ΤΑ ΚΑΣΤΑΝΑ. ΚΕΦ. ΡΚΕ' (ΡΚΖ')

Τόσον ήμερα ωσάν και άγρια είναι θερμά εις τον πρώτον βαθμόν και ξηρά εις τον δεύτερον και στυπτικά. Τα χοντρά είναι καλύτερα και, όσον γενούσι πλέον ημερών, τόσον γίνουνται άβλαβα. Δίδουσι τροφήν πολλήν, παρακινούσι το σκάνδαλον της σαρκός. Τρώγουνται εις τα ανθράκια ψημένα και με νερόν βρασμένα, αμή όποιος τα πολυτρώγει πονει η κεφαλή τους και σφίγγει το κουφάρι του, διατί είναι αργοχώνευτα. Όταν τα τρώγης ωμά σε βλάπτουσι χειρότερα. Λοιπόν όσον ημπορείς ολιγότρωγέ τα, μόνον όταν είναι ψύχρα, και πίνε καλόν κρασίν ύστερα. Τινές τα κάμνουν αλεύρι και τα ζυμώνουν με σίτινον και κάμνουσι ψωμί γλυκύ και κίτρινον. Κάστανα κοπανισμένα με άλας και μέλι ιατρεύουσι το δάκαμα σκύλου να τα βάνης απάνω εις την πληγήν. Οι φλεγματώδεις ας τα τρώγουν με το μέλι οπτά εις Η7ν τους άνθρακας και οι χολερικοί με πιπέρι και άλας ή πολλήν ζάχαρην.