146. Και την πρωτη μερα των αζυμων πηγανε στον
Ιησου οι μαθηταδες και του λεν “Που θελεις να σου
ετοιμασουμε να φας το πασκα;” ¹⁸ Κι’ εκεινος ειπε “Πη-
γαινετε στη χωρα στου ταδε και πεστε του Ο δασκαλος
λεει Ο καιρος μου σιμωνει· μαζι σου κανω πασκα με
τους μαθηταδες μου”. ¹⁹ Κι’ εκαναν οι μαθηταδες οπως
τους προσταξε ο Ιησους, κι’ ετοιμασαν το πασκα.

²⁰ 147. Και σα βραδιασε, καθοτανε μαζι με τους δωδεκα,
²¹ κι’ ενω τρωγανε ειπε “Αληθινα σας λεω πως ενας σας
θα με παραδωσει”. ²² Και καταλυπημενοι αρχισαν και
τουλεγε ενας ενας “Μην ειμαι εγω, Κυριε;” ²³ Κι’ εκεινος
αποκριθη κι’ ειπε “Οπιος βουτησει μαζι μου το χερι στο
τρυβλι, αφτος θα με παραδωσει. ²⁴ Και ναι μεν πηγαινει
ο γιος τ’ ανθρωπου οπως γραφτηκε για αφτον· ομως αλι-
μονο σ’ εκεινον τον ανθρωπο που μεσο του παραδινεται
ο γιος τ’ ανθρωπου· καλυτερα του να μην ειχε γεννηθει
ο ανθρωπος εκεινος”. ²⁵ Κι’ απαντησε ο Ιουδας ο παρα-
δοτης του κι’ ειπε “Μην ειμαι εγω, Ραββει;” Του λεει
“Εσυ το λες”.

²⁶ 148. Κι’ ενω τρωγανε, πηρε ο Ιησους ψωμι, και
βλογησε και τοκοψε κοματια, και δινοντας στους μαθη-
ταδες ειπε “Λαβετε, φατε· ²⁷ αφτο’ ναι το κορμι μου”. Και
παιρνοντας ποτηρι, δοξολογησε και τους εδωκε λεγον-
τας “Πιετε απο ²⁸ τουτο ολοι σας· τι αφτο’ναι το αιμα
μου, της διαθηκης, που χυνεται για το καλο πολλων,
ωστε να συχωρεθουν οι αμαρτιες. ²⁹ Και σας λεω, πως
απο τωρα δε θα πιω απο τουτο τ’ αμπελοθρεμμα, ως
στη μερα που μ’ εσας καινουργιο θαν το πινω μεσα στη
βασιλεια του πατερα μου”. ³⁰ Κι’ αφου ψαλανε, βγηκανε
στο Ελιοβουνι.

³¹ 149. Τοτες τους λεει ο Ιησους “Ολοι σας θα πεστε
σε πειρασμο για μενα αφτη τη νυχτα. Γιατι ειναι γρα-
μενο Θα χτυπησω το βοσκο και θα σκορπησουνε του
κοπαδιου τα προβατα. ³² Κι’ οταν αναστηθω, θα παω
μπροστα σας στη Γαλιλαια”. ³³ Κι’ ο Πετρος απαντησε και
τουπε “Ολοι αν πεσουνε σε πειρασμο για σενα, εγω
ποτες δε θα πεσω”. ³⁴ Κι’ ο Ιησους του ειπε “Αληθινα
σου λεω, πως αφτη τη νυχτα, πριν λαλησει πετεινος,
τρεις φορες θα μ’ αρνηθεις”. ³⁵ Του λεει ο Πετρος “Κι’ αν
αναγκη μαζι σου να πεθανω, δε θα σ’ αρνηθω”. Ετσι
ειπαν κι’ ολοι οι μαθηταδες.

³⁶ Τοτες πηγαινει μαζι τους ο Ιησους σε μερος που το
λεγανε Γεθσημανει, και λεει των μαθηταδων “Καθηστε
αφτου ως που να παω εκει και να προσεφκηθω”. ³⁷ Και
παιρνοντας μαζι του τον Πετρο και τους διο τους γιους
του Ζεβεδαιου, αρχισε να λυπαται και να βαριοκαρδει.
Τοτες τους λεει ³⁸ “Καταλυπημενη ναι η ψυχη μου ως
στο θανατο· μεινετε εδω και ξαγρυπνατε μαζι μου”.
³⁹ Και προχωρωντας λιγο, επεσε τα πιστομα και περικα-
λιουνταν κι’ ελεγε “Πατερα μου, αν γινεται, ας περασει
περα μου το ποτηρι αφτο· οχι ομως οπως θελω εγω,
μονε οπως εσυ”. ⁴⁰ Κι’ ερχεται στους μαθηταδες και τους
βρισκει κοιμισμενους, και λεει του Πετρου “Ετσι δεν
κατορθωσατε μιαν ωρα ν’ αγρυπνηστε μαζι μου; ⁴¹ Αγρυ-
πνατε και προσεφκεστε για να μην πεστε σε πειρασμο.
Το πνεμα ναι προθυμο, μα η σαρκα αδυναμη”. ⁴² 150.
Παλι πηγε δεφτερη φορα και προσεφκηθηκε “Πατερα
μου, αν δε γινεται να περασει αφτο διχως ναν το πιω,
ας γινει το θελημα σου”. ⁴³ Και πηγε παλι και τους ηβρε
κοιμισμενους, γιατι ειτανε βαρια τα ματια τους. ⁴⁴ Κι’ αφι-
νοντας τους παλι, πηγε και προσεφκηθηκε τριτη φορα,
λεγοντας ξανα τα ιδια λογια. ⁴⁵ Τοτ’ ερχεται στους μαθη-
ταδες και τους λεει “Κοιμαστε λοιπον και ξεκουραζεστε·
γιατι να σιμωσε η ωρα κι’ ο γιος τ’ ανθρωπου παραδινεται
σε χερια αμαρτωλων. Σηκωθειτε, ας παμε· να σιμωσε ο
παραδοτης μου”.

