ΔΙΑ ΤΑΣ ΚΙΤΡΙΑΣ. ΚΕΦ. Κ'

Αυτές αγαπούσιν υπέρ τα άλλα δένδρα νερόν περισσότερον. Φυτεύονται από το φθινόπωρον έως τας ιε' του Μαρτίου. Από τον νότον ωφελούνται και από τον βορέαν βλάπτονται. Όταν έχουν πολλά κίτρα, κόπτε τα περισσότερα και άφηνε ολίγα και τότε κάμνεις δύο καλά, ήγουν πρώτον μεν δεν ασθενά το δένδρον, διατί ξεφορτώνεται, και S. 151 δεύτερον εκείνα τα ολίγα γίνουνται μεγαλύτερα και νοστιμότερα. Εις την Κωνσταντινούπολιν, εις την Βενετίαν και εις άλλους τόπους ψυχρούς πρέπει να φυτεύετε τες κιτρίες και λεμονίες σιμά εις τον τοίχον ή εις τες καμάρες δια να τες σκεπάζετε τον χειμώνα με ψάθες να μη παγώνουσι. Και τύλισσε τα κλαρία τους με κολοκυνθίας φύλλα. Ομοίως και B2r τας ρίζας να σκεπάζετε με στάκτην κολοκυνθίας, ότι αυτή έχει φυσικήν δύναμιν και φυλάττει τας κιτρίας από την ψύχραν. Το δε κίτρον, όταν είναι μικρόν, βάλε το εις αγγείον υάλινον εάν έχης ή εις κεράμειον, μα να έχη τρύπες να αναπνή. Και τότε όσον είναι το αγγείον, τόσον μεγάλο γίνεται και το κίτρον, διατί συνερίζεται. Εάν ζυμώσης ύψον να αλείψης το κίτρον, φυλάγεται πολύν καιρόν άσηπον. Η κιτρία δεν καρπεί, εάν την κεντρώσης εις το ομμάτι, αλλά μόνον εις το ξύλον ως κλήμα. Εάν δε πάλιν χώσης τα κίτρα εις κριθάρι, δεν σέπονται. Εάν κεντρώσης εις την κιτρίαν μηλίαν, έχεις μήλα όλον τον χρόνο εύμορφα.