ΕΙΣ ΠΟΝΟΝ ΚΕΦΑΛΗΣ. ΚΕΦ. ΡΜΓ'. (ΡΜΕ')

Έπαρε δύο δράμια τζίντζεβρον, βάνε το να μοσκεύη εις άσπρον κρασί και πίνε τον οίνον.

Έτερον. Όταν είναι πόνος παλαιός της κεφαλής, στούπισε φύλλα κισσού και ροδακινοκκούκουδα τον καρπόν και βάνε τα αντάμα εις τους μηλίγγους και εις το μέτωπον έμπροσθεν. Ει δε και είναι από αιτίαν θερμότητος (cioè calidacausa), βάνε ξηρά ρόδα εις το κρασί πρωτύτερα να μοσκεύουσι και, όταν σου έλθη ο πόνος, τα αποσφώνιαζε καλά να έβγη όλη τους η ουσία και βρέχε πανί εις αυτό, βάνε το εις το μέτωπον. Ή αλείφου εκεί οπού πονείς με ουγκβέντο ροζάδον. Ή κοπάνισον αντράκλαν, βάνε εις το μέτωπον. Ή αμάραντον από τον μεγάλον στούπισον και αλείφου με ροδολάδι ή με αγριόλαδον. Ει δε και είναι από ψύχραν ο πόνος, βάνε σπόρον του άγνου, ήγουν λυγαρέας, ή S. 231 πικραμύγδαλα στούπισε με ξύδι και ροδολάδι, βάνε εις το μέτωπον ή πήγανον και φύλλα κισσού στούπισον και τον ζωμόν ένωσον με ξύδι και ροδολάδι, αλείφε το μέτωπον.