ΟΤΑΝ ΕΒΓΑΝΗ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΚΑΚΗΝ ΜΥΡΩΔΙΑΝ ΝΑ ΤΟ ΙΑΤΡΕΥΣΗΣ. ΚΕΦ. ΜΕ'

Κάρφωσε εις ένα κίτρον ή γλυκονέραντζον πολλά μοσκοκάρφια διαλεκτά, έως να γεμώση το νεράντζι, το οποίον κρέμασε μέσα εις το βουτσί, μα να μην εγγίζη εις το κρασί, και φράξε καλά τον πόρον να μην εβγαίνη η ευωδία η οποία παγαίνει εις το κρασί και χάνει τον βρώμον του. Ή κάμε στάκτην με μερσινόκουκκα, ήγουν της μυρτίας τον καρπόν, και ρίξε την εις το κρασί, όταν βράζη, και δίδει του καλήν ευωδίαν. Το αυτό κάμνει και η ρίζα του αρκεύθου, cioè C5r ginepro, να την κόψης μικρά κομμάτια να την βάλης εις το κρασί όταν βράζη και να τρίβης τα άκρα του βουτσού με φύλλα του πεύκου ή της κουκουναρέας ή με κυπάρισσον. Άλλοι πάλιν βάνουσι το άνωθεν νεράντζι εις την μέση του κρασίου.