ΠΕΡΙ ΚΙΤΡΩΝ. ΚΕΦ. ΡΙΔ'. (ΡΙΣΤ')

Το φλούδι του κίτρου και ο σπόρος του είναι θερμά και κάμνουν και τα άλλα φαγητά και χωνεύουν ογλήγορα. Και μάλιστα ο σπόρος είναι αντιφάρμακος και εις δάκαμα σκορπίου να τον πίνουν και εις άλλα ιοβόλων θηρίων δακάματα. Η δε οξυνίδα και το έσωθεν της φλούδας είναι ψυχρά και πολλά κακοχώνευτα και φλεγματικά, όθεν μη φάγης ποτέ κίτρον καθαρισμένον, αλλά τρώγε το με την έξωθεν φλούδαν, η οποία θεραπεύει την βλάβην του έσωθεν. H3v Φαίνεται εις τας Ιστορίας των Αιγυπτίων ότι εκατάκρινεν ο βασιλεύς δύο ανθρώπους εις θάνατον να τους φάγουν ασπίδες και άλλα θηρία θανάσιμα οίτινες, διατί έτυχε και έφαγαν αυτήν την ημέραν, οπού τους έριψαν εις τον λάκκον, ένα κίτρον, δεν τους έβλαψαν τα δακάματα των ιοβόλων. Και την άλλην ημέραν δια να εγνωρίσουν την αιτίαν καλύτερα έδωσαν του ενός ένα κίτρον και το έφαγε του δε ετέρου δεν έδωσαν και βάνοντές τους πάλιν εις τον λάκκον τους εδάκασαν τα θηρία, αμή μόνον ο ένας, οπού δεν έφαγε κίτρον απέθανεν, ο δε έτερος εγλύτωσε και εγνωρίσθη η δύναμις του κίτρου από τοίουτον θαυμάσιον. Το κιτράτο είναι πολλά ωφέλιμον, αμή η φλούδα, καθώς είπομεν, ήτις έχει όλην την δύναμιν και του σπόρου πάλιν το έσωθεν. Το δε ροδόσταμα, οπού γίνεται με το άνθος του κίτρου, είναι χρήσιμον φάρμακον κατά του λοιμού, ήγουν όταν είναι θανατικόν, να το αλείφεσαι εις το πρόσωπον να πίνης και ολίγον η πανούκλα δεν σου εγγίζει. Αμή το ψαχνόν του είναι πολλά κακοχώνευτον και μη το τρώγης μοναχόν παρέξ να είναι αρτυμένον με ζάχαρην.