ΤΟ ΣΚΟΡΟΔΟΝ. ΚΕΦ. ΡΒ' (ΡΔ')

Είναι θερμόν πολλά και αντιφάρμακον δια τούτο το λέγουσιν όλοι θηριακήν των χωρικών. Ωφελά εις τους ναυτικούς να το τρώγουν δια να μη τους βλάπτη ο βρώμος της σεντίνας. Ομοίως και εις όλα τα βρωμερά πράγματα και εις αέρα βλαβερόν, θανάσιμον είναι περισσά ωφέλιμον και, όταν πίνης νερόν ασθενισμένον ή τρώγης φαγί βλαβερόν, σε ωφελά το σκόρδον, αμή βλάπτει τους χυμούς και την κεφαλήν. Και μη τρώγης πολύ ωμόν, αλλά ψημένον, ότι τότε χάνει την κακοσύνην του και την δύναμιν. Βλάπτει τας γυναίκας, οπού βυζάνουν, και εις τες ζοχάδες και μη το τρώγουσιν. Εις δε το δάκαμα της εχίδνος ωφελά και τους G6v υδρωπικούς και όσους έχουσι βήχαν. Αφού φάγης σκόρδον, τρώγε καμπόσα κουκκία ωμά ή σέλινον να μη βρωμά το στόμα σου ή απήγανον. S. 207