ΝΑ ΕΓΝΩΡΙΣΗΣ ΑΣΘΕΝΗ ΕΑΝ ΑΠΟΘΑΙΝΗ H ΟΧΙ. ΚΕΦ. ΣΣΤ. (ΣΗ')

Ας κάμη το νερόν του εις ένα γυαλί εις το οποίον ας S. 263 στάξη μία γυναίκα, οπού να εγέννησε αρσενικόν παιδίον, καμπόσες ρανίδες από το γάλα της και, εάν στένεται το γάλα απάνω ωσάν πηκτόν, δεν αποθαίνει ο άρρωστος, ει δε και σκορπίση να γένη ένα με το ούρος, αποθαίνει.

Έτερον. Βρέξε ατσικνίδα με το κάτουρον του αρρώστου εις τον τόπον οπού είναι φυτρωμένη και, αν μαρανθή την δεύτερην ημέραν, αποθαίνει ο ασθενής.

Έτερον. Εάν είναι ο άνθρωπος λαβωμένος έξωθεν ή με σπάθην ή με άλλο κανένα άρμα, κοπάνισε το χόρτον, οπού λέγουσι πελοζέλλα, δως' του τον ζουμόν της να τον πίη και, αν τον κρατήξη, γλυτώνει, ει δε και ξεράση τον, αποθαίνει. Ή βάλε εις τα ορθούνια του ζωμόν του πηγάνου και, αν φταρμιστή, υγιαίνει, ει δε αποθαίνει.

Έτερον. Φέρε ένα πουλί, οπού λέγουν καλαντρίνο, σιμά εις τον άρρωστον και, αν έχη ζωήν, τον βλέπει επιμελώς το πετεινόν εις το πρόσωπον, ει δε και αποθαίνει, στρέφει εις άλλο μέρος τους οφθαλμούς να μη τον θωρή.