ΡΙΖΙ. ΚΕΦ. ΠΗ'. (Ϟ')

Το ρίζι είναι θερμόν εις το πρώτον και ξηρόν εις το δεύτερον. Είναι στυπτικόν, δίδει πολλήν σπατάλην, όταν το βράσης με παχέα πράγματα, και πληθαίνει το σπέρμα, αμή είναι χοντρόν και κακοχώνευτον και όστις το πολυτρώγει βλάπτεται, όταν έχη πόνους από χολήν. Πρέπει γουν να το πλύνης καλά με απόζευμα από πίτερα, έπειτα να το βράσης με παχύ ή βούτυρον ή γάλα και με αμύγδαλα και ζάχαρη και κανέλλαν, ότι τότε αφήνει την κακοσύνην του, αμή να βράση S. 200 καλά, έως να το δης να μακρύνη και να ασπρίση ως την χιόνα. Είναι καλόν δι’ εκείνους, οπού δουλεύουσι, να το τρώγουσι τον χειμώνα, αμή βλάπτει τους οκνηρούς, τους φλεγματώδεις και γέροντας. Το μπίζι έχει την φύσιν του Gv ρεβυνθίου και τα λαθούρια των κουκκίων, όθεν ως όμοια τούτων δεν γράφομεν δια ταύτα ξέχωρα δια να φύγωμεν την πολυλογίαν και να ιστορίσωμεν τα κυριότερα χορταρικά οπού είναι ωφελιμότερα.