⁴⁶ 151. Κι’ ενω μιλουσε ακομα, ⁴⁷ να ο Ιουδας, ενας απο
τους δωδεκα, ηρθε, και μαζι του πληθος πολυ με σπαθια
και ξυλα απο τους πρωτοπαπαδες και δημογεροντους.
⁴⁸ Κι’ ο παραδοτης του τους εδωκε σημαδι κι’ ειπε “Οπιονε
φιλησω, αφτος ειναι· πιαστε τον”. ⁴⁹ Κι’ αμεσως πηγε
στον Ιησου κι’ επε “Σε χαιρετω, Ραββει” και τον φι-
λησε. ⁵⁰ Κι’ ο Ιησους του ειπε “Φιλε, τι θελεις κι’ ηρθες;”
Τογ’ ηρθαν και βαλανε χερι απανου στον Ιησου και τον
επιασαν. ⁵¹ Και να ενας συντροφος του απλωσε το χερι
κι’ εσυρε το σπαθι του, και χτυπησε το σκλαβο του πρω-
τοπαπα και τουκοψε τ’ ⁵² αφτι. Τοτες του λεει ο Ιησους
“Γυρισε το σπαθι σου στον τοπο του· γιατι οπιος επιασε
σπαθι, με σπαθι θα παει. ⁵³ Η θαρρεις πως δε μπορω να
κραξω του πατερα μου, και θα μου παραταξει τωρα πιο
πολλους αγγελους παρα δωδεκα λεγιωνες; ⁵⁴ Λοιπον πως
θ’ αληθεψουν οι Γραφες, πως ετσι πρεπει να γενει;”
⁵⁵ 152. Εκεινη την ωρα ειπε ο Ιησους στα πληθη “Λες για
κακουργο βγηκατε με σπαθια και ξυλα να με πιαστε.
Καθεμερα μεσα στο ναο καθουμουν και διδασκα, ⁵⁶ και δε
με πιασατε. Ομως αφτο ολο εγινε για ν’ αληθεψουν οι
Γραφες των προφητων”. Τοτες οι μαθηταδες του τον
αφηκαν ολοι κι’ εφυγαν.

⁵⁷ Κι’ εκεινοι που συλλαβαν τον Ιησου τον πηγανε στου
Καϊαφα του αρχιπαπα, οπου μαζεφτηκαν οι διαβασμενοι
κι’ οι δημογεροντοι. ⁵⁸ Κι’ ο Πετρος τον ακολουθουσε απο
μακρια ως στο παλατι του αρχιπαπα, και μπηκε μεσα
και καθοτανε μαζι με τους κλητηρες για να δει το τελος.
⁵⁹ 153. Κι’ οι αρχιπαπαδες κι’ ολη η συνοδο ζηουσαν ψε-
φτομαρτυρια για να σκοτωσουν τον Ιησου, ⁶⁰ και δεν ηβρανε,
κιας πηγανε πολλοι ψεφτομαρτυροι. Μα πηγανε διο
κατοπι κι’ επαν ⁶¹ “Αφτος ειπε Μπορω να χαλασω το
ναο του Θεου και σε τρεις μερες ναν τον χτισω”. ⁶² Κι’ ο
αρχιπαπας σηκωθηκε και τουπε “Δεν απαντας τι σε
κατηγορουν αφτοι;” ⁶³ Κι’ ο Ιησους σωπουσε. Κι’ ο αρχι-
παπας του ειπε “Σε ξορκιζω στο Θεο που ζει, πες μας
αν εσυ εισαι ο Χριστος, ο γιος του Θεου”. ⁶⁴ Του λεει ο
Ιησους “Εσυ το λες. Ομως σας λεω, σε λιγο θα δειτε
το γιο τ’ ανθρωπου που καθισμενος δεξια απο τη Δυναμη
θα φτανει απανου στ’ ουρανου τα συννεφα”. ⁶⁵ Τοτες
ξεσκισε ο αρχιπαπας τα φορεματα του κι’ ειπε “Ασεβησε·
τι θελουμε πια μαρτυρους; Να, τωρα ακουσατε την
ασεβεια· ⁶⁶ τι λετε;” Κι’ απαντησαν κι’ ειπαν “Του πρεπει
θανατος”. ⁶⁷ Τοτε τον εφτυσαν στο προσωπο και τονε
μπατσισαν, ⁶⁸ κι’ αλλοι τον ραβδισαν λεγοντας “Προφητεψε
μας, Χριστε, πιος σε χτυπησε”.

