S. 163 ΔΙΑ ΝΑ ΚΑΜΗΣ ΚΡΑΣΙ ΕΙΣ ΩΡΑΣ ΧΡΕΙΑΝ ΧΩΡΙΣ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΚΑΛΟΤΑΤΟΝ. ΚΕΦ. MB'

Βάλε εις ένα μαστέλον ή εισέ πιθάρι κρασερόν σταφίδα λίτρας ν' και βράσε ένα χάλκωμα μεγάλο νερόν, βάλε το μέσα εις την σταφίδα βραστόν και ένα μίστατο ξύδι δριμύ. Άφες να περάσουν ώρες κδ'. Έπειτα πάλιν βράσε άλλες τρεις χαλκωματίες νερόν, βάλε το μέσα και φράξε το και εις οκτώ ημέρας γίνεται κρασί ωραιότατον, νόστιμον εις την γεύσιν και υγιέστατον εις τον στόμαχον. Και, αν θέλης να το φυλάγης καιρόν πολύν, έβγανε καθ' έκαστην μίαν κανάτα κρασί και βάνε άλλο τόσον νερόν και δεν χάνει ποσώς την δύναμιν και ουσίαν του. Αυτή είναι μία ερμηνεία θαυμάσιος και κατά αλήθειαν πολυτίμητος, την οποίαν μας ερμήνευσεν ένας γνωστικός και πολυμαθής άνθρωπος από τα μέρη της Μοσχοβίας με τον οποίον ετύχαμεν εις ένα κάστρον, οπού μας απέκλεισαν οι πολέμιοι, και δεν είχαμεν οίνον και αυτός με την άνωθεν μηχανήν έκαμε και δεν μας έλειψε το κρασί, έως ετελείωσεν η μάχη και ελυτρώθημεν. Με τον αυτόν τρόπον λοιπόν ημπορεί πας ένας οπού έχει πολλήν φαμελίαν C4r να πορευθή με ολίγην έξοδον και μάλιστα εις τους τόπους, οπού είναι ακριβόν το κρασί ή και ολότελα δεν ευρίσκεται, ότι η σταφίδα τον καιρόν ετούτο είναι τόσον πολλή και εξόχως η ψιλή της Κεφαλληνίας και Ζακύνθου, οπού την αγοράζεις με ολίγον τίποτας. Γίνωσκε δε ότι κατά την ποσότητα της σταφίδας να βάνης και το νερό, ήγουν τέσσερις λίτρας σταφίδα εις κάθε μίστατον ή πάλιν, ως θέλεις, να το κάμης δυνατότερον ή αχαμνότερον, ότι, όταν βάλης ολίγον νερόν, γίνεται το κρασί καλύτερον.