ΔΙΑ ΤΟ ΛΑΦΙ. ΚΕΦ. Π' (ΠΒ')

Είναι θερμόν εις το πρώτον και ξηρόν εις το δεύτερον. Το νέον και μουνουχισμένον είναι καλύτερον και δίδει τροφήν πολλήν. Το κέρατόν του να καύσης ο καπνός του διώκει τα οφίδια και όλα τα φαρμακερά ζώα. Ομοίως και το κόκκαλον, S. 196 οπού ευρίσκεται εις την καρδίαν του, είναι καταπολλά αντιφάρμακον δι' αυτό το χρειάζουνται εις την θηριακήν. Το λάφινον κρέας είναι κακοχώνευτον, δίδει τρόμον εις τα μέλη και παράλυσιν και αιτιά τον τεταρταίον ρίγον, ήγουν καρτάναν, F6v αμή, όταν το ψήσης με πολύ λαρδίν ή άλλο κρέας παχύ, χάνει την κακοσύνην του, πλην και αυτό μη το τρώγουν το καλοκαίρι, ότι τότε τρώγει οφίδια και γίνεται βλαβερότερον.