⁶⁹ 154. Κι’ ο Πετρος ειταν καθισμενος οξω στην αβλη,
κι’ ηρθε κοντα του μια κοπελλα κι’ ειπε “Κι’ εσυ εισουνα
με τον Ιησου το Γαλιλαιο”. ⁷⁰ Κι’ αφτος αρνηθη μπροστα
σ’ ολους κι’ ειπε “Δεν ξερω το τι λες”. ⁷¹ Και σα βγηκε
στην αβλοπορτα, τον ειδε μια αλλη και λεει στους εκει
“Αφτος ειτανε με τον Ιησου το Ναζωραιο”. ⁷² Και παλι
αρνηθη μ’ ορικο πως “Δεν τον ξερω τον ανθρωπο”.
⁷³ Και σε λιγο πηγαν οι παροντες κι’ ειπανε του Πετρου
“Αληθινα απο κεινους εισαι κι’ εσυ· γιατι η λαλια σου σε
μαρτυρα”. ⁷⁴ Τοτ’ αρχισε να καταριεται και να ορκιζεται
πως “Δεν τον ξερω τον ανθρωπο”. Κι’ αμεσως λαλησε
πετεινος, ⁷⁵ και θυμηθηκε ο Πετρος το λογο του Ιησου
πουχε πει, πως “Πριν λαλησει πετεινος, τρεις φορες
θα μ’ αρνηθεις”. Και βγηκε οξω κι’ εκλαψε πικρα.

¹ 155. Και σαν ξημερωσε, συφωνησαν ολοι οι πρωτο-
παπαδες κι’ οι δημογεροντοι το να θανατωσουν τον
Ιησου· ² κι’ αφου τον εδεσαν, τον πηραν και τον παραδω-
κανε στον Πειλατο, τον αρχηγο.

³ 156. Τοτες οταν ειδε ο Ιουδας ο παραδοτης του πως
καταδικαστηκε, μετανιωσε και γυρισε τα τριαντα τ’ αργυρα
στους πρωτοπαπαδες και δημογεροντους λεγοντας
⁴ “Αμαρτησα παραδινοντας αιμα αθωο”. Κι’ εκεινοι ειπαν
“Και τι μ’ εμας; Εσυ συλλογισου το”. ⁵ Και πετωντας
τ’ αργυρα μεσα στο ναο, εφυγε και πηγε και κρεμαστηκε.
⁶ Και πηραν τ’ αργυρα οι πρωτοπαπαδες κι’ ειπανε “Δεν
τρεπει ναν τα βαλουμε στον Κορβανα, επειδη ’ναι πλε-
ρωμη για αιμα”. Και συφωνησανε απ’ αφτα ⁷ κι’ αγορασαν
το χωραφι του κεραμιδα για νεκροταφειο των ξενων·
⁸ για αφτο ονομαστη το χωραφι εκεινο αιματοχωραφο
ως στα σημερα. ⁹ Τοτες αληθεψε το ειπωμενο μεσο του
Ιερεμια του προφητη, που λεει Και πηραν τα τριαντα
τ’ αργυρα, τ’ αντιτιμο του τιμημενου, που τιμησαν απο
τους γιους του Ισραηλ, ¹⁰ και ταδωκαν για το χωραφι
του κεραμιδα καθως ο Κυριος με προσταξε.

¹¹ 157. Κι’ ο Ιησους σταθηκε μπροστα στον αρχηγο, και
τονε ρωτησε ο αρχηγος και λεει “Εσυ εισαι ο βασιλεας
των Ιουδαιων;” Κι’ ο Ιησους του ειπε “Εσυ το λες”.
¹² Κι’ οταν τον κατηγορουσαν οι πρωτοπαπαδες κι’ οι δημο-
γεροντοι, δεν απαντησε τιποτα. ¹³ Τοτες ο Πειλατος του
λεει “Δεν ακους ποσα σε κατηγορουν;” ¹⁴ Και δεν του
απαντησε μητε σ’ ενα του λογο, τοσο π’ απορουσε ο αρ-
χηγος υπερβολικα.

¹⁵ 158. Και καθε σκολη ο αρχηγος συνηθιζε ναν του
λεφτερωνει ενα φυλακισμενο του λαου, οπιον ηθελαν.
¹⁶ Κι’ ειχαν τοτες φυλακισμενο σημαντικο που λεγουνταν
Βαραββας. ¹⁷ Ενω ειτανε λοιπον συναγμενοι, τους ειπε ο
Πειλατος “Πιονε θετε να σας λεφτερωσω, το Βαραββα,
η τον Ιησου, αφτον που λεγεται Χριστος;” ¹⁸ Γιατι ηξερε
πως απο μισος τον παραδωκαν. ¹⁹ Κι’ ενω καθοτανε στην
εδρα, εστειλε η γυναικα του και τουπε “Μην εχεις
τιποτα μ’ εκεινον τον αθωο, γιατι μ’ εκανε πολλα να
παθω αποψε στ’ ονειρο μου”. ²⁰ Ομως οι πρωτοπαπαδες και
οι δημογεροντοι επεισαν τα πληθη να ζητησουνε το Βα-
ραββα, και τον Ιησου ναν τον ξολοθρεψουν. ²¹ Κι’ αποκριθη
ο αρχηγος και τους ειπε “Πιονε θετε απο τους διο
τους να σας λεφτερωσω;” Κι’ αφτοι ειπανε “Το Βα-
ραββα”. ²² Τους λεει ο Πειλατος “Τι λοιπον να κανω τον
Ιησου που λεγεται Χριστος;” Του λενε ολοι τους “Να
σταβρωθει”. ²³ Κι’ ο αρχηγος ειπε “Γιατι τι κακο εκανε;”
Κι’ εκεινοι πιο πολυ φωναζανε και λεγανε “Να σταβρω-
θει”. ²⁴ 159. Κι’ ο Πειλατος βλεποντας πως τιποτα καλο
δεν κανει παρα μεγαλωνει ο θορυβος, πηρε νερο κι’ ενιψε
τα χερια ομπρος στο πληθος κι’ ειπε “Αθωος ειμαι απο
το ²⁵ αιμα αφτο· εσεις συλλογιστειτε το”. Κι’ ολος ο λαος
αποκριθη κι’ ειπε “Το αιμα του απανου μας κι’ απανου
στα παιδια μας”. ²⁶ Τοτες τους λεφτερωσε το Βαραββα,
και τον Ιησου τονε βουρδουλισε και τον παραδωκε να
σταβρωθει.

