S. 162 ΝΑ ΦΥΛΑΞΗΣ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΠΟΛΥΝ ΚΑΙΡΟΝ ΑΣΗΠΑ. ΚΕΦ. ΜΑ'

Το κορίχι, το πωρικόν και αλλά σταφύλια όμοια τούτων βασταγερά, οπού δεν σαπίζουν ογλήγορα, αυτά ημπορείς να φυλάξης έως την άνοιξιν. Μάλιστα εγώ τα είδα εις την Σκύρον πολλές χρονιές και τα έχουσιν έως να γένουν τα νέα τον Αύγουστον και εθαύμασα, διατί εφαίνουνταν νωπά και ροδοκόκκινα ωσάν να τα ήθελαν κόψειν αυτήν την ώραν από το κλήμα. Και ερωτήσας τινά απ' αυτούς να μου ερμηνεύση τον τρόπον μου αποκρίθηκε λέγοντας· κόψε τα σταφύλια την ολίγωσιν του φεγγαρίου να μην είναι περισσά ώριμα ουδέ πάλιν άγγουρα, αλλά να κρατούσι καμπόσον ακάμωτα, βάλεC3r τα εις τον ήλιον πιδέξια απάνω εισέ πτέρην η κληματόφυλλα ή άλλα χορτάρια να μη πληγωθούσι και, αφού κάμουσι ώρες τέσσαρες, τα έπαρε και καθάρισέ τα να μην έχουν ρώγες σαπημένες ή φύλλα από χορτάρια τίποτας και βούτηξέ τα ένα προς ένα εισέ βρασμένην θάλασσαν. Ή αδέν έχης θάλασσαν, ας είναι και νερόν, αμή να έχη μέσα άλας, ότι η άλμη τα φυλάγει και δεν τα τρώγουν οι σκώληκες. Αμή φυλάγου να μη κάμουσι ώραν πολλήν εις το θερμόν, μόνον ευθύς να τα εβγάνης. Και βάλε τα εισέ άχερα κρίθινα ή κρέμασέ τα εις την στέγην του οίκου σου να μην εγγίζη ένα μετ' άλλο και κοσκίνιζε το σιτάρι εκεί αποκάτω να παγαίνη η σκόνη εις τα σταφύλια, ότι αυτή έχει δύναμιν εκ φύσεως και τα φυλάγει καιρόν πολύν άσηπα. Και δια να μη τα τρώγουν τα μελίσσια και τα άλλα ζωΰφια βάνε ολίγον λάδι εις το στόμα σου και περέχα τα ή βάνε το εις το θερμόν, όταν τα ζεματίζης, και τόσον χρείζει.

Ούτως κάμνουσι και τα σύκα, τα κεράσια, σταφίδας, απιδοκόμματα και άλλα πωρικά· αφού τα ξηράνουσιν εις τον ήλιον και τα ζεματίζουν με την θάλασσαν και τα βάνουν εισέ μίαν ψάθην παστρικήν να στραγγίξουν ολίγον, και τότε τα φυλάγουν ακόμη ζεστά εις το πιθάρι ή παραβούτι και τα πατούσι δυνατά και, αν είναι σύκα, ζαχαρώνουν και γίνουνατιC3v γλυκύτατα. Ομοίως κάμνουν και τα δαμάσκηνα, μαράσκια και όλα τα πωρικά, οπού ξηραίνουσιν.