ΜΗΛΑ. ΚΕΦ. ΡΚΓ'. (ΡΚΕ')

Τα γλυκά είναι θερμά και υγρά. Τα χοντρά και κόκκινα είναι άβλαβα, αμή να είναι ώριμα εις το δένδρον, ότι, εάν δεν είναι φθασμένα, βλάπτουσιν. Και τα άνοστα είναι βλαβερά εις τον στόμαχον. Όλα έχουσι μίαν φύσιν και ωφελούσι, να τα τρώγης ψητά με ζάχαρην, ότι τότε δίδουσι του στομάχου πολλήν βοήθειαν και εβγάνουσι το φλέγμα, αμή βλάπτουσιν, όσους έχουν αχαμνόν στόμαχον, και μάλιστα όταν τα τρώγουσιν άψητα, αμή, όστις τα τρώγει ψημένα εις τα ανθράκια, να βάνη και άνεζι ζαχαρωμένον, ήγουν γλυκάνισον, δεν τον βλάπτουσι. Τα μήλα βαστούσι πολύν καιρόν εις τα σίτινα άχερα, αμή να μην εγγίζη ένα μετ' άλλο. Τα ξυνά μήλα γεννούσι φλέγμα πολύ και κάμνουν τον άνθρωπον και χάνει την ενθύμησιν, ήγουν άστοχα και δεν ένθυμαται τας πράξεις του. S. 218