²⁷ 160. Τοτες οι στρατιωτες τ’ αρχηγου πηρανε στο
αρχηγειο τον Ιησου και μαζεψαν τριγυρω του ολη τη
φρουρα. ²⁸ Και ντυνοντας τον κοκκινη στολη του τη
φορεσανε, ²⁹ κι’ επλεξαν ενα στεφανι απ’ αγκαθια και του
τοβαλαν τριγυρω στο κεφαλι, και καλαμι στο δεξυ του
χερι· και γονατιστοι μπροστα του τον περιπαιξαν και
λεγανε “Σε χαιρετουμε, βασιλεα των Ιουδαιων”. ³⁰ Και
φτυσοντες τον, πηραν το καλαμι και τον χτυπουσανε
στην κεφαλη. ³¹ Κι’ οταν τον περιπαιξαν, βγαζοντας του
τη στολη τον εντυσαν τα φορεματα του, και τον πη-
ρανε ναν τον ξταβρωσουν. ³² Και σα βγαινανε, ηβραν εναν
ανθρωπο απο την Κυρηνη πουταν τ’ ονομα του Σιμω-
νας· αφτον αγγαρεψαν για να σηκωσει το σταβρο του.
³³ Κι’ αμα φτασανε στο μερος που το λενε Γολγοθα, που
σημαινει καρας μερος που το λεν, ³⁴ τουδωκαν να πιει
κρασι με χολη ανακατωμενο· κι’ οταν το δοκιμασε, δε
θελησε να πιει. ³⁵ Κι’ αφου τον σταβρωσαν, μοιραστηκαν
τα ρουχα του βαζοντας λαχνο. ³⁶ Και καθησαν και τονε
φυλαγαν εκει. ³⁷ Κι’ εβαλαν απανου απο την κεφαλη του
γραφτο το φταιξιμο του Αφτος ειναι ο Ιησους ο βα-
σιλεας των Ιουδαιων.

³⁸ 161. Τοτες σταβρωνουνται μαζι του διο κακουργοι,
ο ενας απο τα δεξια κι’ ο αλλος απο τ’ αριστερα. ³⁹ Κι’ οι
διαβατες τονε βλαστημουσαν και κουνωντας το κεφαλι
ελεγαν ⁴⁰ “Εσυ που γκρεμιζεις το ναο και σε τρεις μερες
μεσα τονε χτιζεις, σωσου ο ιδιος· αν εισαι γιος του
Θεου, κατεβα απο το σταβρο”. Ετσι κι’ οι πρωτοπαπαδες
με τους ⁴¹ διαβασμενους και δημογεροντους τον περιπαιζαν
και λεγανε ⁴² “Αλλους εσωσε, ο ιδιος να σωθει δε μπορει.
Βασιλεας του Ισραηλ ειναι· ας κατεβει τωρα απο το
σταβρο και θαν τον πιστεψουμε. ⁴³ Στο Θεο στηριζεται·
ας τονε γλυτωσει τωρα αν θελει· γιατι ειπε πως του
Θεου ειμαι γιος”. ⁴⁴ Και το ιδιο, κι’ οι κακουργοι οι σταβρω-
μενοι μαζι του τον εβριζαν.

⁴⁵ 162. Κι’ απο τις εξη η ωρα εγινε σ’ ολη τη γη σκο-
ταδι ως στις εννια η ωρα. ⁴⁶ Και κατα τις εννια η ωρα
φωναξε ο Ιησους φωνη μεγαλη κι’ ειπε Ελωει ελωει,
λεμα σαβακτανει, που σημαινει “Θε μου Θε μου, γιατι
με παραιτησες;” ⁴⁷ Και τ’ ακουσαν μερικοι παροντες και
ελεγαν πως “Τον Ηλια αφτος φωναζει”. ⁴⁸ Κι’ ετρεξε
αμεσως ενας τους και πηρε ενα σφουγγαρι, και γιομι-
ζοντας το ξυδι τοβαλε σε καλαμι απανου και τον ποτιζε·
⁴⁹ κι’ οι αλλοι ελεγαν “Ας δουμε αν ερχεται ο Ηλιας ναν
τον σωσει”. Κι’ ενας αλλος πηρε ενα κονταρι και του
τρυπησε το πλεβρο, και βγηκε νερο κι’ αιμα. ⁵⁰ Κι’ ο Ιησους
εκραξε παλι με φωνη μεγαλη και ξεψυχησε.

