ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΛΑΙΑΣ ΠΟΤΕ ΦΥΤΕΥΟΝΤΑΙ. ΚΕΦ. ΙΔ'

Από τας ιε' του Νοεμβρίου μηνός έως τας κ' του Δεκεμβρίου φυτεύονται και το φθινόπωρον και την άνοιξιν, A6r ότι το μεν φθινόπωρον είναι η γη ακόμη ζεστή από την καύσιν του θέρους και την άνοιξιν πάλιν είναι νοτερή από τες βροχές του χειμώνος. Και η νοτερή γη κάμνει τας ελαίας και εβγάνουν μεγάλα βλαστάρια και φύλλα λιπαρά και εύμορφα. Γίνουνται δε και εις την άσπρην γην να είναι απαλή και παχεία και λιπαρά, καθώς είναι εις την Αθήναν, εις την Κυδωνίαν της Κρήτης και Ιεράπετρον, εις τους οποίους τόπους έχουσι ελαιώνων τόσην ποσότητα. Εις δε την μαύρην γην δεν γίνουνται, ούτε εις την κόκκινην, διατί είναι καυστική και καίγει τα φυτά και μαραίνονται. Ομοίως και εις το στρέμμα δεν προκόπτουσιν, ήγουν εις την σκαμμένην γην, ότι γίνουνται μεν τα φυτά ογλήγορα, αμή κάμνουσι τον καρπόν πτωχόν χωρίς λάδι μόνον νερόν γέμοντα, καθώς με την δοκιμήν εγνωρίσαμεν.