ΠΕΡΙ ΜΑΛΑΘΡΟΥ. ΚΕΦ. ϞΕ'. (ϞΖ')

Το μάραθον είναι θερμόν και κινά το ούρος, τα καταμήνια. Κάμνει γάλα πολύ, καθαρίζει τα νεφρά και δίδει πολλήν ωφέλειαν εις τα εντόσθια, αμή περισσότερον ωφελά το φως των ομμάτων να το τρώγουν με ολίγον ζουμόν, αλλά και ωμόν είναι καλόν, και, όσοι έχουν ασθένειαν εις τους οφθαλμούς, ας κοπανίζουν την ρίζαν του να την πλύνουν πρώτον καλά να μην έχη χώμα, έπειτα να την αποσφωνιάξουν και το νερόν της να βάνουν εις τα ομμάτια ταχύ και βράδυ και φωτίζουνται, όταν έχουν μικράν σκότισιν, ώσπερ να ειπούμεν ορνιθοτύφλωμα. Και ετούτο εμάθαμεν από τα οφίδια, τα οποία κρύπτουνται εις τους φωλεούς και τρύπες αυτών όλον τον χειμώνα και το καλοκαίρι, όταν έβγουν, είναι ωσάν τυφλά και τρίβοντας τα όμματα εις το μάλαθρον φωτίζονται. Δια τούτο έχει την επωνυμίαν αυτήν εκ του μάλα θεωρείν, ήγουν όστις το συχνεύει βλέπει καλά, αμή, όποιος το πολυτρώγει, κινδυνεύει να κάμη φιάγκο, διατί θερμαίνει πολλά το αίμα και γεννά την πέτραν. Και ας το τρώγουν ολίγον οι χολερικοί και νεώτεροι και ας διαλέγουν το τρυφερότερον και ας το βάνουν εις το νερόν πρώτον να κάμνη ώραν πολλήν. S. 204