ΕΙΣ ΠΟΝΟΝ ΟΔΟΝΤΩΝ. ΚΕΦ. ΡΜ'. (ΡΜΒ')

Βράσε καλακάνθι (vedriolo) με ξύδι και μετ' αυτό πλύνε τα οδόντια, οπού πονούσι, και κράτει το ώραν πολλήν εις το στόμα σου. Ή μέλι και ξύδι με άλας βράσε και κράτει το ζουμί ζεστόν όσον ημπορείς εις το στόμα σου και, όταν κουνούσιν, ήγουν σαλεύουσι, τα οδόντια, στούπισον λιβάνι, μαστίχι και ροϊδόφυλλα όλα αντάμα, κάμε τα σκόνην και την νύκτα, όταν υπάγης να κοιμηθής, πλύνε πρώτον το στόμα σου με καλόν κρασί, έπειτα βάνε εις τους οδόντας από ταύτην την σκόνην και καμίαν φοράν πάλιν τα τρίβε με ψύχαν ψωμίου. Ει δε έχουσι σκώληκας, κοπάνισε πρασόσπορον και δισκύαμον, βάλε τα εις το στόμα σου απέξω ζεστά να υπάγη η άχνα εις τους οδόντας και ψοφούσιν οι σκώληκες.

Έτερον θαυμάσιον. Όταν είναι χαλασμένα πολλά τα S. 228 οδόντια και δίδουσι πόνον πολύν, βάλε εισέ μίαν κόλλαν χαρτί σπόρον από τον δισκύαμον, άπλωσέ τον και τότε άψε μίαν λαμπάδα από άσπρον κερί και γέρνε την απάνω εις το χαρτί να στάσση το κερίν εις τον σπόρον και τότε έπαιρνε απ’ εκείνες τες σταλαματίες, οπού είναι κολλημένος ο σπόρος απάνω τους, βάνε τες εις ένα κεραμίδι ή άλλο αγγείον να έχη απτούμενα κάρβουνα απάνω εις τα οποία βάνε το στόμα σου και χάσκε καλά να παγαίνη ο καπνός μέσα εις τα οδόντια και ούτω στέκε ένα τρίτον της ώρας. Και βάνε συχνά απ’ αυτόν τον σπόρον, οπού είναι κολλημένος με το κερίν εις τα κάρβουνα, να καπνίζεσαι έχοντας με ένα πανί σκεπασμένην την κεφαλήν σου δια να μη σκορπά ο I7r καπνός. Ούτω κάμοντας εις σε τρεις ώρες οι πόνοι σου αφανίζονται. Με τον τρόπον ετούτον πολλοί ιατρεύθησαν.

Έτερον. Έπαρε από τα εργαστήρια νερόν, οπού λέγουσιν acquaforte, άκβα φόρτε, και με κομμάτι ξύλον σουβλωτόν βάνε μίαν στάξιν απ’ αυτό το νερόν εις την τρύπαν του πονεμένου οδοντίου να υπάγη έως την ρίζαν. Έπειτα έχε νερόν από τον βάλσαμον, cioè balsamoartificiato, και βάνε καμπόσον εις το στόμα σου, κράτει το πολλήν ώραν εις τον τόπον, οπού πονείς, και με τον τρόπον ετούτον πολλούς χωρικούς ιάτρευσα, οίτινες πολλάκις στέκουσιν ιδρωμένοι εις την βροχήν και άνεμον, όθεν απ’ αυτό χαλούσι τα δόντια τους. Και όστις θέλει να μη πονέσουν οι οδόντες του, ας βρέχη την κεφαλήν συχνάκις με ρακί δυνατό, ότι αυτό διαλύει όλους τους κακούς χυμούς, οπού είναι εις την κεφαλήν, και ούτως οι οδόντες φυλάγουνται άβλαβοι.

Έτερον δια τους οδόντας. Ξήρανε εις τον φούρνον δενδρολίβανον και ρίζαν της ατσικνίδας, κάμε τα σκόνην και μετ' εκείνην τρίβε τα γούλη σου να παύση ο πόνος. Κοπάνισον ολίγον, ήγουν ζούλισε, μίαν σκελίδα σκόρδον, βάλε το εις τον σφυγμόν της χέρας εκείνου του μέρους, οπού πονούν οι οδόντες, και εκεί εις τον σφυγμόν, οπού βάλης το σκόρδον, θέλει γεννηθή μία φουσκαλίδα και ούτω περνά ο πόνος σου.S. 229 Ι7ν