⁵¹ 163. Και να τ’ απλωμα του ναου σκισιηκε σε διο
απο πανου ως κατου, κι’ η γη σειστηκε, κι’ οι βραχοι
σκιστηκαν, ⁵² και τα μνηματα ανοιξαν, και πολλα λειψανα
των κοιμισμενων αγιων αναστηθηκαν, ⁵³ και βγαινοντας
απο τα μνηματα υστερα απο την ανασταση του πηγανε
στην αγια χωρα και φανερωθηκανε σε πολλους. ⁵⁴ Κι’ ο
εκατονταρχος κι’ οσοι φυλαγανε μαζι του τον Ιησου, σαν
ειδαν το σεισμο και τα οσα γινουνταν, φοβηθηκαν υπερ-
βολικα και λεγανε “Αληθια γιος Θεου ειταν αφτος”.

⁵⁵ 164. Κι’ ειταν εκει γυναικες πολλες θωρωντας απο
περα, π’ ακολουθησαν τον Ιησου απο τη Γαλιλαια και
τον υπερετουσαν. ⁵⁶ Που μεταξυ τους ειταν η Μαρια η
Μαγδαληνη, κι’ η Μαρια η μητερα του Ιακωβου και του
Ιωση, και των γιων του Ζεβεδαιου η μητερα.

⁵⁷ 165. Και σα βραδιασε, ηρθε ενας ανθρωπος πλουσιος
απο την Αριμαθαια που τον ελεγαν Ιωσηφ, πουχε και
αφτος σταθει μαθητης του Ιησου· αφτος ⁵⁸ πηγε στον
Πειλατο και ζητησε το λειψανο του Ιησου. Τοτες προ-
σταξε ο Πειλατος να δοθει. ⁵⁹ Κι’ ο Ιωσηφ πηρε το λειψανο
και το τυλιξε σε σαβανο καθαριο, ⁶⁰ και τοβαλε μεσα στον
καινουργιο του τον ταφο πουχε κοψει μεσα στο βραχο·
⁶¹ κι’ αφου κυλισε πετρα μεγαλη κοντα στο στομα του
ταφου, εφυγε. Κι’ ειταν εκει η Μαριαμ η Μαγδαληνη
εκκι’ η αλλη η Μαρια, καθισμενες αντικρυ στον ταφο.

⁶² 166. Και την αλλη μερα, την κατοπι της παρα-
σκεβης, συναχτηκανε οι πρωτοπαπαδες κι’ οι φαρισαιοι
στου Πειλατου κι’ επαν ⁶³ “Αφεντη, θυμηθηκαμε πως
εκεινος ο πλανος ειπε οταν ζουσε ακομα Σε τρεις μερες
ανασταινουμαι. ⁶⁴ Προσταξε λοιπον ν’ ασφαλιστει ο ταφος
ως στην τριτη μερα, μηπως παν οι μαθηταδες και τον
κλεψουνε, και πουνε του λαου Αναστηθηκε απο τους
Ρ3
νεκρους, και θαναι το στερνο το λαθος πιο χειροτερο
απο το πρωτο”. ⁶⁵ Τους ειπε ο Πειλατος “Παρτε φρουρα·
πηγαινετε, ασφαλιστε οπως ξερετε”. ⁶⁶ Κι’ εκεινοι πηγανε
κι’ ασφαλισαν τον ταφο, βουλωνοντας την πετρα μαζι
με τη φρουρα.
Ι28] ¹ 167. Και περασμενη η νυχτα το σαββατο, οτι ειταν
να χαραξουνε τα πρωτοβδομαδα, ηρθε η Μαρια η Μαγ-
δαληνη κι’ η αλλη η Μαρια για να δουν τον ταφο. ² Και
να εγινε σεισμος μεγαλος, γιατι αγγελος Κυριου κατεβη
απο τον ουρανο, κι’ ηρθε και κυλισε την πετρα και κα-
θουνταν απανου. ³ Κι’ η θωρια του ειτανε σαν αστραπη
και το φορεμα του ασπρο σαν το χιονι. ⁴ Κι’ επιασε απ’ το
φοβο εκει τους φρουρους τρεμουλα, κι’ εγιναν καθως
νεκροι. ⁵ Κι’ αποκριθη ο αγγελος κι’ ειπε στις γυναικες
“Εσεις μη φοβαστε· γιατι ξερω πως τον Ιησου γυρεβετε
το σταβρωμενο. Δεν ειναι εδω· ⁶ γιατι αναστηθηκε οπως
ειπε. Ελατε εδω, κοιταξτε το μερος πουτανε βαλμενος.
⁷ Και γληγορα πηγαινετε και πεστε των μαθηταδων του
πως Αναστηθηκε απο τους νεκρους, και να πηγαινει
μπροστα σας στη Γαλιλαια. Εκει θαν τον δειτε. Να,
σας ειπα”.

⁸ 168. Κι’ εφυγαν απο τον ταφο γληγορα με φοβο και
χαρα μεγαλη, και παν τρεχατες ναν το πουν των μαθη-
ταδων του. ⁹ Και να απαντησανε τον Ιησου και τους ειπε
“Καλη σας ωρα”. Κι’ εκεινες πηγαν και του αγκαλιασαν
τα ποδια και τον προσκυνησανε. Τοτες τους λεει ο Ιη-
σους “Μη φοβαστε· πηγαινετε πληροφορηστετους αδερ-
φους μου να πανε στη Γαλιλαια, κι’ εκει θα με δουν”.

