ΤΟ ΧΟΙΡΝΟΝ. ΚΕΦ. ΟΖ'. (ΠΘ')

Είναι θερμόν και υγρόν και το βυζανιάρικον υγρότερον. Το μεσιακόν είναι καλύτερον, ήγουν ούτε γεροντικόν ούτε πολλά νέον. Το αρσενικόν και αναθρεμμένον εις το όρος ή εις πεδιάδα δίδει τροφήν πολλήν, κινά το ούρος, αμή βλάπτει τους ευγενείς οπού δεν δουλεύουσι, διατί μετατρέπεται εισέ κακούς χυμούς. Γεννά φλέγμα και πέτραν εις το ούρος και πάθος εις το σκώτι και κάμνει την χολήν περισσώς. Το θηλυκόν είναι χειρότερον. Οπτόν εις την σούβλαν ή εσχάραν με αρωματικά χορτάρια, ήγουν μαραθόσπορον, γαρόφαλα ή άλλα τοιαύτα, βλάβει ολιγότερον. Και ας το τρώγουν τον χειμώνα οι νέοι και οι δουλευτάδες, αμή οι σπουδαίοι, οπού δεν δουλεύουσι, και οι γέροντες μη το τρώγουσιν. Το αγριογούρουνον είναι καλύτερον από το ήμερον, αμή έχει την αυτήν φύσιν και χάριτας οπού είπομεν.