ΠΩΣ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΗΣ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΔΙΑ ΝΑ ΚΑΜΝΟΥΝ ΜΕ ΟΛΙΓΟΝ ΚΟΠΟΝ ΚΑΡΠΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ. ΚΕΦ. Ζ'

Εν πρώτοις ήξευρε ότι η γη, οπού δουλεύεται από εντόπιον άνθρωπον, οπού να είναι εκεί γεννημένος και αναθρεμμένος, επιτυχαίνει καλά τα γεννήματα, διατί εγνωρίζει την φύσιν της και την κυβερνά με διάκρισιν, αμή όταν την συναλλάσσουν οι γεωργοί καρπίζει ολιγότερον, διατί δεν την εγνωρίζουσιν. Ομοίως και το σιτάρι και τα λοιπά γεννήματα A3r πρέπει να είναι απ’ εκείνον τον τόπον και μεστωμένα καλά. Και ξενικόν σπόρον μη σπείρης έξω να είναι ανάγκη, ήγουν να μην ευρίσκης εντόπιον, και σπέρνε γέμωσιν και εσόδιαζε ολίγωσιν, αμή ας είναι ο καρπός οπού σπέρνεις ενός χρόνου πάντοτε. Ει δε και δεν ευρίσκεις ενός χρόνου, σπείρε εξ ανάγκης και δίχρονον, αμή τριών ποτέ σου μη σπείρης και χάνεις την έξοδον. Και σπέρνε πρώιμον πάντοτε, ότι το όψιμον σε κομπώνει πολλάκις, αμή το πρώιμον από τας δέκα μίαν ή ολότελα. Μοίραζε δε εις τρία μερτικά το χωράφιον το ένα τρίτον σπέρνε σιτάριον, το άλλο μαγερέματα και το άλλο γ' άφηνε άσπορον ν' αναπαύεται. Και ούτως κάμνε κάθα χρόνον, ότι περισσότερον διάφορον σου δίδει με τον τρόπον ετούτον παρά να το έσπερνες όλον κάθα χρόνον, διατί το σιτάρι καταλεί πολλά το χωράφιον και, όταν μείνουσι τα δύο τρίτα της γης χωρίς σιτάριον, πολλά αναπαύεται. Και τον άλλον χρόνον σπείρε το σιτάρι εκεί όπου ήσαν τα μαγερέματα, και αυτό, οπού είχε τα όσπρια, άφες άσπορον. Και ούτω κάμνε κάθα χρόνον να κερδίζης και τον σπόρον και να καρπίζουν καλύτερα. Ο δε καιρός του σπόρου είναι από τας κ' Σεπτεμβρίου έως της Υπεραγίας Θεοτόκου τα Εισόδια ή δεκαπέντε ημέρας πρωτύτερα και υστερώτερα.