¹⁰ 169. Κι’ εκει που πηγαιναν, να μερικοι της φρουρας
πηγανε στη χωρα κι’ ειπαν των πρωτοπαπαδων ολα
οσα εγιναν. ¹¹ Και μαζεφτηκανε με τους δημογεροντους,
¹² και συφωνησανε και δωκανε στους στρατιωτες χρηματα
αρκετα και λεν ¹³ “Να πειτε πως Ηρθανε νυχτα οι μαθη-
ταδες του και τον εκλεψαν ενω ¹⁴ εμεις κοιμομαστε. Κι’ αν
τ’ ακουσει ο αρχηγος, εμεις τον πειθουμε και δε θ’ ανησυ-
χηστε”. ¹⁵ Κι’ εκεινοι πηρανε τα χρηματα και κανανε οπως
δασκαλεφτηκαν. Και διαλαληθη αφτος ο λογος με τους
Ιουδαιους ως στα σημερα.

¹⁶ 170. Κι’ οι εντεκα οι μαθηταδες πηγανε στη Γαλιλαια,
στο βουνο που τους ορισε ο Ιησους, ¹⁷ και τον ειδαν και
προσκυνησαν· αλλοι ομως δισταξαν. ¹⁸ Κι’ ο Ιησους πηγε
και τους μιλησε κι’ επε “Μου δοθηκε καθε εξουσια
στον ουρανο και στη γη. ¹⁹ Λοιπον πηγαινετε καθε εθνος
να φωτιστε, βαφτιζοντας τους στ’ ονομα του πατερα και
του γιου και τ’ αγιου πνεματος και ²⁰ διδασκοντας τους να
φυλαν τα παντα οσα σας παραγγειλα. Και να εγω μαζι
σας ειμαι παντα ως στον τελιωμο του κοσμου”.

ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΑΘΘΑΙΟ

ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΑΡΚΟ

¹ Αρχιζει το καλο το μηνημα του Ιησου Χριστου, γιου
του Θεου.

² Οπως ειναι γραμενο μεσα στον Ησαια τον προφητη
Να, στελνω τον αποστολο μου προτυτερα σου, που θα
φτιασει τη στρατα σου. ³ Φωνη που καπιος κραζει στην
ερημο Ετοιμαστε το δρομο του Κυριου, ισια καντε τα
μονοπατια του, ⁴ βγηκε ο Ιωανης ο βαφτιστης στην ερη-
μο και κηρυχνε μετανιωμου βαφτισμα που να συχω-
ρεθουν οι αμαρτιες. Και πηγαινε οξω στον Ιωανη ⁵ ολος
ο τοπος της Ιουδαιας κι’ οι Ιεροσολυμειτες ολοι, και τους
βαφτιζε μεσα στον Ιορδανη τον ποταμο αφου ξομολο-
γουνταν τις αμαρτιες τους. ⁶ Κι’ ειχε ο Ιωανης φορεμα
απο γκαμηλοτριχα και ζουναρι δερματινο γυρω στη μεση
του, κι’ ετρωγε ακριδες και μελι αγριο. ⁷ Και κηρυχνε λε-
γοντας “Ερχεται ο δυνατοτερος μου πισω, που δεν
ειμαι αξιος να σκυψω και να λυσω το λουρι των σαν-
ταλιων του. ⁸ Εγω σας βαφτισα με νερο· ομως αφτος θα
σας βαφτισει με πνεμα αγιο”.

⁹ 2. Συνεβηκε τις τοτε μερες, ηρθε ο Ιησους απο τη
Ναζαρετ της Γαλιλαιας και βαφτιστηκε στον Ιορδανη
απο τον Ιωανη. ¹⁰ Κι’ εφτυς σαν εβγαινε απο τα νερα,
ειδε που σκιζουνταν τα ουρανια και το Πνεμα σαν πε-
ριστερι που κατεβαινε απανου του· ¹¹ και φωνη βγηκε
απο τα ουρανια “Εσυ εισαι ο γιος μου ο αγαπητος· εσενα
καλογνωμησα”.

¹² 3. Κι’ εφτυς το πνεμα τονε βγαζει στην ερημο. ¹³ Και
εμενε στην ερημο μερες σαραντα και τον πειραζε ο
Σατανας. Κι’ εμενε με τα θερια, κι’ οι αγγελοι τον υπε-
ρετουσαν.

¹⁴ 4. Κι’ αφου παραδωκαν τον Ιωανη, ηρθε ο Ιησους
στη Γαλιλαια κηρυχνοντας το καλο το μηνημα του Θεου
και λεγοντας πως ¹⁵ “Εληξε ο καιρος και σιμωσε η βασι-
λεια του Θεου. Μετανιωνετε και πιστεβετε το καλο το
μηνημα”.

¹⁶ Και περνωντας κοντα στη λιμνη της Γαλιλαιας ειδε
το Σιμωνα και τον Αντρεα τον αδερφο του Σιμωνα
. που με τα διχτια τους ψαρεβανε μεσα στη λιμνη, γιατι
ειτανε ψαραδες. ¹⁷ Και τους ειπε ο Ιησους “Ελατε πισω
μου, και θα σας κανω να γινετε ψαραδες ανθρωπων”.
¹⁸ Κι’ αμεσως αφισαν τα διχτια και τον ακολουθουσαν. ¹⁹ Και
προχωρωντας λιγο, ειδε τον Ιακωβο το γιο του Ζεβε-
δαιου και τον Ιωανη τον αδερφο του, που κι’ αφτοι
διορθωναν τα διχτια μεσα στο καραβι, ²⁰ κι’ αμεσως τους
φωναξε. Κι’ αφισανε με τους εργατες τον πατερα τους
το Ζεβεδαιο μεσα στο καραβι και πηγαν πισω του.

