ΑΝΤΙΔΙΟΝ. ΚΕΦ. ϞΓ'. (ϞΕ')

Ετούτο πάλιν είναι ωφελιμότερον και πολλά ιαματικόν δι’ αυτό βάνουσι το νερόν του εις τα σιρόπια. Καταψυχίζει το συκώτι και όλα τα πυρωμένα μέλη, σβήνει την δίψαν, κινεί G3r το ούρος, αμή είναι και αυτό ψυχρόν. Τα ήμερα είναι καλύτερα, αμή να τα χώσης εις το χώμα καμπόσος ημέρας έως να ασπρίσουν ή εις την άμμον, ότι τότε γίνουνται εύνοστα και χωνευτικότερα. Καθαρίζουσι το αίμα, υγιαίνουν την ψώραν, μόνον τους παραλυτικούς βλάπτουσι και εκείνους οπού τρέμουν τα μέλη τους. Και όσοι έχουσι ψυχρόν στόμαχον ας τα τρώγουν με πιπέρι ή σταφίδα ή άλλο θερμόν πράγμα. Το βρασμένον είναι υγιέστερον από το ωμόν. Όταν είναι καύσις ωφελά πολλά τους νέους, τους χολερικούς και όσους έχουσιν αίμα πολύν και θερμόν στόμαχον και το τρώγουσιν. Όσοι δε είναι ψύχρας κράσεως, όταν δεν είναι καύσις, ας το τρώγουν με βάρσαμον ή ρούκα, με τραχόν ή με άλλο θερμόν χορτάριον.