Ο ΚΕΦΑΛΟΣ. ΚΕΦ. ΡΛΔ'. (ΡΛΣΤ')

Είναι καλόν οψάριον, δίδει τροφήν, το ζουμί του κινά την Ι3r κοιλίαν. Είναι και εις την γεύσιν νόστιμος, αμή ας είναι θαλάσσιος από τόπον πετρώδην ή από άμμουδα, ότι όταν είναι εισέ ρύπον και λάσπην βλάπτει τον στόμαχον ως κακοχώνευτος. Γεννά κακούς χυμούς και πολλά περισσεύματα. Τους χοντρούς κεφάλους μαγέρευε, τους μικρότερους κάμνε οπτούς εις την σχάραν με αρίγανην και τα μικρά τηγάνιζε και τρώγε τους με ζωμί του νεραντζού τον χειμώνα και το φθινόπωρον.