²¹ δ. Και πηγαινουνε στην Καφαρναουμ. Κι’ αμεσως το
σαββατο μπηκε μεσα στο συναγωγι και διδασκε. ²² Κι’ απο-
ρουσανε με τη διδαχη του, γιατι τους διδασκε σαν εξου-
σιαστης κι’ οχι καθως οι διαβασμενοι. ²³ Κι’ αμεσως ειτανε
στο συναγωγι τους ανθρωπος με πνεμα ακαθαρτο, και
φωναξε λεγοντας ²⁴ “Τι θελεις απο μας, Ιησου Ναζαρηνε;
ηρθες να μας καταστρεψεις; Σε ξερω πιος εισαι, ο αγιος
του Θεου”. ²⁵ Και το μαλωσε ο Ιησους κι’ ειπε “Σωπα
κι’ εβγα απο μεσα του”. ²⁶ Και τ’ ακαθαρτο, αφου τον σπα-
ραξε και φωναξε με φωνη μεγαλη, βγηκε απο μεσα
του. ²⁷ Και τρομαξαν ολοι, τοσο που συζητουσαν κι’ ελεγαν
“Τι ειναι τουτο; Διδαχη καινουρια μ’ εξουσια· και τα
πνεματα τ’ ακαθαρτα προσταζει και τον ακουν”. ²⁸ Και
βγηκε η φημη του εφτυς παντου σ’ ολα τα περιχωρα
της Γαλιλαιας.

²⁹ 6. Κι’ εφτυς σα βγηκε απο το συναγωγι, πηγε στο
σπιτι του Σιμωνα κι’ Αντρεα μαζι με τον Ιακωβο και
με τον Ιωανη. ³⁰ Κι’ η πεθερα του Σιμωνα ειτανε κατα-
κοιτη με θερμη, κι’ αμεσως του λενε για αφτη. Και πηγε
και τη σηκωσε πιανοντας της το χερι, ³¹ και την αφηκε
η θερμη και τους υπερετουσε. ³² Κι’ αμα βραδιασε, σα βασι-
λεψε ο ηλιος, του φερανε ολους τους αρρωστους και
τους δαιμονισμενους· ³³ κι’ ειταν ολη η χωρα μαζεμενη
στη μπασια μπροστα. ³⁴ Και γιατρεψε πολλους παθιασμε-
νους με λογης λογης αρρωστιες, κι’ εβγαλε πολλα δαι-
μονια, και δεν αφινε τα δαιμονια να μιλουνε, γιατι τον
ηξεραν πως ειναι ο Χριστος.

³⁵ 7. Και το πρωι σηκωθη κατασκοτεινα και βγηκε σε
μερος ερημο, κι’ εκανε εκει την προσεφκη του. ³⁶ Κι’ ετρεξε
κατοπι του ο Σιμωνας κι’ οι συντροφοι του· ³⁷ και τον
ηβραν και του λεν πως “Ολοι σε ζητουν”. ³⁸ 8.Και
τους λεει “Ας παμε εμεις αλλου στα γειτονικα χωρια,
για να κηρυξω κι’ εκει· επειδη για τουτο βγηκα”. ³⁹ Και
πηγε σ’ ολη τη Γαλιλαια κηρυχνοντας μεσα στα συνα-
γωγια τους και βγαζοντας τα δαιμονια.

⁴⁰ Και πηγαινει στον Ιησου λωβιασμενος που τον παρα-
καλουσε λεγοντας του “Κυριε” πως “αν θελεις, μπορεις
να με καθαρισεις”. ⁴¹ Και τονε σπλαχνιστηκε, κι’ απλω-
νοντας το χερι του τον αγγιξε και του λεει “Θελω,
καθαρισου”. ⁴² Κι’ αμεσως τον αφηκε η λωβα και καθα-
ριστηκε. ⁴³ Κι’ αφου τονε φοβερισε, εφτυς τον εβγαλε οξω
και του λεει ⁴⁴ “ Κοιταξε μην πεις τιποτα κανενος· μονε
συρε δειξου στον παπα, και προσφερε για τον καθαρισμο
σου οσα προσταξε ο Μωυσης, ετσι για να φωτιστουν”.
⁴⁵ Ομως εκεινος βγηκε κι’ αρχισε να κηρυχνει πολλα και
να διαλαλει το λογο, τοσο που δε μπορουσε πια ζο
Ιησους] φανερα να μπει σε πολιτεια, παρα οξω σε
ερημους τοπους, και πηγαιναν απο παντου και τον
εβρισκαν.

¹ 9. Και με καιρο, σα μπηκε παλι στην Καφαρναουμ,
ακουστηκε πως ειναι σπιτι, ² και μαζεφτηκαν πολλοι,
τοσο που πια δε χωρουσε μητε [το μερος] το κοντα
στην πορτα, και τους λαλουσε το λογο. ³ Κι’ ερχουνται
και του φερνουν παραλυτικο που τον κουβαλουσαν
τεσσερεις. ⁴ Και σα δε μπορουσαν απο το πληθος ναν
του τον παν κοντα, ξεσκεπασαν τη σκεπη εκει που
ειταν, και τρυπωντας την αμολουνε το κλιναρι πουταν
πλαγιασμενος ο παραλυτικος. ⁵ Κι’ οταν ειδε ο Ιησους
την πιστη τους, λεει του παραλυτικου “Παιδι μου,
συχωρεμενες οι αμαρτιες σου”. ⁶ Κι’ ειτανε μερικοι δια-
βασμενοι, που καθουνταν εκει και συλλογιουντανε μεσα
στην καρδια τους πως ⁷ “Αφτος ετσι μιλει· ασεβει. Πιος
μπορει να συχωρνα αμαρτιες εξον ενας, ο Θεος;” ⁸ Και
αμεσως ενιωσε ο Ιησους με το πνεμα του το τι συλλο-
γιουνται μεσα τους και λεει “Τι τα συλλογιεστε αφτα
μεσα στην καρδια σας; ⁹ Τι ειναι εφκολοτερο, να πεις
του παραλυτικου Συχωρεμενες οι αμαρτιες σου, η να
πεις Σηκω παρε το κλιναρι σου και περπατα; ¹⁰ Ομως
για να μαθετε πως εχει εξουσια ο γιος τ’ ανθρωπου να
συχωρνα στη γη αμαρτιες”, λεει του παραλυτικου
¹¹ “Εσενα λεω, σηκω παρε το κλιναρι σου και συρε σπιτι
σου”. Και σηκωθηκε, ¹² κι’ αμεσως παιρνοντας το κλιναρι
βγηκε μπροστα σ’ ολους, τοσο που σαστιζανε ολοι και
δοξαζαν το Θεο [λεγοντας] πως “Ποτες ετσι δεν
ε[δαμε”.

¹³ 10. Και βγηκε παλι στην ακρολιμνια. Κι’ ολο το πλη-
θος πηγαινε στον Ιησου και τους διδασκε.

¹⁴ Και περνωντας ειδε το Λεβειν, το γιο τ’ Αλφαιου,
καθισμενο στο τελωνιο, και του λεει “Ακολουθα με”.
Και σηκωθηκε και τον ακολουθησε. ¹⁵ 11. Και τυχαινει
να καθεται [και τρωει] στο σπιτι του, και πολλοι τε-
λωνες κι’ αμαρτωλοι καθουνταν μαζι με τον Ιησου και
με τους μαθηταδες του· τι ειταν πολλοι και τον ακο-
λουθουσαν. ¹⁶ Και των φαρισαιων οι διαβασμενοι οταν τον
ειδανε που τρωει με τους αμαρτωλους και τους τε-
λωνες, ελεγαν των μαθηταδων του πως “Με τους
τελωνες τρωει και τους αμαρτωλους”. ¹⁷ Και σαν τ’
ακουσε ο Ιησους, τους λεει πως “Γιατρο δε θελουν οι
γεροι, παρα οι αρρωστημενοι. Δεν ηρθα να κραξω
εναρετους, παρα αμαρτωλους”.

¹⁸ 12. Κι’ οι μαθηταδες του Ιωανη κι’ οι φαρισαιοι νη-
στεβαν. Κι’ ερχουνται και του λενε “Γιατι του Ιωανη
οι μαθηταδες κι’ οι μαθηταδες των φαρισαιων νηστεβουν,
κι’ οι δικοι σου δε νηστεβουν;” ¹⁹ Κι’ ο Ιησους τους ειπε
“Μηπως μπορουν οι μεσα στο γαμο, οσο ειναι ο γαμ-
προς μαζι τους, να νηστεβουν; Οσον καιρο εχουνε μαζι
τους το γαμπρο δε μπορουνε να νηστεβουν. Θα φτα-
σουν ομως μερες που θαν τους παρουν το γαμπρο,
²⁰ και τοτες θα νηστεψουν εκεινη την ημερα. Κανεις
κουρελλι ²¹ καινουργιο δεν το ραβει μπαλλωμα σε ρουχο
παλιο· ειδεμη, παιρνει το γιομισμα απο κεινο, το και-
νουργιο απο το παλιο, και χειροτερεβει η τρυπα. ²² Και
κανεις δε βαζει καινουργιο κρασι σ’ ασκια παλια
ειδεμη, θαν τα σπασει το κρασι τ’ ασκια, και χανουνται
κρασι κι’ ασκια παρα καινουργιο κρασι σ’ ασκια και-
νουργια”.

²³ 13. Κι’ ετυχε ο Ιησους σαββατο να περναει μεσα απο
τα σπαρτα, κι’ αρχισαν οι μαθηταδες του να περπατουνε
μαδωντας τα σταχια. ²⁴ Κι’ οι φαρισαιοι τουλεγαν “Κοιτα
τι κανουνε μερα σαββατο, που δεν πρεπει”. ²⁵ Και τους
ελεγε “Ποτες δε διαβασατε τι εκανε ο Δαβειδ οταν
αναγκαστη και πεινασε, αφτος κι’ οι συντροφοι του;
²⁶ Μπηκε στον οικο του Θεου στον καιρο του Αβιαθαρ του
αρχιπαπα, κι’ εφαγε τους αρτους της προσφορας, που
δεν πρεπει να φαν [αλλοι] εξον οι παπαδες, κι’ εδωκε
και στους συντροφους του;” ²⁷ Και τους ελεγε “Το σαβ-
βατο για τον ανθρωπο εγινε, κι’ οχι ο ανθρωπος για το
σαββατο· ²⁸ ετσι οριστης ειναι και του σαββατου ο γιος
τ’ ανθρωπου”.